Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

minusculus

Kamertonka
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Kamertonka

Kamertonka

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

jaką literą do ciebie przemówić
skoro wszystkie już wypisałem
i nawet kursywą pochylony zanosiłem błaganie
archiwa naszych przekonań
różne przechowują pisma
o rozwód wniosek i o trwanie podanie
więc stąd to nasze niedogadanie

teresa943

teresa943

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



może warto by zastanowić się nad rymowanym zakończeniem? jakoś mi się nie widzi to "trwanie podanie (...) niedogadanie", ale to moje subiektywne odczucie

wiersz mi się podoba

serdecznie pozdrawiam :-)
Krysia
Kamertonka

Kamertonka

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

dziękuję wszystkim za obecność
i mam nadzieję, że nie obrazicie się jeśli w tym tekście niczego nie zmienię

Krysiu i Stasiu
końcówka wyszła zrymowana i tak zagnieździła sie w mojej głowie, że nie mam serca jej zmieniać
można to uznać za kamertonkowy styl
bądź brak stylu hihih tulę Was jednakowo ciepło

Sylvo zrobił pięknie i wybrał to co mu akurat pasowało
ostatni wers zakrywając paluchem, albo tym co miał pod ręką pozdrawiam

uszanowania Kasi, Panu Białemu i HAYQpanu za poświęcenie uwagi ukłony dla równej babki i morowych chłopaków

sumując mój wywód
jestem uradowana że ktoś mnie czyta
a do tego analizuje
jakakolwiek rada i krytyka bardzo mile widziane (nie wszystkie odrzucam, za ew. upór z góry przepraszam)

Wasza ...tośka

Oxyvia

Oxyvia

Opublikowano
Opublikowano

Dobry wiersz, ponieważ prosty, bezpretensjonalny, nieprzekombinowany - wiadomo, o co chodzi i jest to powiedziane ludzkim głosem.
A jednak - ludzki, zwykły głos nie do wszystkich dociera (jak widać w wierszu). Smutne...
Pozdrawiam. :-)

  • 1 miesiąc temu...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Poet Ka
      ulewa

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Alicja_Wysocka @violetta@Toyer @Leszek Piotr Laskowski@wiedźma dziękuję serdecznie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • Migrena
      myjnia

      Przez Migrena · Opublikowano

      noc połyka nas z  samochodem blacha pod palcami ma chłód cudzego ciała które zaraz weźmiemy na własność gardło maszyny rolety w dół świat zdycha zostaje gęsty biały szum wibruje w plombach woda bije w szyby tysiąc wściekłych cieni rozmazuje miasto w czarne smugi neony ciekną w poprzek oczu jesteś za blisko para z ust miesza się w jeden gęsty oddech tu nic nie jest czyste szczotki idą po karoserii ciężkie mokre włosy żelastwa ocierają się rytmem który już w ciebie wszedł drżenie idzie przez fotele w kręgosłup osadza się w biodrach twoja dłoń nie pyta o zgodę waży i bierze zna każdy skurcz zanim się zdarzy powietrze gęstnieje od pary i ciał wilgoć wpełza pod ubranie skóra poci się głodem lepka wchodzisz we mnie jak bieg w drapieżną skrzynię metal o metal żywa twardość rozrywa chłód światło miga krótkie ostre błyski rozcinające ciemność pod powieką patrzysz na mnie to spojrzenie nie ma wyjścia drzwi bez klamki woda wali mocniej kabina drży coś wielkiego napiera z zewnątrz a my coraz ciszej coraz bliżej twoje ciepło rozsadza zimne szyby ogień bez tlenu palce ryją ślady których nie widać ale mięśnie je pamiętają napięcie gęstnieje w podbrzuszu krew pulsuje grubo uwięziona pod skórą zaraz eksplodujemy twoje palce we mnie to ślepy wyrok śliski uścisk w którem nie ma oddechu bierz mnie aż pęknie dno twoje ciało pod moimi dłońmi napięte jak struna świata śliskie od pary zaraz rozerwiesz mnie od środka zapadamy się w siebie jak gwiazda czarna gęsta grawitacja rozgniata nas na amen tu nie ma Jego szczotki stają ciemność waży tonę i wtedy wszystko pęka naraz woda wdziera się światłem żebra pękają krew za głośna w skroniach ciało gubi krawędzie mieszamy się płynami oddechem izolacja zerwana ze świata maszyna łapie nasz rytm zaciska go nie oddaje nie ma już kabiny nie ma szyb jest tylko puls i to napięcie które nie zna końca czoło wbite w szkło zostawia tłusty ślad potu i oddechu rozmazany jak my bez powrotu sekunda nie chce zdechnąć ciągnie się rolety w górę świat wraca za nagle za ostro ale coś zostaje w płucach na skórze pod żebrami jak wilgoć która weszła głębiej niż oddech myjnia wypluwa nas na asfalt czystych błyszczących a w środku dalej wrze parujemy brudni od siebie          
    • Poet Ka
      Palindrom fonetyczny

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @hehehehe

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Poet Ka
      gdy słońce nie wschodzi

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @andrew (rozumię-rozumiem!)   wiersz jak zwykle piękny 
    • Alicja_Wysocka
      ulewa

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Mnie nie możesz :p Dziękuję jest jak odpowiedź na dzień dobry :)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...