„Czarna owieczka” to utwór literatury dziecięcej autorstwa Jana Grabowskiego, znanego z ciepłych, realistyczno-baśniowych opowieści o zwierzętach. Książka opowiada historię małej owieczki Metki, która po śmierci matki zostaje oddana pod opiekę suczce karmiącej szczeniaka. Wychowywana w psiej budzie, wśród psów, Metka stopniowo przejmuje ich zachowania, co staje się źródłem humoru, ale i refleksji nad wpływem środowiska na rozwój jednostki. Utwór wpisuje się w charakterystyczny dla twórczości Grabowskiego nurt literatury empatycznej, ukazującej świat z perspektywy zwierząt i podkreślającej ich emocjonalność.
Fabuła „Czarnej owieczki” ma wyraźny walor wychowawczy – autor pokazuje, że inność nie jest wadą, lecz naturalnym skutkiem doświadczeń i okoliczności życia. Metka, choć różni się od tradycyjnego wyobrażenia owcy, pozostaje istotą godną miłości i akceptacji. Opowieść akcentuje odpowiedzialność człowieka za zwierzęta, sprzeciw wobec ich traktowania jak zabawek oraz potrzebę szacunku dla indywidualności każdego stworzenia. Prostota języka, humor i ciepły ton sprawiają, że „Czarna owieczka” od lat pozostaje popularną lekturą dla młodszych czytelników, niosąc uniwersalne przesłanie o tolerancji i empatii.