Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

koniec i kropka

Alicja_Wysocka
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Messalin_Nagietka

Messalin_Nagietka

Opublikowano
Opublikowano

księżyc natomiast w pełni blasku
chciał już z dech nocy zejść na spanko
zerka,poetka, weż mnie zaskub
za moje nietutejsze wdzianko
bo to nie ja tak świecę tutaj
i niech się komuś nie wydaje
żem Luna, Moona albo Luta
z bajek zostaje tylko bajer

a ja facetem jestem który
klepie ot takie sobie bzdury
światło by zastrzec z kropki końca
dochodzi do mnie wprost ze słońca

MN

Jacek_Suchowicz

Jacek_Suchowicz

Opublikowano
Opublikowano

lecz dla poety księżyc weną
co się przegląda w gwiazd trylionie
słyszę jak do mnie mówi przenoś
na papier myśli dokończone

i te poważne i frywolne
egzystencjalne i różowe
ukołysz ludzi niespokojnych
o innym życiu im opowiedz

napisz o wszystkich miejscach świata
ludziach co wzrok swój wznoszą ku mnie
już w atramencie pióro maczam
stalówka pękła - ja nie umiem

pozdrawiam Jacek

Baba_Izba

Baba_Izba

Opublikowano
Opublikowano

Och, szkoda, że tak krótko! Aż trudno uwierzyć, że tak pięknie
można oddać nastrój nocy.
A poniżej wiersza dowód, jak dobra poezja może zainspirować
tematem innych.
Bardzo mi się podoba,
pozdrawiam - baba

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Berenika97
      Przeczucie

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Migrena   Jacku, bardzo dziękuję za te słowa - czytam je z ogromnym wzruszeniem. To, co napisałeś o „napięciu między materią a tajemnicą", trafia w sedno tego, co próbowałam wyrazić. Rzadko zdarza się, żeby ktoś tak dokładnie i czule odczytał każdy element wiersza. Twoja uwaga o „przystaję w sobie" szczególnie mnie poruszyła - to właśnie ten moment ciszy, o którym piszesz, był dla mnie kluczowy. Dziękuję, że poświęciłeś tyle uwagi i serca na przeczytanie i zrozumienie. To bezcenne. Często  też wracam do tego tekstu:  " Gdybym też miał dar prorokowania i znał wszystkie tajemnice, i posiadał wszelką wiedzę, i wszelką możliwą wiarę, tak iżbym góry przenosił, a miłości bym nie miał, byłbym niczym. (1 Kor 13, 1-3)   Z wdzięcznością i serdecznością pozdrawiam.      @andrew   Bardzo dziękuję! Jakie piękne obrazy! Szczególnie „krwiobieg jak górska rzeka".  Pozdrawiam. :)  @bazyl_prost   Tak, dokładnie - bez niej wszystko tylko funkcjonuje, ale nie żyje. Dziękuję! :) Pozdrawiam. 
    • bazyl_prost
      Przeczucie

      Przez bazyl_prost · Opublikowano

      @Berenika97 miłość jako konstruktor wszystkiego co żywe 
    • Berenika97
      Przeczucie

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Łukasz Jurczyk   Bardzo dziękuję!  Dokładnie tak - ta „martwa tkanka przyzwyczajeń" to chyba coś, co wszyscy znamy. Pozdrawiam. :)  @Marek.zak1   Bardzo dziękuję!  Tak, to smutne, jak wielu ludzi tkwi w tym mechanicznym trybie. Mam nadzieję, że wszyscy kiedyś znajdą miłość, która rozświetli ich codzienność. Dziękuję za refleksję i pozdrawiam serdecznie! :)
    • Berenika97
      O empirio!

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Leszczym   Świetna ta mieszanka melancholii i sarkazmu. Poeta jako ktoś zmuszony do grania roli wyklętego, bo innej gry system nie przewidział. A ta konkluzja o empirystach - cios w samo serce pseudo-obiektywności. Gorzkie i celne.
    • vioara stelelor
      Miłość, oddech

      Przez vioara stelelor · Opublikowano

      @Berenika97Ogromnie dziękuję :) Jak zwykle obrałaś mój wiersz z tkanki słów do szkieletu :)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...