Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Wyobraźmy sobie, że dalej rządzi nami koalicja, na czele której stoją: Jarosław Kaczyński, Andrzej Lepper i Roman Giertych. (Czytelnicy, którzy w tym momencie poczuli się słabo proszeni są o zaniechanie dalszej lektury.) W rządzie wciąż Grażyna Gęsicka i Joanna Kluzik-Rostkowska, na zapleczu Aleksandra Natalii-Świat. Pozostali członkowie rządu to osoby nowe, z pierwszego składu nie został nikt, bo Ziobro zapudłował własnych kolegów pod chwytliwym PR-owsko hasłem „Aresztujemy wszystkich, zaczynamy od siebie!”. Były minister Janusz Kaczmarek siedzi w więzieniu w Rawiczu, przekształconym na karny oddział dla oligarchów, i stuka przez ścianę zaszyfrowane wiadomości Dornowi, którego szczęśliwie posadzono razem z Sabą. Gosiewski – skazany za niefortunne użycie słów: „Jarku ty mój” – w ramach robót publicznych zamiata peron we Włoszczowie, jedynie Karski zdążył uciec meleksem na Cypr i tam podobno montuje rząd na uchodźstwie. Partia Prawo i Sprawiedliwość, rządzona silną ręką wodza, uczy się maszerować na trasie Żoliborz-Klarysew i śpiewa „Stokrotka rosła polna…” , ku wielkiej radości odbierającego defiladę pana prezydenta.

Jarosław Kaczyński przeżywa najlepszy okres swojego życia: zapisał się na kurs prawa jazdy i dostał kartę kredytową z PKO BP, wprawdzie jeszcze jej nie użył, ale już wybiera się do bankomatu. Poza tym, za radą Bielana, oświadczył się Szczypińskiej, a ta oświadczyny przyjęła. Młodzi jeszcze nie sypiają razem, ale „Fakt” i „SuperExpress” już ogłosiły, że jako pierwsze będą miały zdjęcia z nocy poślubnej.

Urbański wciąż jest szefem telewizji, ale Farfał i Rudomino już mają swoje pasma – jeden na własność Dwójkę (TV TDP – Tylko Dla Polaków), drugi TVP Info, przemianowaną na TV GPS (Grabimy Pod Siebie).

W takiej oto Rzeczpospolitej Obojga Kaczorów, pod rządami twardej ręki Jarosława kończy się kadencja parlamentu i kraj stoi przed wyborami. Od dwóch miesięcy nie mamy gazu, gdyż Rosja po wojnie w Gruzji i poparciu Sakaaszwilego przez polskiego prezydenta ostatecznie zakręciła nam kurek. W Europie szaleje recesja, traktat niepodpisany, mieszkańcy Unii domagają się wstrzymania pomocy dla Polski, bo sami żyją coraz gorzej. Na życzenie wodza zwiększamy deficyt budżetowy solidarnego państwa, skacze inflacja, rząd przedstawia projekt ograniczenia uprawnień opozycji, bo „za dużo sobie pozwala”…

Przedstawiam tę apokaliptyczną wizję przeczuwając, że w serialu spotów telewizyjnych PiS-u pojawią się wkrótce kolejne odcinki: powyższa opowieść nadaje się świetnie na scenariusz propagandowej telenoweli, pod tytułem „Jak by to było cudownie, gdybyśmy nie przerżnęli wyborów…”

Na szczęście wybory w 2007 roku odbyły się. Na szczęście odsunięto PiS od władzy: więcej szkód partia Kaczyńskiego nie zdołała Polsce wyrządzić… Na szczęście dla Polski jedyne, co pozostało z ich dorobku, to słowa – nie czyny…

Janusz Palikot (08:00)

29 stycznia 2009

Słowa, nie czyny

  • Odpowiedzi 44
  • Dodano
  • Ostatniej odpowiedzi

Top użytkownicy w tym temacie

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



I chamy i chu..!
Ja tam aż tak powierzchownie bym ich nie oceniał jak media. Mam wrażenie, że potrafię stanąć na wyższym poziomie. Wbrew pozorom bracia Kaczyńscy to umiarkowanie inteligantni ludzie; fonetycznie niedokształceni, uparci i z przerostem ambicji. Nic dobrego ta ich partia, ale Donald też ma wadę, też wymowy, i wcale nie jest mądry: on się zgrywa i rozgrywa mecze, a Palikot go dopieszcza, bo ma poparcie u młodzieży, której na pewno nie można odmówić postępowości;
Sam nie jestem zwolennikiem żadnej z tych partii, i chyba już nie będę się w to mieszał w ogóle, mimo że to nierozsądne;P
A ten wpis Palikota to przecież ciąg dalszy politycznego, barwnego jarmarku - o 21.00 Stefan Niesiołowski nerwowo opluję kamere dla państwa ;))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



I chamy i chu..!
Ja tam aż tak powierzchownie bym ich nie oceniał jak media. Mam wrażenie, że potrafię stanąć na wyższym poziomie. Wbrew pozorom bracia Kaczyńscy to umiarkowanie inteligantni ludzie; fonetycznie niedokształceni, uparci i z przerostem ambicji. Nic dobrego ta ich partia, ale Donald też ma wadę, też wymowy, i wcale nie jest mądry: on się zgrywa i rozgrywa mecze, a Palikot go dopieszcza, bo ma poparcie u młodzieży, której na pewno nie można odmówić postępowości;
Sam nie jestem zwolennikiem żadnej z tych partii, i chyba już nie będę się w to mieszał w ogóle, mimo że to nierozsądne;P ---
A ten wpis Palikota to przecież ciąg dalszy politycznego, barwnego jarmarku - o 21.00 Stefan Niesiołowski nerwowo opluję kamere dla państwa ;))
Ledwie głupi, mam tak samo, ale czasem to mam ochotę- jak Stefek Burczymucha...
ale ignorowć tego sienieda:P
Opublikowano

dla mnie Tusk wcale lepszy nie jest, cała trójka taka sama(Tusk I Kaczyńscy). A Swoja drogą władza w tej chwili jest bardzo słaba: Sejm może wszytko przegłosować tylko nie Veto prezydenta, czyli tak naprawdę nie może nic...PIS i PO powinni się dogadać, a to, że porozumienia nie ma to wina dwóch partii. Najgorsze jest to, że reszta naszych partii to jeszcze większa egzotyka i na kogo tu głosować????

Kaczyńscy wiadomo czym denerwują człowieka, zaś Tusk mnie osobiście denerwuje tym swoim uśmiechem i gadką "będzie lepiej" , "zmienimy to" itp (jak bym oglądał "jak oni śpiewają"). Gdy PO wygrało wybory to jeden z moich nauczycieli akademickich(który całe życie walczył z kumuną i często o tym opowiada) powiedział:"Przeżyliśmy ruska, przeżyjemy Tuska"...

Więc jak widać wiele ludzi szalenie mądrych i wykształconych nie cierpi PO

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



W jakim sensie taka sama? ;)

Sam fakt, że PiSowcy nie mówią: premier Donald Tusk, tylko Donald Tusk albo pan Tusk wiele o nich mówi i nadęciu z jakim świat traktują Kaczyńscy. Są to ludzie dobrze wykształceni, byli działacze opozycji, ale za cholerę nie widać u nich jakiejkolwiek klasy w sposobie zachowania.

Tusk nie jesteś rozwiązaniem na żadną bolączkę i popełnia błędy, chwilami zatrważająco nieporadne, ale przynajmniej nie czuje się tego oświeconego tonu i szczekania w kwestiach europejskich, a to już postęp.

ps: palikot czasami jest zabawny, czasami żałosny. Jak widziałem na zywo w TVN 24 jak powiedział: Je*** PZPN, to mnie w dołku ścisnęło. Są pewne granice dobrego smaku
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




I właśnie nieprawda, wcale nie działali w opozycji za komuny, dlatego się rzucali, że im niby teczki sfałszowali - bo w tych teczkach nic nie było . Mieli ciepłe posadki i siedzieli na dupach, bali się odezwać, postawić. Tusk przynajmniej ma maniery i obycie, ale oni to jak świnie wypuszczone z koryta - najlepiej o tym świadczy fakt, że nie klaskali jak nominowali Tuska na premiera - podstawówka :/ "Jestem zły, bo on jeśt plemielem a nie ja! Powiem mamie! Łeeee"...

Jakbym ich kiedyś na ulicy spotkała to bym im tak wygarnęła... Matko, wstyd mi normalnie, że żyję w kraju, gdzie oni rządzą.
Opublikowano

Ty myślisz, ze oni wchodzą na fora o poezji? ;D
A historyjka całkiem ciekawa, lecz pomimo mojego rogala na gębie, to jeśliby miałaby być prawdą...
nie mówimy o polityce! ;D

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Łaskawe media same doniosą Panom Kaczyńskim i całemu PiS-owi rewelacyjne przemyślenia posła Palikota na temat ich nieudolnych rzadów i poczynań, czy raczej zaniechań Pana Prezydenta. Nawet jeśli nie będą mieli ochoty tego komentować - zostaną do tego przymuszeni. Prowokacje, sensacje i problemy poboczne to dla mediów smakołyk nie do przeoczenia.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



I chamy i chu..!
Ja tam aż tak powierzchownie bym ich nie oceniał jak media. Mam wrażenie, że potrafię stanąć na wyższym poziomie. Wbrew pozorom bracia Kaczyńscy to umiarkowanie inteligantni ludzie; fonetycznie niedokształceni, uparci i z przerostem ambicji. Nic dobrego ta ich partia, ale Donald też ma wadę, też wymowy, i wcale nie jest mądry: on się zgrywa i rozgrywa mecze, a Palikot go dopieszcza, bo ma poparcie u młodzieży, której na pewno nie można odmówić postępowości;
Sam nie jestem zwolennikiem żadnej z tych partii, i chyba już nie będę się w to mieszał w ogóle, mimo że to nierozsądne;P ---
A ten wpis Palikota to przecież ciąg dalszy politycznego, barwnego jarmarku - o 21.00 Stefan Niesiołowski nerwowo opluję kamere dla państwa ;))
Ledwie głupi, mam tak samo, ale czasem to mam ochotę- jak Stefek Burczymucha...
ale ignorowć tego sienieda:P

Ja się polityką nie interesuję, ale jestem bacznym obserwatorem ;D
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Naprawdę tak myślałaś? Nie żartuj lepiej.

jasne ... bo okazuje się, że jak ktoś dba o swoje interesy, to nawet umie cytować regulamin
Opublikowano

Od polityki najlepiej...uciec. Przez nią człowiek nerwowy jakiś, traci przyjaciół, bo są nagle z innej opcji.

Mam jednak pytanie. Wymienialiśmy ostatnio deski klozetowe w pubie. Żal mi wywozić te stare na śmietnik. Czy to zgodne z prawem, by z nich zrobić ramy na portrety polityków? Pytam, bo się boję skandalu i ew problemów z organami ścigania. Chętnie powieszę...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Ostatnio w Warsztacie

    • Cylinder zastygł w bezruchu 

      a tuba zamilkła.

      Tym razem nawet igła fonografu 

      zdawała się nie mieć ochoty 

      wracać na powierzchnię cylindra 

      po raz setny tej przeklętej nocy.

      Obiecałem,

      że pomogę w poszukiwaniach,

      lecz po tym czego się tu dowiedziałem 

      i po tym co usłyszałem i zobaczyłem,

      stwierdzam jasno, 

      choć z dozą 

      naprawdę przejmującej rozpaczy,

      że mój nieodżałowany ojciec,

      został pochłonięty w odmęty, 

      bezdennej paszczy szaleństwa.

      Po czym uleciał w kompletny niebyt,

      bagiennych wrzosowisk

      północnej Szkocji.

      Przeszukano cały dom

      od piwnicy po strych.

      Wszystkie pozostałe obejścia i budynki.

      Studnie, staw

      a nawet rozkopano

      przydomowy ogródek

      ze wspaniałymi krzewami piwonii

      o które tak dbał.

      Bardziej niż o jedyne dziecko.

      Wszystko zaczęło się 

      gdy byłem jeszcze dzieckiem.

      Ojciec był 

      szanowanym profesorem archeologii 

      na uniwersytecie oksfordzkim.

      Był najlepszy w swoim fachu

      i dzięki temu pozostawał w kontakcie

      z najtęższymi umysłami

      z całego świata.

       

       

      Pamiętam doskonale zimowy poranek,

      jakieś piętnaście lat wstecz.

      Zakładałem szkolny mundurek 

      i z teczką w prawej dłoni 

      zmierzałem ku drzwiom domu.

      Ojciec szedł za mną.

      Trzymał mnie delikatnie za ramię,

      tłumaczył mi że jeśli 

      nie zakończy 

      zaplanowanego wykładu na czas 

      to odbierze mnie ze szkoły 

      nasza sąsiadka panna Stevenson.

      A jeśli wszystko zakończy się 

      zgodnie z planem 

      to obiecuję zabrać mnie

      potem na łyżwy.

       

       

      Nic nie poszło zgodnie z planem.

      Otworzyłem drzwi i o mało co 

      nie zderzyłem się w nich 

      z ponurym, wysokim 

      i dość postawnym jegomościem 

      w szarym, długim,

      dwurzędowym płaszczu 

      o prostym kroju.

      Jego fason

      nie był typowym dla wyspiarza

      a raczej obywatela zbuntowanej kolonii.

      Dziwny gość

      otarł mnie ledwie wzrokiem 

      zza przyciemnianych, wąskich szkieł

      i zwrócił się do mojego ojca.

      Bardzo przepraszam

      za tak nagłe najście 

      ale na uniwersytecie powiedziano mi,

      że jest Pan

      jeszcze w domu panie Fodden

      a sprawa z którą przychodzę nie cierpi już zwłoki ponad to co nadłożyłem starając się dostarczyć Panu interesujące dokumenty, zapis z fonografu oraz przedziwny szczątek metalu, który

      z pewnością pana zainteresuję.

       

       

      Wyjął z płaszcza niewielkie opakowane szarym papierem zawiniątko

      i wręczył je ojcu.

      Nazywam się Peter Noyes 

      i jestem zastępcą profesora Clarka 

      na uniwersytecie Miscatonic w Arkham.

      Myślę, że to Panu wiele wyjaśnia.

      Profesor liczy na Pana pomoc

      w tej sprawie.

      Jeśli tak w istocie będzie 

      czekam na Pana 

      w dniu jutrzejszym w południe 

      na nabrzeżu numer dwa,

      celem odbycia podróży

      najpierw do Bostonu 

      a potem do Arkham.

      Proszę pamiętać, 

      że nie ma czasu do stracenia.

      Gwiazda czy też planeta,

      powoli pojawia się 

      w naszych snach nieprawdaż?

      Nie czekając na odpowiedź,

      odwrócił się na pięcie i szybko

      znikł za zakrętem skrzyżowania.

      Ojciec nie tłumacząc niczego zaprowadził mnie do pani Stevenson

      i nakazał jej 

      by zajęła się mną przez jakiś czas 

      bo czeka go długi

      i pilny wyjazd do Bostonu.

       

       

      Zostałem u niej długie lata.

      A ojciec wrócił podobno kilka lat temu.

      Nikt nie wiedział skąd ani po co.

      Uważano go za zmarłego.

      Zaginął gdzieś w lasach Nowej Anglii 

      razem z tym całym

      Noyesem i Clarkiem.

      Nadal gdzieś w szufladzie biurka 

      mam jego nekrolog

      z jednej z gazet z Arkham.

      Żył ale przypłacił to szaleństwem.

      Nie widziałem go już nigdy później.

      A teraz zaginął po raz wtóry.

      Podobno planeta 

      znów nawiedzała go w snach.

       

       

      Odebrałem telefon z policji 

      i obiecałem przybyć na miejsce 

      by jakkolwiek pomóc śledczym.

      Bo sami nie rozumieli 

      w środek jak wielkiego szaleństwa 

      przyszło im wpaść i brnąć

      dzięki zostawionym wszędzie przez ojca dokumentom i zapiskom.

      Już ich pierwsze pytanie zdawało się idiotycznie niedorzeczne.

      Czy mówi mi coś nazwa Yuggoth?

      To miasteczko, osada czy może 

      jakaś kodowa nazwa 

      jakiejś świątyni czy wykopalisk?

      Znaleźli pamiętnik ojca,

      gdzie ta nazwa pojawia się ciągle.

      Ten krótki wpis ołówkiem 

      sprzed wielu tygodni.

      Wreszcie odezwali się do mnie

      Ci z Yuggoth.

      Będą czekać w oktawę święta 

      ojca Yog-Sottotha przy ołtarzu na wzgórzach.

      Zabiorą mnie znowu…

      Brzmiało to jak żart.

      Lecz jedno było pewne.

      Mój ojciec nigdy nie był skory do żartów.

       

       

  • Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach




×
×
  • Dodaj nową pozycję...