„Dwanaście prac Herkulesa” to zbiór dwunastu opowiadań detektywistycznych autorstwa Agathy Christie, wydany po raz pierwszy w 1947 roku. Książka należy do cyklu poświęconego słynnemu belgijskiemu detektywowi Herkulesowi Poirotowi i przedstawia jego ostatnie śledztwa przed planowanym przejściem na emeryturę. Inspiracją dla konstrukcji utworu stał się mit o dwunastu pracach Heraklesa. Poirot, zachęcony rozmową z doktorem Burtonem na temat swojego imienia, postanawia rozwiązać dwanaście zagadek symbolicznie nawiązujących do czynów starożytnego herosa. Każde opowiadanie odpowiada jednej z mitologicznych prac, choć związki między nimi bywają zarówno wyraźne, jak i humorystycznie luźne.
W skład zbioru wchodzą między innymi opowiadania „Lew z Nemei”, „Hydra lernejska”, „Dzik z Erymantu”, „Pas Hipolity” czy „Pojmanie Cerbera”. Poirot zajmuje się bardzo różnorodnymi sprawami – od porwań psów dla okupu, poprzez morderstwa, szantaże i handel narkotykami, aż po działalność niebezpiecznej sekty religijnej. W śledztwach pomagają mu między innymi sekretarka panna Lemon, służący Georges oraz nadinspektor Japp. Charakterystyczną cechą tomu jest połączenie klasycznej zagadki kryminalnej z motywami mitologicznymi i satyrycznym spojrzeniem na społeczeństwo. Christie ukazuje również inteligencję i psychologiczną przenikliwość Poirota, który częściej niż siłą posługuje się obserwacją oraz analizą ludzkich zachowań.
„Dwanaście prac Herkulesa” uznawane jest za jeden z najbardziej oryginalnych zbiorów opowiadań Agathy Christie. Krytycy zwracali uwagę na pomysłowe wykorzystanie motywów antycznych i dużą różnorodność fabuł. Utwór doczekał się także adaptacji telewizyjnej w serialu „Poirot” z Davidem Suchetem w roli głównej. Serial wyemitowany od 1989 do 2013 roku łączył elementy kilku opowiadań w jedną historię kryminalną. Książka pozostaje ważną częścią dorobku Christie oraz jednym z najbardziej znanych przykładów literackiego połączenia kryminału z mitologią grecką.