rekwizyty

[paper_doll]

wczorajszy dzień dobiegł końca.
pusto mi i ponuro. upinam łzawienie jak spinki do włosów.

przez zbyt szklane oczy zdjęcia miliony razy
wszystkie mnie uśmiechają. wiewiórkowe i te
wyszczuplające, na tle wieży. i brzydkie miny
uśmiechają mnie.

noc przyśniła mi rysunki
na przegubach piękne ptaki, zielono żółte. to znak.
psuję sobie poniedziałek. albo dzień bez dna. i kilka godzin
mnie starzeje, jak cyganka wróżę z fusów.
może ta herbata zwietrzała, albo woda niedogotowana.
takie to dno bez dna.

kubek trzeci.
kawa przechyla mi się w ustach. pod nosem.
złorzeczę zbyt słodka. zbyt gorzka.
przesadnie czarna.

serce mi bije
nierówno. się przeglądam
w tym dnie.

[olek bolo]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

pozdr.

[paper_doll]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

pozdr.

dzięki :)

P.

[Bea.2u]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

:))

początek zaś do bani.

[Norman_N.]

dobrze jeśli pierwszy wers jest intrygujący,
przyciąga do dalszego czytania,
tutaj pierwszy jest wyjątkowy:( - niestety

Pozdr.

[H.Lecter]

upinam łzawienie jak spinki do włosów.
zdjęcia
wszystkie mnie uśmiechają. wiewiórkowe i te
wyszczuplające, na tle wieży. i brzydkie

noc przyśniła mi rysunki
na przegubach piękne ptaki, zielono żółte. to znak.
psuję sobie poniedziałek. kilka godzin
mnie starzeje, jak cyganka wróżę z fusów.
zwietrzałe
takie to dno bez dna.

kubek trzeci.
kawa przechyla się w ustach
serce bije
nierówno

Nożyczki, pati, koniecznie nożyczki...
: )

[Emu Rouge]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

to co wyboldowałam - wg mnie do wyrzutki na wstepie.
Zaczyna się ciekawie, potem coś zgrzyta. Za dużo tego dna. Koniec leży.
Do pracy, bo jest tu potencjał i sporo do uratowania.
pozdr aga

[Tali Maciej]

tekst ma potencjał tylko trzeba go odbalastować, zawsze powtarzam iż anoreksja w poezji jest wielokrotnie wskazana(-:
pozdrawiam

[Agata_Lebek]

Podpisuję się pod opinią Emu i Maćka T. obiema ręcami ;)
Pozdr.

[Toby]

Ciekawe to pisanie, trochę z Anne Sexton, trochę z Jasnorzewskiej, dużo dużo indywidualnego rysu, a tylko kilka "rekwizytów", przy użyciu których tak przedstawiona sztuka nie schodzi z afisza.
Pozdrawiam.