„Tajemnica domu w Bielinach” to powieść dla dzieci i młodzieży autorstwa Katarzyny Bereniki Miszczuk. Utwór łączy elementy powieści rodzinnej, przygodowej, fantastycznej i grozy, a jego akcja rozgrywa się we wsi Bieliny. Głównymi bohaterami są dzieci z rodziny Lipowskich: Bogusia, Leszek, Tosia i Dąbrówka, które po rozwodzie rodziców muszą opuścić Warszawę i zamieszkać z matką w starym domu należącym do cioci Mirki. Nowe miejsce okazuje się nie tylko zaniedbane i oddalone od miasta, lecz także pełne tajemnic związanych ze słowiańskimi wierzeniami.
Po przyjeździe do Bielin rodzeństwo szybko zauważa, że w domu dzieją się dziwne rzeczy: kurz i brud stale wracają, przedmioty spadają bez powodu, drzwi same się otwierają, trawa odrasta w nienaturalnym tempie, a w oknie pojawia się szara kobieca postać. Miejscowi uważają dom cioci Mirki za nawiedzony, a sama Mirka, dawna szeptucha, zachowuje się coraz bardziej niepokojąco. Dzieci poznają Garda oraz szeptuchy, Babę Jagę i Babę Gosławę, które wyjaśniają im, że w świecie Bielin ważną rolę odgrywają dawne bóstwa, demony i ludowe wierzenia. Dzięki staremu bestiariuszowi rodzeństwo odkrywa, że źródłem problemów może być demon zwany Biedą, ukryty w srebrnym lusterku znalezionym za szafą.
„Tajemnica domu w Bielinach” jest opowieścią o rodzinie, przeprowadzce, dojrzewaniu i radzeniu sobie z trudnymi emocjami po rozstaniu rodziców. Wątek fantastyczny splata się tu z realistycznymi problemami dzieci: tęsknotą za dawnym domem, gniewem na ojca, poczuciem utraty bezpieczeństwa i koniecznością odnalezienia się w nowym środowisku. Powieść przybliża młodym czytelnikom świat słowiańskich demonów i szeptuch, a jednocześnie pokazuje, że wspólne działanie, rozmowa i zaufanie pomagają oswoić zarówno rodzinne kryzysy, jak i najbardziej niezwykłe tajemnice. Ostatecznie Lipowscy pozbywają się Biedy, dom zaczyna odzyskiwać spokój, a dzieci stopniowo przyzwyczajają się do życia w Bielinach.