*** (Codziennie, kiedy zmierzch zapada)

Autorem utworu jest Julian Tuwim

Codziennie, kiedy zmierzch zapada,
Kiedy mi łzami wzrok przyprószy,
Jakaś tajemna przy mnie siada
Cicha stefania mojej duszy.

Znam ją tak dobrze, chociaż nie wiem,
Kto ona, skąd i co tu czyni…
Coś muśnie, niby skrzydłem mewiem…
Coś przyjdzie cicho, jak bogini…

Jest to uczucie całkiem nowe;
Coś, co się słowom nie poddaje…
…W czyjeś ramiona tulę głowę,
Lecz w czyje – nie wiem… Nie poznaję…

To coś bliskiego…coś, co było…
Coś, co mi duszę miękko koi…
Coś, co się kiedyś, dawno śniło:
Jakaś stefania duszy mojej…

Przyjdzie… skroń dłonią lekko ruszy,
Da smutek słodki sercu memu…
„Cicha stefania mojej duszy”,
Tak to nazwałem. Nie wiem czemu…

23 XII [1913]

© Copyright by Fundacja im. Juliana Tuwima i Ireny Tuwim, Warszawa 2006

Dochody Fundacji im. Juliana Tuwima i Ireny Tuwim pochodzą jedynie z honorariów z tytułu praw autorskich do dzieł jej Patronów i przeznaczone są w całości na pomoc dzieciom niepełnosprawnym i na popularyzację twórczości obojga Autorów. TUWIM.ORG

Nasza witryna korzysta z plików COOKIES („ciasteczka”). Dowiedz się więcej o COOKIES z naszej Polityki Prywatności.
ROZUMIEM