Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Niebo jest wciąż za duże
nade mną
gdy sama błądzę
między jednym
a drugim westchnieniem

Drzewa poruszone
wewnętrznym oddechem
kołyszą się
w takt serca

Chłodny napój dnia
orzeżwia kolor ust

Palce wędrują
po pustej przestrzeni

Zdzbła trawy poruszają
uczucia schowane
na dnie jeziora

Nieboskłon oddycha
ponad spojrzeniem


[sub]Tekst był edytowany przez Regina Koch dnia 27-07-2004 21:11.[/sub]
[sub]Tekst był edytowany przez Regina Koch dnia 28-07-2004 21:22.[/sub]
[sub]Tekst był edytowany przez Regina koch dnia 28-07-2004 22:33.[/sub]
[sub]Tekst był edytowany przez Regina Koch dnia 29-07-2004 08:14.[/sub]

Opublikowano

Regino - mam mieszane uczucia. Co do wiersza ;) Arcydzsieło to nie jest.
"Dłonie głaszczą
samotne wzgórza miłości" - trochę banalne, ale mi się podoba (znowu).
Końcówka całkiem niezła.

Wciąż czekam na lepsze.

Cmok,
Cat

[sub]Tekst był edytowany przez Catalina Acosta dnia 27-07-2004 20:13.[/sub]

Opublikowano

bo to jest teraz żdżbło... proszę sobie wkleić ode mnie: Źdźbło :)

Mam kilka sugesti:
podarowałbym sobie jednego
w takt serca
brzmi jakoś sensowniej

i ten bezbarny kolor ust, też nienaturalny...
nie lepsze bezbarwne usta? :)

Pozdrawiam serdecznie
Coolt

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • trzy najpiękniejsze słowa szacunek przyjaźń i miłość choć spięte jedną klamrą zbyt często obłudnie puste puste i ciemne jak noc pomimo że w każdym tli się dobra iskierka która życie upiększa
    • @Konrad Koper Miło mi :)  
    • @Lenore Grey Szanuję taką koncepcję, choć dla mnie to wciąż trochę tak, jakby dostać pięknie pachnący deser, który okazuje się być tylko atrapą z cukru – oko cieszy, ale głodu nie zaspokaja. :) Niemniej cieszę się, że tekst trafi do odpowiedniego działu, tam na pewno znajdzie swoich koneserów 'nieliniowości'. Powodzenia w dalszych eksperymentach!  Serdeczności :)
    • plaża była pusta rozciągnięta jak język sucha od słońca i wiatru ona miała sól na ustach i oczy zbyt jasne jakby widziały więcej niż trzeba on niósł w sobie noc ciężką jeszcze nie do końca przeżytą piasek parzył stopy wchodził między zęby zgrzytał w środku szli za daleko tam gdzie nie było już śladów tylko wiatr i własny oddech dotknął jej nagle jakby coś w nim pękło bez ostrzeżenia odpowiedziała od razu jak ogień który nie ma już powrotu ich ciała nie były delikatne ścierały się jak kamienie mielone w gardle rzeki sól wchodziła w skórę w oczy w usta wszystko szczypało wszystko było za bardzo on wbijał dłonie w jej plecy jakby chciał się utrzymać przy czymś żywym jakby pod skórą było coś co mogło go ocalić ona ciągnęła go niżej w piasek w siebie w ciemniejsze miejsce nie było rytmu tylko uderzenia nierówne głodne krew przyspieszała szarpała się jak zwierzę zamknięte w za małym ciele morze obok uderzało i cofało się jakby coś pamiętało ale nie chciało powiedzieć krzyknęła raz krótko jak przecięcie potem już tylko oddechy ciężkie rozbite leżeli długo lepcy od soli i piasku jak po walce słońce wypalało z nich resztki myśli nie patrzyli na siebie bo było za blisko fala doszła wyżej dotknęła ich stóp zimna obca jakby coś sprawdzało czy jeszcze żyją i kiedy wstali nie byli już tacy sami jakby morze coś w nich zabrało i zostawiło miejsce które nie chciało się zamknąć              
    • @Alicja_Wysocka Zgoda !! Ujęła myśl...    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...