Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Jest godzina druga rano,
Nowy dzień mnie zastać może,
Lecz opłaca się poczekać by wymyślić coś o Tobie.
Czego jeszcze nie mówiłem, myśl nachodzi mnie tłumiąca,
Przecież mowy nie mam końca,
Słów... na świecie jest tysiąca.
Gdy ujrzałem znów nadzieje, martwa cisza mnie napadła,
Gdy pomyśle znów o Tobie, czuje mocny uścisk gardła.
Niby jesteś, tak daleko,
jednak czuję twą obecność,
Twoje ciepło Twoją radość przemieniłem w moje piękno.
Gdy samotnie to pisałem to widziałem już tą chwilę
Ja... i Ty... przy sobie ... tak blisko...,
Powiedziałem twoje imię : KASIU...
Wszystko to dla Ciebie... przecież jesteś wyjątkowa,
Nie ukrywam, że to prawda, bo Ty druga ma połowa.
Jeszcze chciał bym, Ci powiedzieć na sam koniec..., zakończenie.
Co by teraz się nie stało, zawsze Ty w mym sercu będziesz.
I nie zmienią tego słowa, ani myśli, ani czyny,
Uświadamiasz mi od nowa, że Cię kocham, bez przyczyny.
Zapełniłaś we mnie pustkę,
Wypełniłaś moje braki,
To ... co gorsze we mnie siedzi, a co lepsze w Tobie będzie,
Bo organizm to harmonia i tak było, jest i będzie.
Ja nie proszę Cię o wiele, chciał bym być choć dzień,
Przy Tobie.
Bo ten dzień przykrywać będzie,
Wszystkie moje dni spędzone.
Pewnej gwiazdki, co noc szukam,
Wypatrując ją dla Ciebie,
Aby nigdy nie zginęła, tak jak wspólne te marzenie.
Oby trwało jak najdłużej, aż po koniec... mego życia,
Zawsze będę o nas marzył,
Ale raczej tak z ukrycia...
Chyba, że dasz mi tą szansę,
Spędzić... z Tobą większość życia, wtedy wyjdę,
Już z ukrycia i pokażę Ci smak życia...
Lecz... Mógł bym mówić tak bez końca,
A te słowa to nie wszystko, trzeba czasem też zadziałać
Pocałunkiem kończę wszystko ...

Opublikowano
michał napisał o pewnej pannie
jak to wieczorem kąpiąc się w wannie
nie chciała przyjąc zalotów tysiąc
prężył organizm gwiazdki zdobywał
gotował smaki nawet życia prężył
muskuły spinał rozpinał potężne dziury
pustki powietrznej i jeszcze inne
oddając pannie kąpiacej się w wannie
swe serce jasne płoche niewinne :)))))


Brawo, Michał! Kasi się spodoba, krytykom - nie! Ale, co tam - wiosna!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Lenore Grey   skrótowo rzecz ujmujac  to jest wiersz o tym, jak psyche, poddana intensywnemu 'światłu”, traci swoje deko racyjne formy i przechodzi przez konieczny moment rozpadu aby z fragmentów stworzyc coś, co nie jest już tylko obrazem, ale miejscem życia .   swoistą oazą, która powstaje nie mimo pęknięcia, lecz własnie   dzięki niemu .   czytam go  jako zapis wewnetrznego procesu, w którym psychika najpierw tworzy własne, estetyczne iluzje a następnie poddaje je działaniu bezlitosnego światła świadomości,    w tym sensie wiersz dotyka tego, co w psychologii głębi kojarzyłoby się z procesem indywiduacji u  Jung - rozpad form pozornych jest konieczny, żeby z materiału rozbitego, z 'ziaren”, mogła powstac nowa, bardziej prawdziwa struktura znaczenia. ale jednocześnie ten ruch ma w sobie coś z filozoficznej dialektyki, bliskiej myśleniu G Hegela.   teza (sztuczne piękno), antyteza (gest zniszczenia), synteza (witraż, a potem oaza).   ale to nie jest suchy schemat tylko  żywy proces .   a na poziomie  estetycznym wpisuje się to w przeciecie surrealizm i symbolizm .   bo u Ciebie obrazy są senne, nieciągłe, ale zarazem niosą cięzar znaczeń, które nie chcą się zamknąć w jednej interpretacji.   bliżej mu jednak do chłodnej, precyzyjnej wyobrazni niż do czystego chaosu.   myślę że to raczej kontrolowane przesunięcie rzeczywistości niż jej rozpad.       to jest bardzo ciekawy wiersz..   świetnie napisany.   tylko wymaga aby się w niego wkleić aby go dobrze warsztatowo i literacko rozczytać.     uważam że warto:))))  
    • Grzeszna klacz, haj w Pawłosiowie, Chciała konia mieć ku sobie. Przez lata hetera, Kusiła ogiera! Szczęście, że miał końskie zdrowie …
    • @APM "do" jest kluczowe! :) Fandom pozdrawia ;)
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Nata_Kruk złota rada i dla chłopaka i dla dziewczyny, zawsze! i z odwagą ;)
    • @bazyl_prost   ciekawe co te rybki czują?   o czym myślą przebierając płetwami?   rybki.   fajny wiersz:)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...