Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Przemawia przez kryształ rozświetlający,

skrywający w sercu ludzką moc.

Jak larwa z ciemności wyrwana, jęczy

barwami świateł rozświetlając noc.

 

Zerwany owoc oddycha. Słyszę go.

W przestworzach sarna umyka.

Czuję. To Twoja ręka mnie obmywa.

Przemawia do mnie kroplami światła.

 

Czy to nie orzech miękki od utyskiwań,

twardy od ręki, która mnie trzyma.

Gdzie jesteś, wielki, skradziony światu?

Po co nam wszystkim ludzkie udręki —

pełne wyrzeczeń i poszukiwań.

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...