Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Karol Szopa



Budynek

Aby powstał budynek do jego budowy potrzebni są ludzie
tymi ludzmi jesteśmy My
musimy byc zgrani aby wytrzymał on na wsze czasy
lecz nasze niezgranie doprowadzi do jego zawalenia
Tym budynkiem jest nasza miłośc do siebie
a zgranie naszym uczuciem

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Jeszcze niedawno ktoś zamieścił wiersz "To nie wiersz". Nie wiem czy powyższe to nie wiersz, czy tonie wiersz. Na prawdę nie uzasadnionym jest powtarzanie tytułu i autora, jeśli portal to zapewnia. Utarte frazesy - miłość, uczucie. Jedyne co mi się mogłoby widzieć, to zaledwie próba stworzenia metafory, która jednak metaforą nie jest, bo sam powiedziałeś o co chodzi. Raczej proza niż liryka. Przegadane i to w tak krótkiej formie - zbyt dużo powtórzeń. W całym wierszu słowa: aby, do, my, on, lecz, są, itp - padają za często. Zaledwie w sześciu wersach:

aby do jego są
tymi my
być aby on na
lecz nasze do jego
tym jest nasza do siebie
a naszym

Sam widzisz ile tego jest.

Przykro mi, nie spodobało mi się, nie znalazłem czegokolwiek na plus. Mimo to życzę powodzenia na przyszłość. Pozdrawiam.
Opublikowano

Dokładnie jak wyżej, nie dałeś szansy choćby na chwilę abym się zastanowił nad nim i te nasze, nasza, naszym troszkę koli w oko, aczkolwiek spróbuj nad nim popracować, choćby w warsztacie :) pozdrawiam.

Opublikowano
Aby powstał budynek do jego budowy potrzebni są ludzie
- sensacyjno odkrywcze, o w mordę jeża!

nasze niezgranie doprowadzi do jego zawalenia tymi ludzmi jesteśmy My
- są jeszcze jacyś inni ludzie oprócz ludzi?

nasze niezgranie doprowadzi do jego zawalenia
- przywaliło mnie :(
Opublikowano

Próbowałam coś w nim znaleźć, nie dało się.
Tu niestety nic nie prócz "paplaniny o miłości" - przepraszam za określenie, bez obrazy.
O uczuciach ciężko pisać na nowo i z pomysłem, bo wszystko już na ten temat powiedziano.
Był zamiar. Pomysłu nie było.
Teks za dosłowny. Brak magii.
Brak wiersza w wierszu.

Mimo to, nie zniechęcaj się. Każdy od czegoś zaczyna.
Pozdrawiam serdecznie
Vera

  • 2 lata później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Tak bo cóż innego nam pozostało. Człowiek całe życie z piórem w dłoni teraz już częściej ze smartfonem i ten potok myśli aż żal go wypuszczać a w moim przypadku myśli stare jak świat. Ostatnio byłem na wieczorze literackim młodych poetów uczestniczyłem po deklamacjach w spontanicznej dyskusji i choć wszyscy posługiwali się językiem polskim ja nic z tego nie rozumiałem co oni mówili a i tematy były dla mnie miałkie. Oni choć nie zaprzeczę z uwagą mnie słuchali to czułem się jak zgniły owoc jak kamień przez Boga rzucony na szaniec jak starzec co przemawia jeszcze w zaangażowaniu a nie widzi że sala jest już pusta. Poza przyjętymi ramami poza teraźniejszymi nurtami. Więc twój wiersz może wcale satyrą nie jest a chęcią życia w młodszych świecie? przewrotną namiętnością bycia uniwersalnym i niezapomnianym? Rozpaczliwą próbą dokonania jeszcze czegoś wielkiego. Przeczytałem ostatnio przerażającą jak dla mnie informację. Firma wynalazła okulary które pozwalają na ulicy zidentyfikować osobę i przeczytać wszystko co ta osoba zamieściła w sieci?! Porażający wynalazek i to dopiero jest groteska.  Coraz bardziej mi się nie chce niż chce. Coraz częściej mogę powiedzieć że wiele bym jeszcze zdziałał gdyby zamienić miejscami chęci z wypaleniem. Dlatego wolę bardziej czytać niż publikować a jeśli już to w taki sposób że nikt nie będzie miał wątpliwości z kim ma do czynienia. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Zajmująco w Twoim wierszu i ładna puenta.. Pozdrawiam serdecznie.
    • Akty, Rokito, kot i korytka   Akty, Roksano! Do nas korytka
    • A Kresilas sanie chce. I nassali serka.
    • @Gosława  Reniu, Twoje wiersze  do głos z innych przestrzeni niby do nich daleko, a jednak blisko. Pozdrawiam serdecznie.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...