Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Z nieukrywaną satysfakcją mogę już zamknąć konkurs i czynię to teraz na forum. Pierwotnie miałem to zrobić w Krakowie na spotkaniu u Michała, ale z przyczyn ode mnie niezależnych, nie będę mógł przybyć.
Jury w tegorocznym konkursie miało wyjątkowo trudne zadanie. Spłynęło tylko 292 wiersze, i to jakże wysokiego lotu. Czytając je, samo nasuwają się spostrzeżenia że: w każdym z nas drzemie ukryty poeta, oraz, że ilość wklejanych wierszy ma się odwrotnie proporcjonalnie do ich jakości.
Jeśli ktoś wysłał tylko jeden wiersz i nie odniósł zwycięstwa, to nic nie wnosi. Utwór ten, to tylko wyjątek potwierdzający regułę.
Wygrać mógł tylko jeden wiersz i tylko jeden wiersz został zauważony i wyróżniony aż przez pięciu jurorów tj. em-em-a, Michała Krzywaka, Mesalina Nagietkę, Rachel Grass i mnie, zbierając w sumie największą liczbę punktów – osiemnaście.
Jest to wiersz „Ty i ja postscriptum”. Autorem jest Adam Bubak, któremu serdecznie gratuluję zwycięstwa i proszę o przesłanie swoich danych przez pw celem wysłania nagrody - 100 zł.

pozdrawiam serdecznie Jacek

  • Odpowiedzi 58
  • Dodano
  • Ostatniej odpowiedzi

Top użytkownicy w tym temacie

Top użytkownicy w tym temacie

Opublikowano

Takiego obrotu sprawy, szczerze mówiąc, się nie spodziewałem.

Dziękuję serdecznie wszystkim tu obecnym za gratulacje, a zwłaszcza innym uczestnikom konkursu. No i Jury, które doceniło moje skromne wierszydło.
Nic poza tym nie przychodzi mi do głowy, bo jestem w szoku (to chyba najwłaściwsze słowo), ale zapewniam, że cieszę się ogromnie. (Zwłaszcza, że znów dostałem kfiatka).
A teraz grzecznie pójdę dojść do siebie.

Pozdrawiam (oj tak) i jeszcze raz dziękuję.
Adam (kto by pomyślał)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • raz Szewczyk Dratewka co smoka pokonał objazdu galaktyki na rydawnie dokonał   Proxima Centuri jest blisko lecz inne gwiazdy daleko towarzysz Lenin więc rybki łowił nad wierną rzeką!   a na kogo wypadnie  to na tego bęc! grawilotem więc ładnie pokonuję kręt... azali....prawa termodynamiki są nieubłagane!
    • Skończyłeś swoją walkę?   czy dalej kopiesz   część ciebie jest dalej pod ziemią nie krzyczy czeka uwięziona w swoich wyobrażeniach   tym kim chciałeś być   patrzysz w lustro za długo   jesteś taki jaki widzisz odbicie nie kłamie   budzisz się nie przez słowa   słowa już były nic nie zmieniły   budzisz się przez czucie którego nie da się wyłączyć   więc   co czujesz teraz   jesteś lepszy? będziesz?   albo nie...     ---  
    • różo, ty jesteś w boskości natchniona tyś moja poskromiona jesteś w miłości urodzajna różo ty moja nadzwyczajna jesteś kwiatem z błękitnego nieba różą, co czułości nam potrzeba jesteś tajemnicą wszystkich olśnień swymi płatkami nakrywasz niczym pościel różo, jesteś wdzięcznością z swego istnienia drugiej takiej piękności nie ma jesteś ozdobą wszystkich ideałów wypełnieniem tętniących życiem parkanów różo, jesteś płonącym natchnieniem dlatego wącha się ciebie z westchnieniem jesteś wielkością samą w sobie to dlatego noszę cię ciągle w swojej głowie bo róży kwiatem jesteś ze snu pachniesz mi rajem pachniesz tu bo róży sercem jesteś wtłoczona miłością aby zawsze poskromiona bo róży godnością rodzisz swój dzień on jak kolce budzi i cień bo jesteś spłodzeniem wszelkiej nagrody różo, przy tobie zawsze czuję się młody
    • @Raihaifathum Oj, ciekawy Przypadek trafił mi się na dobranoc :) Wiersz stylizowany na dawną polszczyznę - coś między: gawędą ludową, a balladą. Na pierwszy rzut oka wygląda brutalnie, prawie jak jakaś scena przemocy wobec dziewczyny. Ale -  'z szyi kukiełeczki próchnęły trociny”  To nie jest dziewczyna - to jest lalka. Masz wyobraźnię i odwagę. Momentami aż gęsto od obrazów. Czuję tu duży potencjał, choć chwilami język tak się rozrasta, że trudno za nim nadążyć. Jesteś kimś kto:  dużo czytał  dużo pisał  i bawi się językiem świadomie.   Zapowiada się ciekawie :)    
    • kiedy mówisz Ojcze nasz przylatuje gołąbek chleba naszego powszedniego wypatruje   na przystanku kiedyś ludzie czekający i niepewni dalszych losów i powrotu   odmawiali gołąb ja dał    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...