„Stary człowiek przy moście” (ang. „Old Man at the Bridge”) to opowiadanie amerykańskiego pisarza Ernesta Hemingwaya, napisane w 1938 roku i po raz pierwszy opublikowane w magazynie „Ken”. Utwór powstał na podstawie doświadczeń autora jako korespondenta wojennego podczas hiszpańskiej wojny domowej. Inspiracją dla opowiadania było zdarzenie obserwowane przez Hemingwaya w pobliżu mostu na rzece Ebro w Hiszpanii, gdy ludność cywilna uciekała przed zbliżającą się ofensywą wojsk faszystowskich. Historia została później włączona do zbioru „The Fifth Column and the First Forty-Nine Stories” z 1938 roku.
Akcja opowiadania rozgrywa się w czasie ewakuacji ludności cywilnej. Narrator, żołnierz republikański, spotyka przy moście starszego mężczyznę, który jako ostatni opuścił swoją miejscowość San Carlos. Starzec nie ma siły iść dalej i martwi się przede wszystkim o zwierzęta, które musiał zostawić – dwie kozy, kota oraz kilka par gołębi. Mimo namów narratora nie potrafi ruszyć w dalszą drogę, gdyż jest zbyt zmęczony i przywiązany do swojego dawnego życia. Opowiadanie ukazuje tragedię zwykłych ludzi uwikłanych w wojnę oraz ich bezradność wobec nadchodzącego niebezpieczeństwa. Symboliczny charakter mają zwłaszcza gołębie, które mogą odlecieć i symbolizują pokój, kontrastując z brutalną rzeczywistością wojny.