Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

a kiedy śniłam nasze drzewo wielka gałąź wyrosła mi z piersi
owocowała jak nikt inny. w rodzinie wszystko jest jednoznaczne. nawet w gorączce
nie potrafię dość mocno chwycić jej dłoni. jak przyjdzie co do czego
wzywa syna którym powinnam być. kobiety lubią zmieniać się miejscami nawoływać
jedna po drugiej zachodzi za skórę. pierwsza za ostatnią próbuje ukryć wejście

matka nawleka nić na myśl że mogłaby się wysunąć z rąk i zgubić w słońcu
babcia przygotowuje słowa do dalekiej podróży

Opublikowano

komentowałem ten tekst na pp, nie mogę się oprzeć skomentowaniu go tutaj:). myślę że to kawał świetnej poezji {który to już raz?}mamy oto klasyczny babiniec, to kanwa tej opowiastki, zmiana pokoleniowa; jedne przychodzą inne odchodzą życie się toczy dalej swym torem, no ale gdzie te chopy? oni też są wszak potrzebni, niech Poetka nie zapomina ;)
Kisses :)
t.

Opublikowano

Prababie lato

a kiedy śniłam nasze drzewo wielka gałąź wyrosła mi z piersi owocowała jak nikt inny. w rodzinie wszystko jest jednoznaczne. nawet w gorączce owocowała jak nikt inny. w rodzinie wszystko jest jednoznaczne. nawet w gorączce nie potrafię dość mocno chwycić jej dłoni. jak przyjdzie co do czego wzywa syna którym powinnam być. kobiety lubią zmieniać się miejscami nawoływać jedna po drugiej zachodzi za skórę. pierwsza za ostatnią próbuje ukryć wejście matka nawleka nić na myśl że mogłaby się wysunąć z rąk i zgubić w słońcu babcia przygotowuje słowa do dalekiej podróży


c.d.n.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Przegrywają też ciekawscy:)
    • Pamiętam teatr z lat 80-tych i 90-tych. To już nie to samo. Często przerabia się tak klasyków,że tylko tytuł jeszcze pomaga zrozumieć co było pierwowzorem do adaptacji. Teatr dzisiejszy jest bardzo obogi nawet w kostiumach zastąpionych przez nagość. Nie wiem czy teatr jeszcze wróci jako świątynia kultury i sztuki ? A najsmutniejsze jest to ,że ministerstwo kultury albo milczy albo na to przyzwala.
    • Moje cztery ściany - są echem miłości - gdy nicość przychodzi - coś w środku chce się zabić 
    • Odczytałem epistołę w postaci dekalogu dziesięć przykazań pisanych na nowo ale czy ważne jest tutaj  każde słowo Ja wolę Dekalog ten… bliższy memu Bogu   Tekst rzeczywiście chyba za bardzo długi zwraca uwagę portalowego czytelnika ośmieszając przy okazji poetę i krytyka Poezję tu nazywa monologiem papugi...   Opisuje tak jakby nigdy nie był w rozpaczy poeta bywa próżny ale nie zawsze cichy pochwały jego wierszy to nie wytrychy Ponieważ nie tylko oczami na świat patrzy   Poeci bardzo lubią liczyć kropki u biedronki to często prawdziwi  piórem malarze zbędne bowiem są wklejki czy kolaże Słowa są ważniejsze niż wszelkie emotikonki   Dlatego daremnie poszukuję tutaj także celu nie będzie to dla mnie żadnym wzorem czy aby  czytać to wyłącznie z humorem Bo czy to jest tylko o czytelniku czy także peelu?   Trafiłeś właśnie z tym na uliczkę krętą i ciemną próbując  znaleźć wyjście z tego labiryntu lepiej  już ochłoń nieco i napij się absyntu* A jeśli to Vademecum to… czy pójdziesz ze mną ?**         --------------------------------------------------- *absynt m.in. trunek artystów i źródło inspiracji **łac. vade mecum – „pójdź ze mną”  
    • @beta_b Na marginesie, wybór rozumem oczywiście nie jest wyborem, bo rozum nie kreuje ani miłości, ani pożądania, ale jego ostrzeżenia warto brać pod uwagę. Poza tym, dla mnie wiersz/e/ to zawsze o peelach i jako "case study" do dyskusji. Pozdrowionka. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...