Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zapierwszą zdradą
Serce pęka na pół
Ale goi się po czasie
za chwile przyjdzie ból.

Za drugim razem
Serce zamienia
się w głaz
Teraz liczy się tylko czas.

Każdy następny raz
Już tylko rysuje
Twardą powłokę.
Serce zamienia się w lód.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Nie, nie musiałam, chciałam. Nie rozumiem Twojej irytacji, jeśli to nie jest
ewidentny błąd ortograficzny, to nie rozumiem w jakim celu napisałeś
łącznie. Jeśli grzecznie pytasz, to grzecznie odpowiadam:
"za pierwszą" piszemy oddzielnie, może nawet lepiej by było użyć "po pierwszej
zdradzie" - do zastanowienia się.
Bez łaski wyraziłam swoje zdanie, jeśli zależy Ci tylko na pochwałach, umieść
uwagę taką pod wierszem, może dam się namówić.
Wymieniliśmy poglądy, proponuję dalszą obustronie miłą współpracę, zgoda?
Z życzliwością
- baba
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Dobra! Szkodzi nic! Jak tak sie pisze, to niech
tak i będzie, ważne, że w pełni świadomie i z wyboru.
Jak będziesz miał(ła?) trochę czasu, poszperaj w moim,
napisz co Ci w nim nie pasuje, proszę.
Heeej!
Opublikowano

:-)))) Uśmiecham się całą gębą, ale przestanę,
jak nie przestaniesz mi paniać, ja jestem baba
i pisz mi -ty!
Dopiero mam sto lat, słowo "pani" - postarza mnie!
Mam też dziwną cechę chrakteru: nigdy się nie złoszczę,
nie umiem!
Serdeczności
- baba

Opublikowano

tez nigdy sie nie złoszcze:) nie spotkałem jeszcze nikogo podobnego :D
skoro masz sto latek to musisz młodnieć a nie starzeć się ;] bez obrazy.
A słowo Pani, nie chciałem postarzac Ciebie, tylko z szacunku :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Migrena   Bardzo dziękuję!    To, co napisałeś - „nie mają jeszcze języka by go nazwać" - trafia w samo sedno.  Bo wiersz to czasem właśnie to - język pożyczony tym, którzy jeszcze swego nie mają.   Serdecznie pozdrawiam. 
    • @Annna2   pytasz czy podejmę temat.   chyba nie.   bo przy Twoich tekstach wypadł bym bardzo blado.   znam historię z książek.   wiele, wiele lat ich praktycznie nie czytałem.   nie z lenistwa.   z braku czasu.   wiem przecież, że to wymówka dla pseudointeligentnych gamoni.   ale ja naprawdę go nie miałem. czytałem to co musiałem. tematyka militarna i bezpieczeństwo.   więc mogę czasem coś napisać pod Twoim tekstem bo Ty jako jedyna jesteś tutaj tą która historię zna.   a ja czasem w komentarzu Cię "zaczepię" ale tylko po to byś jeszcze coś napisała, wyjaśniła, nadała kierunek moim myślom.   gdybym ja próbował coś pisać o historii to przy Twoich tekstach byłbym jak ktoś kto przy wirtuozie skrzypiec, siedzi po turecku na dywanie i jęczy coś niezrozumiałego przygrywając sobie na bębenku (tak lubię).   konkludując.   jesteś dla mnie za mocna żebym próbował:)   ale na każdy Twój tekst czekam.   nawet jakbym zachwycając się ,miał tam pod nim coś pomarudzić:)    
    • @Poet Ka   i po co się unosisz, napisałam-  ciekawie zabrzmiał metronom Twój- taki antonim rytmiki. druga część wydała mi się przeciwstawna- ciekawa treść. Nc nie napisałam technice- nie skrytykowałam Ciebie, więc po co.  
    • @obywatel   Bardzo dziękuję! Ten wicher w wierszu był moim - ale Ty zamieniłeś go w żagiel. „Podnieś kotwicę" - zapamiętam!  Serdecznie pozdrawiam.  @violetta   Bardzo dziękuję!  Czasami nie zawsze jest to najlepsze. :(    Serdecznie pozdrawiam.  @Poet Ka   Bardzo dziękuję!  Śliczny komentarz.  Serdecznie pozdrawiam. :)  @Marek.zak1   Bardzo dziękuję!  Ta uwaga o prawnikach jest bardzo gorzka i prawdziwa. A „ponowne składanie siebie trwa latami" - dokładnie tak jest! Pozdrawiam serdecznie. @Alicja_Wysocka   Bardzo dziękuję!  Masz rację, dorośli zatracają gdzieś odpowiedzialność za człowieka, którego sprowadzili na ten świat.   A to drugie - wiesz doskonale, kto tak motywuje. :)    Serdecznie pozdrawiam, Czarodziejko! 

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Posem   Ten wiersz jest niejednoznaczny.  Błękit i ciemność, likier i piekło - wszystko jednocześnie. Nie wiem czy to ratunek czy rezygnacja - czy  o to chodzi? O tę niejednoznaczność? 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...