Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

z czerni wydobądź
czarodziejską moc
boskiej nocy

wróżka rozsnuje
subtelną przędzę
lirycznych wątków
dla nas na jutro

wyśnię
unikalny klimat
misternych muśnięć
cudu natury

wierszem ukołyszę
niedobudzone

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


czaruję? ja? a gdzieżby? może tylko nie wyrosłam z postrzegania...krainy czarów" :) tyle ich dokoła...wystarczy przyłożyć "ucho serca" do byle czego i otworzyć szeroko "oczy duszy", a zaraz ...nawet zwykła parasolka, ociekająca deszczem, ożywa "czarami" ,
hihihi...to tylko ponoć potrafią czarownice i ...piszący liryki :)
cieszę się, że mogłam Cię "ukołysać", bo bardzo Cię lubię Graża :)
dziękuję pięknie
:-)
cieplutko pozdrawiam -
Krysia
"z głową w chmurach i stopami na ziemi"
:)
buziak!
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


wiesz Miki? zgadzam się, wróżki jako takie nie istnieją, ale symbolicznie jak najbardziej; każdy z dobrą nowiną może być postrzegany jako "dobra wróżka", "fart" czy coś tam jeszcze, ważne, czy odbiorca umie patrzeć i czuć metaforycznie ludzi, zdarzenia i rzeczy...a ile przy tym radości :))
dziękuję
:)
serdecznie pozdrawiam :)
Krysia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


masz pewność? ja wiem, ze istnieją ale widzą je tylko ci co wierzą :)
pięknie tereso, pięknie
pozdrawiam cię
W>J
i w tym rzecz! widzą ci, co wierzą :)
cieszę się, że Ci się podoba
dziękuję Wilcza słodka Jagodo
:):)
pozdrawiam machając "różdżką" :-)
Krysia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


a może "śnię" na jawie "życie"? kto wie? hihi...a to byłaby heca!!!
Krzysiu, miło, że klimat Ci się podoba, ale doradź mi , bo mam wahania właśnie w tej zwrotce...a może lepiej będzie nie "cudu natury", lecz "cud natury",
co? jak myślisz kochany Poeto?
(...)
"misternych muśnięć
cud natury

wierszem ukołyszę"
(...)

serdecz nie i ciepło :)))
Krysia
Opublikowano

Krysiu z całym szacunkiem
pogrzebałam, a zatem,

przebudzenie

z czerni wydobądź
moc boskiej nocy

rozsnuje subtelną
przędzę dla nas
lirycznych wątków
na jutro

wyśnię
unikalny klimat muśnięć
misternych natury cudu

wierszem ukołyszę
niedobudzone

jakoś tak, te magie, wróżki
nie są dobrym nośnikiem,
J. serdecznie

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


oj, Judytko, fajnie pogrzebałaś po swojemu,
dziękuję
co do magii, to...nie ma jej tu,
raczej bajkowo, ale skoro tak odebrałaś, to ...
widać wiersz wieloznaczny,
a to chyba dobrze

dziękuję Judyt :)
cieplutko i serdecznie -
Krysia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


oj, Judytko, fajnie pogrzebałaś po swojemu,
dziękuję
co do magii, to...nie ma jej tu,
raczej bajkowo, ale skoro tak odebrałaś, to ...
widać wiersz wieloznaczny,
a to chyba dobrze

dziękuję Judyt :)
cieplutko i serdecznie -
Krysia
tylko, że ta wieloznaczność nie jest w tym
wypadku - dobra, zbyt miesza pojęcia
moc boska, magia, moim zdaniem, ale jak chcesz;
skoro tak podłubałam to inaczej to sforumować jakoś,
tak mi się; czy nie ma- czy jest- tego czytelnik nie będzie
wiedział, tak czy siak, dla mnie - nie można tak wrzucać,
J. (: nie ma za co, z wzajemością
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


oj, Judytko, fajnie pogrzebałaś po swojemu,
dziękuję
co do magii, to...nie ma jej tu,
raczej bajkowo, ale skoro tak odebrałaś, to ...
widać wiersz wieloznaczny,
a to chyba dobrze

dziękuję Judyt :)
cieplutko i serdecznie -
Krysia
tylko, że ta wieloznaczność nie jest w tym
wypadku - dobra, zbyt miesza pojęcia
moc boska, magia, moim zdaniem, ale jak chcesz;
skoro tak podłubałam to inaczej to sforumować jakoś,
tak mi się; czy nie ma- czy jest- tego czytelnik nie będzie
wiedział, tak czy siak, dla mnie - nie można tak wrzucać,
J. (: nie ma za co, z wzajemością
Judytko, serdeczności i uśmiechu :)
Krysia
Opublikowano

z czerni wydobądź czarodziejską moc
boskiej nocy wróżka
rozsnuje subtelną przędzę
lirycznych wątków dla nas
na jutro

wyśnię unikalny klimat misternych muśnięć
cudu natury

wierszem ukołyszę
niedobudzone

/

taka malutka wariacja / podoba mi się jak zawsze / masz barwne radosne i mądre wiersze :)/ pozdrawiam t /

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @viola arvensis   utwór ten jest egzystencjalny, ponieważ stawia jednostkę w centrum wszechświata, zmuszając ją do konfrontacji z wolnością, lękiem i samotnością, a jednocześnie jest filozoficzny, ponieważ poszukuje ostatecznej Prawdy (jasności) w świecie pełnym pozorów (masek). to, co autorka obserwuje (ludzie noszący maski, sępy, wrony, bezsilność) to są właśnie te nietrwałe, fałszywe cienie są one nieprawdziwymi odbiciami (złudzeniami), a nie esencją rzeczywistości. autorka dokonuje ucieczki z tej jaskini. jej "płomyk w mej duszy" oraz stwierdzenie, że "wszystko jest jasne", oznacza, że osiągnęła poznanie Idei (Prawdy, Dobra, Piękna), które znajduje się poza sferą cieni. Jej Jasność to Wiedza o tym, że zewnętrzny świat jest tylko złudzeniem. Wniosek: Autorka nie tyle jest w błędzie, co już wyszła poza błąd. jej początkowe cierpienie bierze się z konfrontacji z fałszem i mrokiem Jaskini, ale finał wiersza jest triumfem poznania Prawdy, która niweczy ułudę. Wniosek: W tym ujęciu podmiot liryczny w pierwszej części wiersza cierpi z powodu przywiązania do iluzji (fałszywego świata), ale ostatecznie osiąga wyzwolenie (Moksza) poprzez uświadomienie sobie, że jej prawdziwe Ja (płomień w duszy) nie jest częścią tej ułudy. to jest kluczowy punkt widzenia i świetnie oddaje napięcie między subiektywnym postrzeganiem a obiektywną rzeczywistością w filozofii. Zacznę od tego, że autorka, jako podmiot liryczny, nie myli się w swoim przeżyciu. Jej ból, lęk i poczucie zepsucia świata są dla niej realne. jednak, stosując hipotezę filozoficzną (że świat w rzeczywistości nie jest tak zły), możemy powiedzieć: rzeczywistość jest dobra. jeśli świat zewnętrzny jest z natury harmonijny, piękny lub neutralny, a autorka postrzega go jako "brudny", pełen "masek", "sępów" i "wron", to rzeczywiście występuje błąd poznawczy. Podmiot projektuje swój wewnętrzny chaos lub zniekształcenie na świat zewnętrzny. Świat staje się zwierciadłem jej własnego "zamętu swej duszy". ...Przyjmiemy optykę Fenomenologii/Konstruktywizmu: Te nurty mówią, że to, co nazywamy "światem", jest zawsze konstruktem umysłu. Nie ma "świata w sobie" niezależnego od obserwatora. jeśli autorka skupia się na negatywach (zamęt, sępy, bezsilność), to ten negatywny świat dla niej staje się prawdziwy. wtedy jej "błąd" polega na tym, że nie dostrzega innych, pozytywnych lub neutralnych możliwości konstruowania swojej rzeczywistości. najważniejszą rzeczą w wierszu jest to, że autorka  rozumie ten błąd w finale! wersy o "maskach" i "zasłonach" pokazują, że dostrzega fałsz. jednak ostateczne oświecenie następuje, gdy przesuwa ona fokus: nie szuka już prawdy w tym fałszywym, zewnętrznym świecie ("choć ciemność dokoła"), ale we własnym wnętrzu: "płomyka w mej duszy nic zgasić nie zdoła". oznacza to, że: myliła się co do miejsca, w którym należy szukać prawdy. prawda nie jest w fałszywym świecie masek, ale w jej wewnętrznej Jasności. to jest moment przezwyciężenia błędu poznawczego. zamiast walczyć z fałszywym obrazem świata zewnętrznego, zwraca się do swojego Autentycznego Ja. konkluzja. jeżeli obserwowany przez autorkę świat nie jest brudny, tylko maski przez niego zakładane mają wymiar głupi czy komiczny,  to należy w tym rozumowaniu odnaleźć sens, który leży znacznie bliżej niż ocenia to autorka. śmiech bywa śmiertelnie niebezpieczny jeżeli odbywa się w rzeczywistosci świata, a jest tylko komedią jeżeli przebiega w wirtualnej rzeczywistości. Kartezjusz uczynił z wątpienia w zmysły i rzeczywistość (hipoteza "złego demona") metodę. złudzenie (wątpliwość) stało się dla niego narzędziem do odkrycia jedynej pewności: "Myślę, więc jestem" (Cogito ergo sum). i taka jest moja analiza tego głęboko egzystencjalnego wiersza który powstał z bólu spowodowanego banalnym mirażem. pięknie napisany wiersz :) i
    • A popili bejowie i woje bili popa
    • A lube chcę, Waniu. Tu i na węch cebula
    • A ty plemnik? Papkin Mel pyta
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...