Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

wszystkiego najlepszego :))) zdrowia, szcześcia, i pogody ducha :)

na razie prezentu brak hahahah :) zdołałem na szybko to sklecić :)))


Kto w górę idzie, niechaj zbiera
kwiat, który rośnie w oku, blaskiem
i wstęgą tęczy dzień podpiera,
klosz, co jest Słońca katafalkiem

Niechaj z radością, która orze
twarze uśmiechem, gładzi skórę
diament księżyca, gwiazd poroże
wysrebrzy duszę, co serc futrem

Niechaj iskierka która w oku
Rozpala ogień, wzywa trwanie
I dzień wybudza z śpiączki mroku
W życiu rozpocznie zmartwychwstanie

Bo może radość, brzmi prostacko
Szczęście się jawi mniej znacząco
Życie wystarczy ci aż nadto
kiedy pozłocą je miłością

Opublikowano
Wszystkiego najlepszego: radości, szczęścia moc,
Słoneczka wesołego, snów pięknych co noc.
Śpiewając idź przez życie, rozkwitaj jak ten kwiat
Przy dobrym apetycie i zdrowiu sto lat.

Pieniądze szczęścia nie dają, być może.
Lecz kufereczek „ stóweczek ” daj Boże!
Wakacji w Złotym Brzegu, podróży morskiej też,
Wszystkiego najlepszego, wszystkiego czego chcesz!

Wszystkiego najlepszego: radości, szczęścia moc,
Słoneczka wesołego, snów pięknych co noc.
Roboty nie za wiele, ot, by przeleciał czas,
W tygodniu trzy niedziele, to norma w sam raz.

Pieniądze szczęścia nie dają, być może.
Lecz kufereczek „ stóweczek ” daj Boże!
Segmentu rodzinnego i czterech kółek też,
Wszystkiego najlepszego, wszystkiego, czego chcesz!


Wszystkiego, czego chcesz!!!!!!
:)))))) cmoooooook!

ps. niestety nie udało mi się znaleźć ani lynii melodyjnej, ani chorejgrafii :(
;)
Opublikowano

myslalam ze mnie w zyciu juz nic nie zaskoczy
a jednak
jestescie kochani jak nie wiem co,
lza misie zakrecila w oku jak przy ogladaniu ZNACHORA

bardzo dziekuje wszystkim razem i kazdemu z osobna

tosterku-
Jacku
adolfie
Bernadetto
tereso
Magdo z Tary
f.ISIU
ulenko

Wiechu
lysielcu z tytaniii
cmok i balszoje tenkju z miasta Babelowego :P
weny i zdrowia dla was zamawiam u tutejszych wszechwiedzacych
:)

Opublikowano

Ja się spóźniłam, ale bardzo proszę Stasieńko, Bratnia Duszyczko Forum,
przyjmij życzenia wszystkiego co najlepsze, bo swoją otwartością i życzliwością
jesteś i będziesz zawsze w mojej i naszej dobrej pamięci.
Buziakuję i ściskam
- baba

Opublikowano

bABO, jACKU, BALSZOJE TENKJU
POZDRAWIAM WAS SERDECZNIE I TROCHE HUMORKU

- MASZTALSKI dwa razy nieszczesliwie sie ozenil - mowi Ecik do kamrata. - za pierwszym razem zona od niego uciekla...
- A za drugim?
- Zostala!


Spotyka sie po latach dwoch przyjaciol: Masztalski i Zygus Materzok.
- Zonatys? - pyta Zygus.
Ja, od pieciu lat.
- A zazdrosnys?
- Jak pieron! Zazdroszcza tym, co zon nie maja.


W szkole pyta sie rechtor dzieci:
Po czym dzieci poznamy czy kura jest stara czy mloda?
- Po zebach panie rechtor - mowi Alojzik.
- Przeciez kura nie ma zebow!
- No, to jest szczera prawda, ale my mamy zeby, panie rechtor!


Powiedzcie mi dzieci, co sie robi z welny? - pyta nauczyciel.
- ?
- No przeca z welny robi sie... no...
No, Antek, z czego mosz twoje galoty?
- Z tacinowych przeszyte, panie rechtor


Na lekcji wychowania nauczyciel chcial
dac dzieciom lekcje pogladowa i zachecic
ich do pracy. Mowi wiec:
- Patrzcie dzieci, mrowki pracuja po
16 godzin dziennie. Jaka stad plynie
dla was nauka?
- Ze nie maja zwiazkow zawodowych!

.

  • 2 tygodnie później...
Opublikowano

marianno ja dzięki i wierszyk w nagrodę

Na rozbawienie--powtórka z literatury-- i nie tylko!!

Słuchaj dzieweczko! - ona nie słucha.
Przesunął więc rękę od piersi do brzucha.
Buch - jak gorąco! Uff - jak gorąco!
Ty żeś to w nocy? To ty Jasieńku?
Jam ci najdroższa!
Więc wchodź pomaleńku!
I wszedł w nią powoli jak słoń ociężale.
Ruszył - dwa razy - wolniutko ospale.
Szarpnęła się trochę. Przyciągnął z mozołem.
Nogami się zaparł o krzesło za stołem... i teraz przyśpieszył i pchnął nieco prędzej i dudni i stuka, łomoce i pędzi. A dokąd? A dokąd? A dokąd? Na wprost! (Klęczała wygięta w pozycji "na most". A On ją w tę szparę, w ten tunel, w ten las I spieszy się spieszy by zdążyć na czas. Aż łóżko turkoce i krzesło też puka. A Jasiu ją stuka i stuka i stuka. Tak gładko, tak lekko, tak calem za cal wyjmował i wkładał ten narząd jak stal. A ona spocona, zziajana, zdyszana Legła na plecach, uniosła kolana zdziwiona tym wszystkim co się z nią dzieje pyta się Jaśka, pyta i śmieje: A skądże, to jakże, to czemu tak gnasz!? A co to, a co to, to co ty mi pchasz!? Że wali, że pędzi, że bucha buch buch!? Ach jakże, ach jakże, ja lubię ten ruch! I gna ją i pcha ją i akcję swą toczy i tłoczy ją Jasiu uroczy, tłoczy Nagle... świst Nagle... gwizd Buchnęło - buch! i stanął już ruch.
Oj gdzie mi zniknąłeś! Chcę jeszcze Jasieńku!
Próbuję go znaleźć ręką po ciemku. A on już bez ducha, mały skulony, śpi nieboraczek choć akt nie skończony. Więc strzela biedna wokoło oczyma. Dziwi się temu co w ręce swej trzyma, i płacze, narzeka na los swój niewieści, i w końcu się sama ze sobą pieści.
A Jasiu? Znał prawdy nieznane dla ludu.
Przeczytał Wisłocką. Chciał teraz cudu.
Sądził, że starczy ta szybkość, ten ruch, technika, pozycja i owo "buch buch" by żonę rozpalić do ognia, białości. A ona pragnęła też innej miłości.
Miłości zawartej w spojrzenia iskierce, Więc Jasiu prócz Członka - miej także i serce!


pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Księżyc zawsze  ma nieswoją twarz. Czasem stara się odzyskać rysy, zgubić ten profil.   Spogląda na mnie z uśmiechem, mruży któreś oko, ale brak mu życzliwości.   Targany zazdrością żałuje,  że nie skrył się za wzgórzami i patrzył, gdy oddychaliśmy głośniej.          
    • W  Weronie...   stoi dom który  nie jest twoim domem  balkon który nie jest  twoim balkonem nie czeka na  letnie śpiewy w poświacie miesiąca   byłaś Julią teraz nie jesteś  byłaś na balkonie oko błękitu nie było łagodne  a w kawie nie było Norwida  stał dom - dom pobielany bo dwór to nie był    ani gościniec  ani droga do Werony jesteś Julią  w negatywie  bo kochasz na stałe i wciąż jeszcze żyjesz  serce - piosnka Norwida  
    • Przeczytałem, na filmie się pośmiałem, przy wierszyku zamyśliłem. Serdeczności. 
    • Żyjemy by kochać  I być kochanym    A potem umieramy Odchodząc z niczym    Nadzy jak nas  Pan Bóg stworzył    I nie odradzamy się    Może tylko w myślach  Najbliższych nam osób    A zabawa dalej  Gdzieś tam trwa...
    • Słoik z miodem stoi tam, gdzie go postawiłaś. Zaschnięta żółta kropla na gwincie – twój ostatni odcisk palca, którego nie mam śmiałości zetrzeć. To teraz mój relikwiarz. W sypialni zapach jest najgorszy: mieszanka twoich perfum i tej dusznej, słodkawej woni, którą przyniosłem na swetrze z oddziału. Nie wietrzę. Boję się, że jak otworzę okno, to wywieje stąd resztki twojego imienia. Próbuję czytać, ale litery są jak martwe owady. W łazience dwie szczoteczki do zębów – jedna wciąż mokra, druga sucha od tygodnia, sztywna, jakby skamieniała z przerażenia. Patrzę na nią i czuję, jak drętwieje mi szczęka. Nie ma żadnego „ja” ani „to”. Jest tylko numer autobusu, który zawsze spóźnia się o 18:12, i fakt, że kupiłem dwa chleby, choć nie mam kogo karmić. Stoję nad zlewem i kruszę ten nadmiar do kosza, bo nawet ptaki na parapecie wydają się zbyt głośne, zbyt żywe, zbyt pewne jutrzejszego ziarna. Kiedy kładę się spać, przesuwam się na samą krawędź. Zostawiam ci miejsce. Zimna połowa materaca jest teraz jedynym dowodem na to, że kiedykolwiek istniał jakiś porządek świata. Słucham, jak stygną kaloryfery – to jedyny dialog, na jaki mnie jeszcze stać.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...