Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

miłość nie kończy się nad ranem
właśnie wtedy zaczyna jak dzień
chodzi za mną obłąkaną
wędruje trotuarem pełnym
gwaru kolorów muzyką
ulicznego grajka zaczepia

miesza wszystko po trosze
ulubione smaki dojrzewają we mnie
wypełnia po brzegi
głód pragnień

*
Pełnia


miłość nie kończy się nad ranem
właśnie wtedy zaczyna
jak dzień
chodzi za mną obłąkaną
miesza wszystko po trosze
ulubione smaki dojrzewają we mnie

wypełnia po brzegi

Opublikowano

[quote=aluna
ulubione smaki dojrzewają we mnie
wypełnia po brzegi
głód pragnień



pogrubiony wers najbardziej, i w ogóle całą ostatnia. Pierwsza od trzeciego wersu jaka zagmatwana i ciężko z wersu do wersu przejść.
pozdrawiam ; )
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



pogrubiony wers najbardziej, i w ogóle całą ostatnia. Pierwsza od trzeciego wersu jaka zagmatwana i ciężko z wersu do wersu przejść.
pozdrawiam ; )
Dzięki za czytanie Nesso!
A ja myślę że prosta ,taka zwyczajna ,,,zabłąkana jak uczucia i emocje osoby zakochanej!
Pozdrawiam Stefanio!
Ania
Opublikowano

miłość nie kończy się nad ranem
właśnie wtedy zaczyna
jak dzień
chodzi za mną obłąkaną
miesza wszystko po trosze
ulubione smaki dojrzewają we mnie

wypełnia po brzegi

W tej formie i bez krwiożerczo kiczowatego tytułu, mógłbym ewentualnie przęłknąć...

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Dzięki Nikodemie za czytanie!
A ja wrzuciłam ten głód ...bo tak to czuję!
Pozdrawiam!

Autor zawsze rządzi:!
Dziękuje Nikodemie za miłe i za!
ŚWIĄTECZNIE!
Ania

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Los poskąpił cudów i mocy  Pod władzą Saturna namacalnie surowy  Białko oka nabrzmiałe żyłkami  Człowiek w końcu dotarł do swych granic    Czucie się niekochanym, samotnym, przegranym...   A więc to w takie miejsca przeszłość prowadzi   To całe szalone piękno w wierszach i eksperymenty odbijające piękne i szalone życie Aż do dobitnej depresji, inercji    Czasem jeszcze się zdarza... Piękno  Zachwyt Studium osobnych, rzadkich przypadków    Teraz interesuje mnie Dobro Nie chcę zboczyć ze srogiej drogi  Karma wyjaśnia te szarpiące się losy  Widma Głosy    Mgła - piękna metafora iluzji    Wszystko się zaczęło od Piękna i Iluzji Taki był początek świata  Wymawiałem wtedy marzenia Podczas gdy rozgrywał się dramat    Pauza    Dramat istnienia dusz nazbyt swobodnych  Dusz przypominających podziemnego człowieka  W których gra melodia straty       
    • @Ajar41 Zuzanna w kurorcie w Sopocie Chce płacic w dolarach i złocie  Choć jest wielka dama Pierze majtki sama I wiesza je na każdym płocie.                      
    • Wyruszyły we trzy: Największa Marija Najśmiglejsza Pinta Najdzielniejsza Niña   Hej, hej, jak długi rejs Zbiega i znów się wspina Na stromej fali grzbiet Z piaszczystych wzgórz "Dziewczyna"   Zdobędą Nowy Świat Rozbije się Maria Gdzieś zaginie Pinta Sławna będzie Niña   Rei Lavrador, twój las Szkutnicy zaprzedali "Dziewczyna" czesze lok W lusterku morskiej fali   Karaka Marija Karawela Pinta Najszczęśliwsza Niña Z piaszczystych wzgórz te trzy     Rej Lavrador – Król Rolnik (Dionizy I) obsadził wybrzeża Portugalii lasami, z których drewno wykorzystywano do budowy statków morskich w dobie wielkich odkryć. "Santa María", "Pinta", "Niña" ("Dziewczyna") – uczestniczki pierwszej wyprawy Kolumba.  
    • Na co mi Twoje łzy    I sny    I wszystkie  Smutki świata    One nie przyniosą  Ukojenia    Ani nie zagłuszą Sumienia    Odejdę bez pośpiechu  Jeszcze tej nocy 
    • @kasia652 poruszający wiersz...
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...