„Poczwarka” to powieść Doroty Terakowskiej wydana w 2001 roku, uznawana za jedną z najważniejszych książek autorki. Utwór opowiada o małżeństwie Adama i Ewy, których życie odmienia narodziny córki Marysi, zwanej Myszką, cierpiącej na zespół Downa. Powieść ukazuje dramat rodziny, konfrontację rodziców z niepełnosprawnością dziecka oraz ich emocje – od odrzucenia i rozpaczy po stopniowe oswajanie się z rzeczywistością. Narracja przeplata się z symboliką biblijną, a życie dziewczynki zyskuje wymiar metafizyczny, szczególnie w opisach jej wewnętrznego świata, wyrażonego poprzez wizje związane z aktem stwarzania i motywem Ogrodu.
Książka łączy wątki realistyczne z elementami przypowieści i metafory, stając się uniwersalną opowieścią o miłości, cierpieniu i poszukiwaniu sensu życia. „Poczwarka” podnosi problem akceptacji osób niepełnosprawnych i krytykuje społeczne uprzedzenia, ukazując, że choroba nie pozbawia człowieka godności ani wewnętrznego piękna. Powieść spotkała się z szerokim odzewem czytelników, stając się przedmiotem dyskusji o tolerancji, etyce i rodzicielskiej odpowiedzialności. Dziś uchodzi za jedno z najważniejszych dzieł w polskiej literaturze współczesnej, podejmujących temat niepełnosprawności i duchowego wymiaru człowieczeństwa.