Starość

[maria nika]

nie krzyczy zupełnie
rozłazi się po kątach
oczy nie widzą cienia
zimnych zmarszczek

czasem boli gdy
usta w grymasie milczą
pustką o ścianę obija
ręce drętwieją z nieprzytulenia

na zwiotczałych nogach
i nikt nie chce na swoje barki

[bazyl_prost]

aerobik, joga, przyroda radzę, żeby nie zastygnąć w grymasie bo astma i serce złapie doła

[kasiaballou]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Za dużo, Mario tej starości - spójrz; w tytule i na początku każdego wersu.
Proponuję nawiązać do tytułu przez niedopowiedzenie/w domyśle, poza tym troszeczkę dopowiadasz. Wiem, że w "tylko, zupełnie" doprawiają nostalgię, ale nie w każdym tekście to się sprawdza. Twój wiersz i tak emanuje emocjami, dlatego pozwól, że coś zostawię - tak dla orientacji, o co mi chodzi:

nie krzyczy zupełnie
rozłazi się po kątach oczu
które nie widzą cienia
zimnych zmarszczek

czasem boli
ustami w grymasie milczy
pustką o ścianę obija
a ręce drętwieją nieprzytulane

na zwiodczałych nogach
i nikt nie chce na swoje barki

to bardzo subiektywne spojrzenie, ale zostawiam ślad, bo wiersz porusza

Pozdrawiam serdecznie :)
kasia

[maria nika]

Dziękuję za mądre rady...są w porządku
Wezmę do serca..Pozdrawiam