Upadek Rzymu

[adolf]

I

Ach śpij spokojnie niebiański cesarzu
tłuczonej gliny nie bój się odgłosu
oto wleciały ptaki do pałacu
ażebyś przyszłość mógł wróżyć proroctwu*

Nie bój się bladych od ognia marmurów
I krwi sczerniałej na piachu areny
Kolebką będzie wszystkich świata ludów
Ten Rzym - co dzisiaj, schodzi już ze sceny

To nie krzyk strachu, ni lament porażki,
Rzymu nie miażdży horda wściekłych Gotów
Ale się kruszy i rozpada cały
pod siłą czasu gigantycznych kroków

II

Jeśli to wszystko, co się przyśnić miało
Dziś razem z gliną tłucze się człowieczą
Znać, że w marmurze ludzkiej krwi zabrakło
Więc barbarzyńcy Rzym nasz nią powleką

Wieniec cesarski czas nałożyć grobom
I orły wyrwać z ich klatek: sztandarów
Niech nad senatem niczym sępy krążą
Nad swą ofiarą – nad pożywką czasów

To nie proroctwo ani Boża kara
Wszystko się stało, co się miało zdarzyć
Rzym upadł wcześniej, na początku świata
Lecz nikt nie zdążył tego zauważyć


*sory Almare nie mogłem się jakoś pozbyć tej frazy :)) przywiązałem się do niej :))

[Ruffle_puffle]

Cóż, miło mi się czytało. Nawet żal tego cesarza, bo nie jakiś Neron, ale prawdziwie liryczny charakterek.

Pozostawiona fraza mogłaby być krótsza.

Poza tym uważam adolfie, że śmiało mógłbyś jakieś dramaty pisać, właśnie w podobnej stylistyce i klimacie, bo Ci to idzie.

Pozdrawiam.

[Marusia aganiok]

interesujące i faktycznie mógłbyś
pisać udramatyzowane kawałki
masz wyobraźnię, tak bardzo
potrzebną ;>)
Ślicznie pozdrawiam i życzę sukcesów w Nowym Roku :>)

[zak stanisława]

adolfie, no fajnie, pamiętam z waesztatu, pozdrawiam ciepło z najlepszymi Noworocznymi!

[Jacek_Suchowicz]

dostrzegam swoją ulubioną formę
rymy jakby nieśmiało pojawiają się tu ówdzie strasząc swoim gramatyzmem ale miłe dobrego początki
trochę przegadałeś
może jakaś parafraza współczesności

pozdrawiam sylwestrowo Jacek

[JacekSojan]

ten wiersz wart uwagi ale wymaga dopieszczenia posczególnych wersów;
osobiście na miejscu autora schowałbym go do szuflady na 2 miesiące, a potem wygładził - na marmur!
:) J.S