Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

pierwsza noga bosa za łóżkiem
drugi but bez nogi na środku podłogi
trzecia ręka zakrwawiona
czwarty nóż w plecach cały
pokój zaśmieca
piąta butelka na stole
pod nim prezerwatywa
prawda powoli się odkrywa
szóste dziecko zapłakane
córka nieszczęśliwa
zły dotyk z siebie zmywa
siódma godzina rano
policja zaszokowana
pakuje do wora
ścierwo pana

tyran opromieniony chwałą
chroniony świętością grobu
przechowywany w pamięci frazes
"sza...
nie mówi się źle o umarłych"

Opublikowano

tyran opromieniony chwałą
chroniony świętością grobu
przechowywany w pamięci frazes
"sza...
nie mówi się źle o umarłych"

Trzeba się zdecydować autorze, czy piszesz poezję, czy taniutkie, " wrażliwe społecznie " teksty interwencyjne.
Słabo.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


te rymy to tak zamierzone Pablo?:)...czy przypadek;)...jsak przypadek to zmieniaj szybciutko:):):)pozdrowki
rymy owszem Bernadettko
one czemuś służą bez nich to już by nie było to
dziękuję za odwiedzinki

szacuneczek
Paweł
Opublikowano

tyran opromieniony chwałą
chroniony świętością grobu
przechowywany w pamięci frazes
"sza...
nie mówi się źle o umarłych"

Bardzo mądre zakończenie Paplo, ale ba tu potrzeba trochę logiki żeby dotrzeć do sedna istoty, cały wiersz jest zajebisty i nie dość , że ponadczasowy , to pokazujący ten padół ziemski szarego człowieka. Ładna kompozycja, gdyż zakończenie zapewne odnosi się do kogoś sławnego np ,, Stalin" ,, nie mówi się żle o umarłych" jednak niech mu ziemia ciężką będzie!!!!!!!!!

szacun

bestia

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • zazdroszczę, bo nie mam, snów o których można tak pisać, wiem, mogą być męczące kiedyś miewałem sny nazywają odbiciem duszy jeśli to prawda, to pokazuje czego nie pragnie, dwoistość człowieka jest męcząca, ciągle musi się zmagać sam ze sobą, a ma tyle innych problemów patrząc z perspektywy na takie utwory, zastanawiam się jak AI poradzi sobie z psychiką ludzką, gdzieś jest baza danych w której to wszystko się kisi Pozdrawiam
    • @.KOBIETA. Och nie, nie tak, M. :-) Wywołujesz burze w głowach (hormonach) mężczyzn ze swojego otoczenia charakterem i nieprzeciętną, podobno, urodą (nie w moim typie). Ja nie aspiruję do Ciebie, tylko się o Ciebie martwię, nie chcę, żebyś sobie zrobiła krzywdę, naprawdę.  Wierz mi, obawiałbym się nawet Ciebie adoptować :-) 
    • Moim zdaniem autor nie ujmuje tu obłędu jako coś szkodliwego (chyba że dla samego PLa) ale jako rezygnację powodującą rozkład dnia codziennego i przygaszenie spowodowane brakiem drugiej osoby, w sensie rozkładu jest to obłęd, w sensie pożycia tylko rezygnacja. Głębokie przeżywanie utraty, aż do małego stop, gdzie sam nie daje akceptacji takiemu porządkowi rzeczy. Autor pokazuje tu ludzki wymiar tragedii osamotnienia, równie dobrze mógłby zamiast łózka, użyć wyspy jak w Robinsonie Crusoe. Obie postacie mają wspólny charakter, człowiek bijący się samotnie z myślami ociera się o utratę zmysłów. Pozdrawiam.
    • @Jacek_Suchowiczteż tak wielokrotnie mam, że już nie poprawiam...
    • Link do piosenki:     Odchodzę – może kiedyś wspomnę Że nie było jak chciałem – trudno Wiem, że nigdy nie zapomnę Z Tobą nie było mi nudno   Zbyt dużo dzieli – różne nasze światy Zbyt dużo zgrzytów pomiędzy nami Wiersz na koniec. A kwiaty? Z pocałunkami…   Dzisiaj gasnę cicho, w smutku Zapominam powolutku   Odchodzę – bez szczypty żalu Bez złudzeń, bez cierpienia Odchodzę od Ciebie pomału Bez duszy swędzenia   A rozkosz, spotkania nasze? Już nie dumam nad nimi I strumień ciszy w sobie gaszę Złudzeniami czyimi?   Dzisiaj gasnę cicho, w smutku Zapominam powolutku   Odchodzę – sam łóżko zaścielam Tam gdzie nie ma już Ciebie Sen w zagęszczeniu powielam I zasypiam jak księżyc na niebie   Rano budzę się drżący i cichy Bez śpiewu, zapachu Twojego Zostały jeszcze rozrzucone ciuchy Nie sprzątam ich – dlaczego?   Dzisiaj gasnę cicho, w smutku Zapominam powolutku   Myślami od Ciebie odchodzę Na nic więcej się nie zgodzę
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...