Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Afganistan
Dziwka wszeteczna pod
Kamieniami zdycha
Taliba ciało miażdży
Czołg potężny

Czeczenia
Pod ścianą leżą
Młode terrorysty
A w grobie Wania
Bez twarzy gnije

Sudan
Czterech arabów
Chrześcijankę gwałci
Chrystus muzułmankom
Piersi obcina

Izrael
Kamienny granat z
Dłonią odpada
Mosze w rozbłysku
Wiary rozerwan

Irak
Konwój z jedzeniem ze
Strieły oberwał
Bomba trafiła w
Terrorystów wesele

Łódź
Studentka ginie
Przez gline
Debila
Dlaczego?

Bo Bóg nie był Y2K compilant


[sub]Tekst był edytowany przez Gabriel Tear dnia 04-08-2004 14:02.[/sub]

Opublikowano

Jestem tym wierszem rozczarowany, zdegustowany, zniesmaczony, zwarzony. Zepsuł mi humor. Żałuję, że go przeczytałem.
"Chrystus muzułmankom
Piersi obcina" - to przecież obraza.


[sub]Tekst był edytowany przez Bartosz Cybula dnia 03-08-2004 22:51.[/sub]

Opublikowano

Rozumiem. Dzisiaj ponownie zajrzałem do wiersza i stwierdzam, że mój niesmak znacznie się zmniejszył (prawie do poziomu równego 0). Podtrzymuję jednak, że wiersz mi się nie podoba. Brzmi on trochę jak sprawozdanie z poszczególnych krajów. Jeszcze raz przepraszam za mój pierwszy komentarz. Pozdrawiam

Opublikowano

Poezja zaangażowana, skladajaca się jakby z tytułów z pierwszych stron gazet. Nie wiersz, a hasła z murów, zlepione w zwrotki. Jednoznaczne i problemowo nawet nie "liźnięte". Wydaje się, że Autor nie potrzebował zagłębić się w problem, co powoduje, że czytelnik nie ma powodu, by zagłębiać w się w te wersy.

Oprócz tego, że nie zadziałało, to niczego nie wnosi, bo poprzez swoją krzykliwość - w całości nijakie. Ot, wyliczanka, jak po lekturze kilku dzienników o charakterze sensacyjnym. I tendencyjnym.

l.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Dark_Apostle_ Ten wiersz byłby świetnym wstępem do mrocznego opowiadania grozy. 
    • "Surrealistyczna podróż" /Przerwa między atomami/   Rozszczelnia się nagle tkanka dnia, niepostrzeżenie, bez zbędnego echa. To nie koniec, to tylko prześwit, gdzie grawitacja przestaje pytać o imię. Jesteśmy z wszystkim co posiadamy, w tej szczelinie, której nie widzą oczy, niesieni prądem, co nie zna brzegów, ku pieśniom, co rodzą się z ciszy.   Nie trzeba krzyku, by pękła szklana ściana powietrza. Wystarczy oddech, miękki jak mech na skraju lasu, gdzie czas nie ma zegarka i nic nie musi się zdarzyć. Rozluźnij dłonie. Pozwól, by niepokój spłynął jak kropla deszczu po szybie, którą noc przemywa oczy.   Tam, gdzie jesteś,  i tu, gdzie ja trzymam rytm, niebo ma ten sam odcień spokoju. Wystarczy być. Bez ciężaru oczekiwań, w tej krótkiej pauzie między jednym a drugim uderzeniem serca. Geometria tęsknoty rozpuszcza się w błękitnym kwadracie.   Punkty bez powrotu stają się liniami, które nie pytają o cel. Pamięć to tylko kurz wirujący w snopie światła, które nie ma źródła. Przesiewamy milczenie przez gęste sita, aż zostanie tylko to, co nieważkie. Słowa to tylko cienie ryb płynących pod taflą nieistniejącego jeziora.   Wszystko jest echem, które zapomniało, kto je wywołał. Jesteś kolorem, którego nie ma na palecie. Czekaniem, które przestało liczyć minuty. Pustka nie jest brakiem, jest tylko najczystszą formą obecności. Rozpryskują się galaktyki pod powiekami, atomy tańczą walca w próżni między myślami.   Jestem pyłem, który śni o byciu słońcem, podczas gdy kręgosłup staje się osią świata. Nie ma góry, nie ma dołu, tylko nieskończone "teraz" rozciągnięte na ranie czasu. Cisza wybuchła supernową w pokoju. Wypijam mrok zamiast herbaty, czując na języku smak miedzi i gwiezdnego wiatru.   Wszystkie mosty stały się horyzontem zdarzeń. Nie szukaj mnie w słowach. Szukaj mnie w przerwie między atomami, tam, gdzie muzyka sfer gra solo na nerwach. Jesteśmy tylko wibracją w wielkim nic, które jest wszystkim.   Zegar wykrwawia się białą farbą na podłogę, z której wyrastają szklane żyrafy o oczach z bursztynu. Twoje imię, wymawiane wspak, zamienia się w klucz do drzwi, których nie ma. Śpimy na grzbietach wielorybów płynących przez piaski pustyni, podczas gdy nasze sny szyją ubrania dla wiatru.   Wszystko jest już napisane w powietrzu, zanim pomyślisz, że w ogóle jesteś. Zgaś światło wewnątrz myśli. Słyszysz? To tylko my, stajemy się światłem, zanim zdążymy o tym zapomnieć.   -Leszek Piotr Laskowski 
    • @KOBIETA Żartujesz  Jeśli tak odebrałaś przepraszam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Nie pierwsza mówisz, że  mam idiotyczne żarty.  Pozdrawiam 
    • @KOBIETA Och,cóż za odbiór.  Jeśli tak odebrałaś przepraszam.  Kobiece czytanie intencji... to spory problem 
    • @Jacek_Suchowicz

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...