Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zewolucjonizowany człowiek
zgadnij na czyj wzór wskrzeszony
świat postawił już na głowie
chce mamonie bić pokłony

Zewolucjonizowane zwierzę
Boga maskę pragnie nosić
maska jest fałszywa szczerze
i bezduszne myśli głosi

Koło wielki łuk zatacza
miał być panem, budzi trwogę
wszystko w zgliszcza przeistacza
przed upadku stoi progiem

Ziemię dostał we władanie
i w religiach nią zarządza
wrzasnął spieprzaj miły Panie
zaczynając kult pieniądza

Dokąd to go zaprowadzi?
retoryczne mam pytanie
wzywam zanim ludzkość zgładzi
niech choć kilku przeciw stanie !!!

Opublikowano

To nie samej forsy wada
Lecz tym jak człek ową włada,
Która nie jest jemu dana:

Weźmie wsadzi do kieszeni
Miast do drugiej podać dłoni:
Myśli, że się świat nie zmieni
Marszcząc zmarszczkę na swej skroni.

Bo się pieniądz do człowieka
(Czasem człowiek do pieniądza)
Lepi jak do tego rzepa
Ogon nieraz się przypląta.

Honor idzie dziś w odstawkę
Lepiej trzecią zjeść przystawkę.

Opublikowano

Motto:
" Ponieważ Bóg nie może być wszędzie
dlatego stworzył matkę."

Eee....Kamertonko:)

W sumie masz rację i takie Wiersze-Protest-songi, są zawsze potrzebne.
Ale ... na szczęście nie wszystko jest czarne lub białe (jak nasz ostatni Wielki Zmarły) - są jeszcze Ci co kochają psy:)), co kochają koty:) , co kochaja ludzi - i trochę tych, co kochają tylko siebie (lecz za to ze wzajemnością!)

A i "deszczowy nastrój" kiedyś minie - napiszesz wtedy coś o "tych innych". OK?

Pozdrawiam - Marek

Opublikowano

dziękczynna jestem za przybycie
i poczyt
miło mi
a Uobuzowi powiem żeby się nie martwił
Kamertośka da radę też rozbawić
nie samym morałem człowiek żyje
i czasem warto ucieszyć ryjek
na wszystko jest pora i okoliczność
pokaże to dobrze świetlana przyszłość

ściskam wszystkich w grabie, ryjki i co tam jeszcze macie


a teraz
cicha noc........

Opublikowano

Tylko sława i mamona
kompletnie go zaślepiła,
wpadł w zachłannosci ramiona
nie wyrwie go żadna siła.

To oblicze pazerności
nurzanie się w dobrobycie,
żadnej skruchy ni czułości
tylko dla siebie obficie.

Bez współczucia dla bliżniego
co tam inni-tylko Ja,
skryty i gra uczciwego
a wciąż doi co sie da.

Wszak ubogi ubogiemu
pomocną dłoń prędzej da
nie ujmując bogatemu
on to wszystko w d.... ma.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Gosława Jakże nie zerkać,                       jak ptaszek ćwierka. Sto lat Reniu.
    • @bazyl_prost Dzięki. Myślisz, że to oda do braku słów? Czy jeszcze coś innego?
    • trochę by było niebezpiecznie gdyby tak było , pewnie chcesz na Islandię?
    • Stary cenzor Wasyl Aleksiejewicz Srogin siedział za biurkiem i czytał właśnie rękopis, który mu przyniósł do opinii 36 –letni poeta. Wasyl trzymając papierosa w ustach cedził każde słowo, które wypowiadał komentując obszerne dzieło. - No wot , -mruknął w końcu wypuszczając kłęby dymu nosem. - Nawet byłoby niezłe, ale strasznie długie. Nie dałoby się tego jakoś skrócić ? Te zapychacze w wersach w dodatku wszystko psują. Okropna zaimkoza już na samym początku. Kilka zaledwie wersów i co mamy? wszystkie wasze zaimki po kolei : moja, ty, cię, ten ,cię ,twą ,tobie i tak dalej i tak dalej... - Ależ, proszę pana…to jest inwokacja – usiłował się bronić autor. - Proszę mi nie przerywać, bo nigdy się pan niczego nie nauczy –warknął złowieszczo Wasyl i zapalił kolejnego papierosa. Cały pokój po chwili wypełniony był błękitnym dymem o nieprzyjemnym zapachu. - Okropne poza tym są te rymy – kontynuował cenzor – jak wy to nazywacie? Aaa … rymy częstochowskie…. -istna grafomania panie poeto... -w sumie całość do poprawy albo do wyrzucenia. Poeta posmutniał i rzekł zdławionym głosem : - Trudno, skoro się nie podoba panu to pojadę z tym tekstem do Paryża. -Może tam będą innego zdania i mi to wydrukują. - A jedź pan, gdzie pan sobie chcesz – odrzekł Srogin i zawołał sekretarkę. -Taniu , zrób mi mocnej kawy i odprowadź pana poetę. - -Ha ha chciałby być lepszy od naszego Puszkina ! wykrzyknął jeszcze tubalnym głosem. Poeta wziął z biurka Wasyla rękopis i z szacunkiem przy drzwiach się ukłonił.   Za oknem coraz mocniej świeciło słońce. Na drzewach głośno śpiewały ptaki. Piękna była tamta warszawska wiosna . Był rok 1834.  
    • Wulkan, nie kobieta Moje serce płonie przy tobie Wprowadź mnie do serca wulkanu Będziemy miłością w postaci lawy Nie pozwólmy, by ta lawa ostygła, zapraszam na kawę Nadszedł okres gorących dni oraz miesięcy Na Ziemi kwitną czerwone róże, są wulkany, a ty jesteś wyjątkowa Świat obawia się wulkanów, lecz ja się cieszę, że jesteś Wszystkie wulkany na świecie, łączmy siły, wybierzemy się na wizytę Rozpalimy jego serce Czyż nie zbliża się era wulkanów? Otwieram serce dla wulkanów, zapraszam do środka                                                                                                                                                       Lovej . 2026-02-16           Inspiracje . Siła miłości
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...