nowa droga

[Rafał Orszak]

diabeł się boi
radosnych ludzi

nie złamie nas
nawet uderzenie
Ceres w serce

wspomnienie
powróci jak kometa –
strumień światła
na niebie

idę nową drogą
podjąłem decyzję
stojąc na ziemi
serce podaję
w niebo słone

świat jak Księżyc
który sprytnie odwrócił się
raz na zawsze

sięga pomnie
ramieniem spiralnym

Święta Mario
zachowaj we mnie
serce rózgi
na nowej drodze
rozłąka

lepiej nie odkładać
rozstań „na później”
aby nie było
„za późno” mówią

magma
minionych dni
stygnie w bazalt
nowej drogi
goryczy i siły
wiśnie

[Bartosz_Cybula]

"stojąc na ziemi
serce podaję
w niebo słone"

ten fragment podoba mi się najbardziej.
"magma
minionych dni" też jest dobre :)

Mam pytanie: O jakich rozstaniach w wierszu jest mowa? Czy o rozstaniu człowieka ze Stwórcą, czy o rozstaniu człowieka z człowiekiem? Z góry dziękuję za odpowiedź na moje pytanie.

Pozdrawiam serdecznie
Deav

[Marta Magdalena]

na szczęście autor nie odpowiedział.

"uderzenie
Ceres w serce"
Ceres w serce... muzyka dla moich uszu :)


a te wiśnie to ni z gruszki, ni z pietruszki. ale wiem o co chodzi. może gdyby zmienić cały początek pod te wiśnie coś z tego by wyszło.