Tummo

[Florian Konrad]

medytowanie w Odczarowanym Ogródku, gdzie
nie istnieje nic poza Prawdą, a wszelka magia
jest tak Rzeczywista, że aż słodko kłuje.

gdy tak siedzę i zatapiam się we własnym żarze,
chilluję filozofująco na tematy ważkie, niemal
chce się nonszalancko krzyknąć, że możecie mnie
złapać, patroszyciele i wasi współpomocnicy,
odwracacze uwagi od Tego, co Najostotniejsze,

rozkroić na wznak, na wylot. śmiało, zatopcie się
w labiryntach, przemierzajcie ścieżki, piwniczne
izby, kanalątka energii, prądowe zdroje.

znajdziecie klar, kąty wysprzątane co do
centymetra kwadratowego. żadnych zaprzeszłostek,
butli po odurzających mętnicach.

nastrochy zostały raz na zawsze wymiecione,
kolce - zwinięte w ruloniki, ostrza - dawno
strawiły się z syczeniem.

a obarczcie nawet najparszywszym chłodem,
wichrami poczęstujcie! i tak będzie się jarać
w środku, ten ogień, którego żaden mróz
sto lat nie wyziębi! ani tysiąc!
czysta wolność od uchybień!

...gdzieniegdzie tylko, pośród bezkresu dróżek,
przemknie udające karawan auto
z naklejonym na boku karoserii napisem:
Usługi niegrzebowe: tatuowanie zwłok,
taniec ze zmarłymi,

lub przejdzie ulotkarz sypiący listki obwieszczające
rychłe otwarcie przybytku wyłącznie dla nałogowców.