dwudziesta godzina listopada

[H.Lecter]

słońce już lekko łysiejące
prowadzi w drogi zaokienne
październikowych gorzkich cieni rój
stoimy znowu w drzwiach otwartych
jak nad kamieniem woda
i umawiamy się na było
nie będzie nigdy ostatniego wiersza
nie chcę wiedzieć jaki by był
jakim smakiem słowa by zamilkł
nie chcę niczego kłaść na szali
dopowiadać w biegu pospiesznie
można przecież pozostać
niedokończonym

odrzucam kamień na jego miejsce
ani jednej zmarszczki na wodzie
marnotrawnym ogród Luizy
wracamy jak w jasne przedstłuczenie
czarne szkło
w drzwiach już tylko listopad

[Katarzyna Leoniewska]

Początek mnie nie porwał, w końcówkę muszę jeszcze się wgryźć...
Ale poniższy fragment przekonuje mnie każdym słowem:

"nie będzie nigdy ostatniego wiersza
nie chcę wiedzieć jaki by był
jakim smakiem słowa by zamilkł
nie chcę niczego kłaść na szali
dopowiadać w biegu pospiesznie
można przecież pozostać
niedokończonym"

:)

[Aleks Kleks]

tak prostota jest zawsze ryzykowna
wyróżniony przez poprzedniczkę fragment mnie też najbardziej przekonał

[Michał_Kućmierz]

Ostatnim wierszem poety jest śmierć,
oby był mądry jak Twój wiersz Piotrze.

Pozdrawiam :)
Michał

[H.Lecter]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Można powiedzieć, że wiersz pozostał niezaczęty i niedokończony... : )
Dzięki, Kasiu.

[H.Lecter]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czuję satysfakcję z wyróżnionego fragmentu : )
Dzięki, Aleks.

[H.Lecter]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie wiem czy wiersz jest mądry ale na pewno mędrkuje...
: )
Dzięki, Michale.

[cammomille]

Ciekawe, naprawdę ciekawie napisane, i na mój gust intrygujące. Listopad mnie przeraża
znowu, nie wiem jak odnaleźć zamysł i jak się w tym znaleźć już ...ale nie można pytać
(;) pozderki

[H.Lecter]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Gdybym musiał tłumaczyć zamysł, uznałbym to za swoją porażkę...
Dzięki, cammo.

[Stefan Nawara]

Się zastanawiałem, czym jest Twoja poezja.
Sadzę, że należy do nurtu Poezji Pytyjskiej.
W formie dominuje niespodziewane zawieszenie,
przerwa bez kontynuacji, zaburzenie narracji.
A w treści celowa alogiczność, mętność i niewyraźność
rewersu.
Awers nie jest interesujący, bo znaki sa gdzieś indziej.
Nie można o tym mówić wprost, bo wszystko dzieje
się tu w świecie, który dzieli się wciąż wzajemnym niezrozumieniem.

Im mętniej, tym piękniej. Tak się oto wznosisz na wyżyny
Klasyki Pytyjskiej w polskiej poezji. Na przeciwnym
biegunie - Herbert. Twój biegun potężnieje, bo czasy
sprzyjają Mętnym Przepowiedniom, które współczesny
inteligent wyławia z sosu reklamowych szlagwortów.
Biegun Herberta już prawie całkiem stopniał, bo
komu dziś potrzebne jakiekolwiek racjonalizacje świata,
który wydaje się być kompletnie nieracjonalny.

Mistrzu Pytyjski, nie wiele rozumiem, pojedyńcze zwroty,
jak zwykle ładne. Całość konsekwentnie nieczytelna.
Ale za tę konsekwencję
PLUS.

Stefan

[H.Lecter]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jesteś przeciw a nawet za... ; )
Aleks pisze o ryzykownej prostocie, ty o mętnej pytyjskości - prawda pewnie gdzieś pośrodku...
Dzięki, Stefan.

P.S.
No nie, muszę to powiedzieć...
Stefan, to jest prosty wierszyk.
: )

[Stefan Nawara]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jesteś przeciw a nawet za... ; )
Aleks pisze o ryzykownej prostocie, ty o mętnej pytyjskości - prawda pewnie gdzieś pośrodku...
Dzięki, Stefan.

P.S.
No nie, muszę to powiedzieć...
Stefan, to jest prosty wierszyk.
: )


W istocie przepowiednie są zawsze proste jak
prognozy pogody: albo będzie słońce, albo będzie padać...
Więc muszę to powiedzieć. Nie twierdziłem, że za tą
kryje się coś więcej.
Stefan

[Kieri-Śmiałek]

H.Lecter;spadaj Ty śmieciu do kosza z tymi gniotami.
Kim jesteś? Abyś mi zaglądał w duszę.
Piszę tak jak mi się podoba. Bynajmniej mam sylaby.
A Ty co? Wymyśle, bezsensowne, nieskładne pierdoły.
Właściwie o niczym. Taka jest prawda.

[H.Lecter]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jak myślisz, co z tym zrobię ?
: )

[Stefan Nawara]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jak myślisz, co z tym zrobię ?
: )


Hanibalu - naucz się wybaczać...
Stefan

[a._mrozinski]

Hm, i mnie najbardziej przekonała środkowa część. Koniec wydaje mi się mętny, chyba Stefan o tym wspominał. A początek, cóż łysienie (ale nie słońca, tylko czego innego) w odniesieniu do jesieni jest w wierszu, który od paru dni piszę, więc czuję się :/ ale i tak go pewnie wstawię, bo podobieństwo tylko śladowe...

Arek

[H.Lecter]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jesteś przeciw a nawet za... ; )
Aleks pisze o ryzykownej prostocie, ty o mętnej pytyjskości - prawda pewnie gdzieś pośrodku...
Dzięki, Stefan.

P.S.
No nie, muszę to powiedzieć...
Stefan, to jest prosty wierszyk.
: )


W istocie przepowiednie są zawsze proste jak
prognozy pogody: albo będzie słońce, albo będzie padać...
Więc muszę to powiedzieć. Nie twierdziłem, że za tą
kryje się coś więcej.
Stefan

Nie dość, że autor jest wróżką, to jeszcze kiepską... ; )
Strąciłeś mnie w przepastne otchłanie niezrozumienia... idę się upić...

[H.Lecter]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jak myślisz, co z tym zrobię ?
: )


Hanibalu - naucz się wybaczać...
Stefan

Moja znajomość z Kieri, jest wielomiesięczna, wielonickowa i wielowybaczająca... ; )

[H.Lecter]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Koniec mętny ? Widocznie nie udał mu się powrót w " jasne przedstłuczenie " ; )
Dzięki, Arku.

P.S.
Łysiną z wielką przyjemnością się podzielę...
: )

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ban, bye.

a.