Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

koniec z kochaniem
pikseloza wspomnień
strzępkiem powulkanicznym
wulkanizacja doznań

nie jadę
magneto-men
opiłkami przywieram do ust
żelazny smak miłości
na hiszpańskim
po polsku
skotłowanym

we śnie
w duszny parny dzień lipcowy
weź mnie
rozetrzyj w dłoniach

porannie po rynnie szept przepływa
skraplamy się

sól oceanów falami
wchłaniamy

już niewymowna
nieprzytomnie

szyi cięciwa

...

na krew chrystusa
jabłko adama
znowu nadgryzłam




/lipiec 2009
nic innego mi do głowy nie przychodzi

  • Odpowiedzi 41
  • Dodano
  • Ostatniej odpowiedzi

Top użytkownicy w tym temacie

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Trochę ryzykowne. Uważam, że doznania są jednostkowe, chwilowe i przelotne. Nie da się ich łączyć, ani naprawiać.
Reszta nawet mi się podoba. Zwłaszcza neologizm 'pikseloza' ;)
Pozdrawiam. Marcin.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Trochę ryzykowne. Uważam, że doznania są jednostkowe, chwilowe i przelotne. Nie da się ich łączyć, ani naprawiać.
Reszta nawet mi się podoba. Zwłaszcza neologizm 'pikseloza' ;)
Pozdrawiam. Marcin.


Obawiam się Marcinie, że niestety masz rację zarówno jeśli chodzi o chwilowość jak i nienaprawialność doznań :)
pikseloza jest neologizmem? wydawalo mi się, że to slówko wpisało się już w slownik, przynajmniej ten obiegowy. ale może mi się wydaje :)

dzięki :)
ten plusik rozumiem za odwagę??

pozdrawiam pozdrawiam ;)
/b
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Trochę ryzykowne. Uważam, że doznania są jednostkowe, chwilowe i przelotne. Nie da się ich łączyć, ani naprawiać.
Reszta nawet mi się podoba. Zwłaszcza neologizm 'pikseloza' ;)
Pozdrawiam. Marcin.


Obawiam się Marcinie, że niestety masz rację zarówno jeśli chodzi o chwilowość jak i nienaprawialność doznań :)
pikseloza jest neologizmem? wydawalo mi się, że to slówko wpisało się już w slownik, przynajmniej ten obiegowy. ale może mi się wydaje :)

dzięki :)
ten plusik rozumiem za odwagę??

pozdrawiam pozdrawiam ;)
/b
Za odwagę też.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Obawiam się Marcinie, że niestety masz rację zarówno jeśli chodzi o chwilowość jak i nienaprawialność doznań :)
pikseloza jest neologizmem? wydawalo mi się, że to slówko wpisało się już w slownik, przynajmniej ten obiegowy. ale może mi się wydaje :)

dzięki :)
ten plusik rozumiem za odwagę??

pozdrawiam pozdrawiam ;)
/b
Za odwagę też.

:)
Opublikowano

Bea, oryginalnie, ale ma niejsaności pomroczne w dwóch miejscach

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Zyskuje w parokrotnym czytaniu, trzeba się wczuć w klimat - puenta żarłoczna, fajna. Temperamentnie :)
Wrócę jeszcze.
Pozdrawiam :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



gorączkowo, ekscytująco...
ale banalnie;P nie ma nad czym pomyśleć; impresja i już
Pozdro
Opublikowano

we śnie
w duszny parny dzień lipcowy

...wszystko się może zdarzyć ale dopiero wtedy potraktuję tekst poważnie, gdy autorka wytłumaczy się z sensowności uroczego obrazka :

strzępkiem powulkanicznym
wulkanizacja doznań

Opublikowano

Witaj,
przeczytałem kilka razy.
Chyba trochę za trudne dla mnie.
A może jestem za stary?
Ale jedna rzecz urzekająca.
Jeżeli to jest erotyk, jeżeli adresatem tej erotyczności
jest mężczyzna, to ten tytuł jest świetny.
Bo taki makabryczny kontakt erotyczny
z mężczyzną nie może być trywialną "makabreską"
Musi być - "Makabrykiem".
Gratulacje.
Stefek

PS. Ale relacje podmiotu z osobnikami płci męskiej jakieś niejasne....

PS.PS. Bardzo poprawiłem "Córki Króla Kinyrasa" wg twoich wskazówek.
Zerknij.

PS.PS. Makabryk jeszcze poczytam i coś mi przyjdzie do głowy.
Napiszę.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Witaj, Franko :))
- z tymi łóżkami, to niestety taki banał, bajzel życia zamiast kutych w żelazie ornamentów.
hiszpańskie łóżka mają metalowe ramy, są przewiewne i wg naszej stylistyki oszczędne, wręcz surowe.
"weź mnie" źle jest skomponowane? nie wiem, Franko czy samo sformuowanie jest niewłaściwe? naświetl mi troszkę, co masz na myśli.
- Puenta zabójcza ;) bardzo się cieszę, że działa, bo bałam się o nią.

:))
Pozdrawiam
/b
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Miło widzieć Cię pod wierszem
- to po pierwsze :)

widzę, że masz dwojaki odbiór tegoż obrazka.
L. popatrz mi w oczy i powiedz sam, co widzisz ;)
a serio, zestawienie wulkanu i wulkanizacji musi budzić rozbieżne odczucia (wnioski) i słusznie.
czy to jest wystarczająca odpowiedź ?

/b
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



litość?
chyba że z litości ma złożyć głowę pod topór..
no nie wiem..
smutno, to ostatni epitet, jaki mi przychodzi do głowy

pozdrawiam
/b
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



gorączkowo, ekscytująco...
ale banalnie;P nie ma nad czym pomyśleć; impresja i już
Pozdro


banalnie ? - zgadzam się, życie to banał, kurczę wszystko już było, czyż nie?
ale.. impresja, to już komplement ;)

pozdrawiam
/b
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Stefek, co ty z tym za stary??
żeś wymyślił, że niby to moje pisanie jakieś "młode" ??
to chyba nie byl komplement, chociaż w moim wieku... to raczej miłe.
nie wiem, kto był adresatem, to chyba wierszyk puszczony luźno w eter bez dedykacji, za to z pewnością chodzi o stosunki damsko-męskie.
niejasne relacje zaś wiążą się z naszą niejsaną, wręcz mroczną naturą ;)

:)) za dostrzeżenie tytułu wielki buziak :)

pozdrawiam
wpadnę
/b
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



gorączkowo, ekscytująco...
ale banalnie;P nie ma nad czym pomyśleć; impresja i już
Pozdro


banalnie ? - zgadzam się, życie to banał, kurczę wszystko już było, czyż nie?
ale.. impresja, to już komplement ;)

pozdrawiam
/b

Bo ja wiem, mnie jeszcze nie było. Pozdro ;))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • nieistotne czy to mieszkanie w bloku willa z egzotycznym ogrodem jurta igloo wiejska chatka otoczona malwami   może być z cegieł desek lodu skór rozpiętych na drewnianych palach tęcz w kroplach rosy odbijających jutrzenkę   solidnie wymurowany od fundamentów po dach albo unoszący się na wodzie z sennymi łodziami wykopany w ziemi nieruchomy na śnieżnych polach przeniesiony na niebo między gwiazdy   nie ma znaczenia rzeczywistość i budulec czasem jest jedynie napisany w wierszu zapamiętany z baśni noszony na dnie serca codziennie wymyślany od nowa a czasem mocno wrośnięty w ziemię rodzinną   rozmawiamy w nim przytulamy się modlimy pieczemy chleb głaszczemy kota lub psa usypiamy w kolebkach naszych wewnętrznych wszechświatów   lecz najważniejsze że to  nie tylko przestrzeń na spokojny głęboki oddech który nie męczy się bliskością   ale także miejsce gdzie zawsze wolno płakać bez obaw przed ucieczką i wszystkimi rodzajami samotności   wtedy dopiero jest naprawdę bezpieczny      
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Simon Tracy Simonie, zgadzam się z @Berenika97,że jesteś mistrzem tego mrocznego gatunku literackiego. Pozdrawiam!
    • Prostokątna twarz parapetu. Bęc. Prosto w nos. Pierwsza szkicuje cząstkę wziętych przestworzy.    Bęc. Druga prosto w rdzawe oko.     Trzecia. Bęc. W zaschniętą kupę po gołębiu.    Nagle tysiące w powtórzeniach. Każda gdzie indziej siada.    Kap. Kap. Coraz szybciej i więcej.    Mini fontanny, spływają poza krawędź. Werble bębniące kawałkami chmur. Tylko sisiolków z blachy nie ugnieciono.   Na szybie strumienie chaosu.     Wiją się na zamazanym prześwicie, niczym wnętrze żywego stworzenia.    Każda żyłka z bąbelkiem na szpicy.    Tylko krew przezroczysta, i prochy z kości rozmyte.    Arterie drgające. Wilgotne pulsacyjki. Bez drogowskazów. W rytm stukania o metalową połać.    Puk. Puk.     Coraz głośniejszy i szybszy wododzirej. Pociesznie rozbryzguje. Jakby w każdej kropli, dziecko roześmiane biegało.    Za taflą rozmazane kształty światłowodów, zamglone całunem wykręcanej chmury.    Okalają wszystko. Zniekształcają obrazy. Spływają krawędzie parodią przezroczystości. Liście chłoną wodę. Na krótko. Za chwilę inna.    Kap. Kap. Stuk puk. W plumplane kółka okrągłych fal zabawa. O kształtach niewyraźnych.   A tam strumyczki, niczym foliowe węże, z powtarzalną falą grzbietową.    W kałużach zatopione światy, rozjeżdżane kołami samochodów.    Rzucane na boki, w radykalnym wytryśnięciu, na przemoczonych pieszych.    Przylepione zebry, nie mogą się schować. Nie dosyć że mokną, to jeszcze przygniatane pospieszną cywilizacją.    Różnorodne wodospady, szumią deszczoświatem, A każdy w innym, zamgleniu widoczny.    Szara płynność, nasączona migoczącym lśnieniem kostek brukowych, przytula światłem niechciane odbicia.     I cholera wie, gdzie woda w końcu spłynie.
    • @GosławaWspaniały wiersz, w którym każda metafora świeci niezwykłym blaskiem. Ten świat jest trochę zbyt mocno wystylizowany, ale umiejętne posługiwanie się potencjałem języka, że się tak kolokwialnie wyrażę, 'robi robotę', przede wszystkim poprzez wykreowanie gęstego, kleistego nastroju, idealnie współgrającego z emocjonalnością obrazów. ;)
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Ta faza miłości jest najtrudniejsza do osiągnięcia, gdy dopamina już nie musuje w głowie i trzeba bliskość zbudować na innych podstawach, bardziej namacalnych i solidnych - szukać innej chemii, która utrwali związek.  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...