Seszele

[Halinka Mazur]

Tania ma trzydzieści lat nieślubne dziecko
kilka rumuńskich książek i wspomnienia
co drugi dzień z podniesioną spódnicą
do połowy ud wchodzi do potoku i pierze
czasami zbłądzeni turyści widząc ją
nieśmiało wyciągają aparaty fotograficzne
Tania z uśmiechem podnosi głowę

na Seszelach wszyscy powinni się uśmiechać
do turystów nawet gdy chce im się płakać

[Messalin_Nagietka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

typowe dziennikarstwo
MN

[Katarzyna Leoniewska]

Wierszowany reportaż? ;)

[H.Lecter]

czasami zbłądzeni turyści widząc ją
nieśmiało wyciągają aparaty fotograficzne
Tania z uśmiechem podnosi głowę

na Seszelach wszyscy powinni się uśmiechać
do turystów nawet gdy chce im się płakać

Reportaż...? Łzawość brukowca, wzruszenia obiegowe.
Słabe.

[Messalin_Nagietka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dobre - tylko tym zakręcić
MN

[H.Lecter]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dobre - tylko tym zakręcić
MN

Pisanie to umiejętność " kręcenia " a ja nie o tym - czym się kręci, ale - jak...; )

[Emu Rouge]

nie. pointą zakończyłaś definitywnie agonię wiersza, stop, czegoś, co wierszem jest niekoniecznie. Z pierwszego fragmentu można zrobić 3 zdania:
Tania ma trzydzieści lat nieślubne dziecko kilka rumuńskich książek i wspomnienia.
Co drugi dzień z podniesioną spódnicą do połowy ud wchodzi do potoku i pierze.
Czasami zbłądzeni turyści widząc ją nieśmiało wyciągają aparaty fotograficzne;Tania z uśmiechem podnosi głowę.
pierwsze w stylu "Ala ma kota". drugie - "Ala daje kotu jeść". Trzecie - "koledzy Ali czasem głaskają kota; Ala się cieszy". Hmm, ja też lubię koty;)))
Podnoszenie spodnicy mogłoby być fajne, "więcejznaczne", ale nie pozostawiasz nam złudzeń, że nic w tym nie ma, ponad opis, pisząc na końcu, że ona podnosi też głowę.
pointa tak płytka, że połowa ud to dla niej nieosiągalne jak niebo;) zresztą, przecież to zjawisko powszechne, że ludzie uśmiechają się wtedy, gdy chce im się płakać. Więc po co te Seszele?? i dlaczego Tania ma płakać?? to takie proste powiedzieć: nam jest lepeij, im gorzej, więc traktujemy ich jak zwierzeta w zoo. Ale co to ma do rzeczywitości??
pozdr aga

[BARBARA_JANAS]

Lubię prozę poetycką. Opowiedzieć historię bez ozdobników to ryzyko. Tu się opłaciło. Myślałam nad mocniejszym zakończeniem... i myślę nadal ;) Pozdrawiam

[Mirosław_Butrym]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bzdet

Pzdr.

[Bea.2u]

a mnie się podoba. i ten dziennikarski styl, ruch i gest w wierszu, zakończony sentencją.
ostatnio wpadły mi w ręce bajki Heberta. są jeszcze bardziej zwięzłe. co prawda zaliczone do prozy poetyckiej, ale dla mnie idea tekstu zamkniętego w ikonie zalicza się do działu wiersze.

bardzo dobry

Pozdrawiam
/b