Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Zerwanie z kulturą?

Hania K.

Przez Hania K.
w Forum dyskusyjne - ogólne

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Hania K.

Hania K.

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Czy imię Jezus wypada pisać z małej litery? Jak sądzicie, czy to nowa moda, czy nachalny atak ateizmu, żeby szargać nasze, katolickie, wartości? Czy po prostu z zatarciem granic kończy się tożsamość narodowa, a wraz z tym włączenie się pokarm Molocha, który czerpie energię z zaniedbywania tego, co dobre i prawdziwe?
Czekam na ciekawą dyskusje, a szczególnie ciekawa jestem opinii młodego pokolenia - jak czujecie się wśród tych wulgarnych tekstów?

  • Odpowiedzi 49
  • Dodano
  • Ostatniej odpowiedzi

Top użytkownicy w tym temacie

Popularne dni

Top użytkownicy w tym temacie

Popularne dni

Tova_Brink

Tova_Brink

Opublikowano
Opublikowano

ludzie deklarują się jako katolicy, głęboko wierzący, prezentując jednocześnie nietolerancję, zawiść, tępiąc jednostki, którym nie po drodze do ich Boga, jako gorszy gatunek
w swoim przekonaniu działają zgodnie z wolą Boga, co nie przeszkadza im totalnie ignorować większość nauk Jezusa
to mnie przeraża, to zasłanianie się Bogiem
tak więc, kiedy ktoś pisze jezus, jest o wiele mniej szkodliwy, niż ludzie pałający dziką nienawiścią do innych a nazywających to przyzwoitością, moralnością

jak do tej pory niewiele na mojej drodze zjawiło się osób wierzących zdrowo, nie próbujących zadusić mnie swoim bogiem

Jak sądzicie, czy to nowa moda, czy nachalny atak ateizmu, żeby szargać nasze, katolickie, wartości?
"nasze" ---> to dla mnie jest nachalny atak

:-|

adolf

adolf

Opublikowano
Opublikowano

Prosże nie przypisywac swojej małostkowości Bogu. On na pewno się nei obraza o takie pierdoły, czy ktoś go napiszez duzej czy małej litery. Kultura każe z dużej, ale czasami konwecnaj zmusza do małej ,a czasem objaw butnu. Bez znaczenia

Pieśń Krzyża

Prosże nie przypisywac swojej małostkowości Bogu. On na pewno się nei obraza o takie pierdoły, czy ktoś go napiszez duzej czy małej litery. Kultura każe z dużej, ale czasami konwecnaj zmusza do małej ,a czasem objaw butnu. Bez znaczenia

Pieśń Krzyża

Odziali mnie w ciebie, lecz nie z mojej winy!
aż z gniewu sie chmury zburzyły na... deszcz
gdy szedłeś wśród tłumów, a tłumy się kryły
w serc tłumie stłumionyc... wiedzionych na rzeź.

I lud się krzyżował, przy każdym zakręcie -
i krzyże sie z ludzi na drodze składały
z nich każdy chciał widzieć i spojrzeć przed siebie
czy tyś omdał pierwszy, czy ciernie omdlały_

A ja tam czekałem, sierota zdrewniała
na twojej wpierw piersi spoczęła ma pierś
w ten dzień zbyt normalny, twa twarz n o r m a l n i a ła
gdym ciebie przybierał jak błękitny płaszcz

A ludzie patrzyli i ślepli na chwilę
lub może to słońce oślepło zranione?
gdyś krzyczał "umieram" umieram więc żyję!"
a wiatr szmatką pyłu tarł czoło przekrwione?

Wtem ziemia zadrżała a z pustyń wstał piach
ciało kostniało lecz nie twoja wiara
gdy Bóg ruchem pędzla tą granicę starł
co kamień dzieliła, od nieba, od Świata!

I wtedy poczułem, jak serce twe złote
w ostatnim podrygu wyrwało z ust pieśń
O Boże umarły! Bóg umarł, Golgocie -
zostawił ostatnią nie-żywą swą część

I przeląkł mnie głoś twój, przeląkła ta wiara
ach żebym ja krzyżem przestął byc na chwilę
kazałbym ludziom, powstać i ocucić Pana
ale umarłem, zdrewniały.
Umarłem, więc, żyję?

dla HANI improwizacja :D

Rafał_Leniar

Rafał_Leniar

Opublikowano
Opublikowano

Ja również nie lubię, gdy ktoś się zasłania jakąś wyimaginowaną wspólnotą. Ludzi naprawdę wierzących jest niewiele, za to afiszujących się - mnóstwo.

Pewien mój znajomy podczas rozmów na te tematy bronił się, że wiara katolicka "jest jego i milionów ludzi", oraz że "jako chrześcijanin musi wierzyć w szatana". To dla mnie bezsens - albo wierzysz, bo taką masz potrzebę i tak intuicyjnie czujesz, albo coś na sobie wymuszasz (bo tak wygodniej, czy nie wiem co).

A wielka litera przy zapisie imienia Jezusa wynika raczej z czyjegoś szacunku. Tak samo jak pisanie z wielkiej litery do jakiejś bliższej osoby ("Ci", "Tobie"). Tak myślę.

Zdrowia.

Wiktor_Bukowski

Wiktor_Bukowski

Opublikowano
Opublikowano

bezsensowny temat wypociną będący wrzucony przez szanowną koleżankę Panią H. jest po pierwsze primo jak już nadmieniłem bezsensowny , po drugie primo na rany Chrystusa , Jezusa Chytrusa czy to ważne jest .

a tak na marginesie to imiona z DUŻEJ - jak nie wiesz odsyłam do słowników etc. itd.

ps. ateizm nie szarga katolickich wartości , to katolickie wartości szargają ateizm , a zresztą 70 % całego pseudo katolickiego ustrojstwa tu na tej ziemi co na nią Lech poszedł ma delikatnie mówiąc wysrane na dekalog więc od Jezusa zaczynać czy z małej czy z dużej - popatrz z punktu widzenia zasad logiki - i sama odpowiedz sobie na to pytanie . wulgarny to ten wątek na forum . Panno młodzież, och opinio socjologii ;P

Alicja_Wysocka

Alicja_Wysocka

Opublikowano
Opublikowano

Pani Haniu,
a można napisać wszystko dużymi literami?
Jak się kto uprze, to błędu ani grzechu w tym nie będzie najmniejszego.
Skoro tak, to i wszystko z małej też wolno.
Jeden i drugi rodzaj pisma można traktować jako ozdobny, byle była zachowana w tym jakaś konsekwencja.
W swoich wierszydłach - Cię, Tobie, Afryka, Ala itp. nie raz pisałam z małej i świat się nie zawalił.

Serdeczności :)

Andrzej Ludwiczak

Andrzej Ludwiczak

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



-czy się nie zawalił? od tego co napisałaś z małej litery - nie, ale od pęknięcia oświeceniowego - tak!; problem w tym, że to jest jak spadanie w windzie - całkiem przyjemnie i lekko, bo nieważko, ale na końcu winda zatrzyma się gwałtownie; będzie mokra plama.
-tak, jestem przekonany: spadamy; a ostatnie wydarzenia - pękanie systemów finansowych państw - są potwierdzeniem tej tezy!
-czy świat się zawali? nie! nasza cywilizacja - tak! kto wygra?
-mam nadzieję, że Konfucjiusz, mimo wszystko, a nie Islam.
Rachel_Grass

Rachel_Grass

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


najrozsądniejszą reakcją, a przy tym najbardziej ludzką byłby wybuch śmiechu, złośliwy komentarz podjeżdżający być może chamstwem dla niektórych, na przykład pani Hani szanownej. mnie się chce po prostu płakać, może spaczył mnie świat i wszechobecny grzech. może to już czas najwyższy na Armagedon w takim razie, nie mnie o tym sądzić.

Jezus - imię. imiona pisane są czasem w wierszach białych z małej litery. tradycja i szacunek dla religii to inna sprawa - warto przypatrzeć się kontekstowi, w jakim mała litera została wykorzystana. jeśli nie obraża uczuć religijnych wymową, a jedynie samym faktem użycia, jest to co najmniej bezzasadne. a jeśli już uraziło, wystarczy powiedzieć. po co podnosić alarm?

sama już nie wiem, czy to prowokacje, czy to na poważnie. ale trudno, wypowiedziałam się już w tym tonie, niech zostanie. ironii nie będzie.

kurtyna.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Jacek_Suchowicz
      Gesty

      Przez Jacek_Suchowicz · Opublikowano

      gesty - jaka wspaniała wieloznaczność są te z dzieciństwa młodzieńcze lepsze gesty dorosłych już o czymś świadczą   gesty rodzących pierwszych uczuć bywa urwane albo w rozkwicie i te dojrzałe wpisane w sercu na całe życie   pozdrawiam
    • Simon Tracy
      Wyrok z piekła rodem

      Przez Simon Tracy · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Jechałem powoli, niespiesznie. Jednostajnym stępem. Nie widziałem powodu do pośpiechu ani jakiejś gwałtownej,  nieskoordynowanej reakcji na telegram, który dostarczono mi przed dwoma dniami. Jego krótka acz treściwa nota głosiła. Ojczym umiera, zjaw się najprędzej  jak to możliwe w dworku. Podpisano, moja biedna matka.     Nie, nie była biedna ani kochana. Tym bardziej opiekuńcza czy troskliwa. Była zimna i obojętna. Jak wszyscy,  którzy nadal pozostawali lokatorami, naszej rodzinnej posiadłości. A mój ojczym. Po prostu był. Żył i to jedyne co mogłem o nim powiedzieć.     Na szczęście i jego czas dobiegał końca. Ja miałem go pod dostatkiem. Dlatego nie śpieszyłem się ani trochę. Czyżby chciał się pojednać na łożu śmierci? Było już na to za późno. Wiele lat za późno. Zresztą jeśli czegoś mnie w życiu nauczył, to tego by nie okazywać słabości, litości  ani nie zważać na sumienie i ból. Nie spodziewał się chyba,  że uczeń przerośnie mistrza. Ja nie błagał bym go o przyjazd. Szybciej spodziewałbym się  papieża przy łóżku  niż kogokolwiek z mojej rodziny. Splunąłem za siebie na myśl o tej zbieraninie. Obym tylko nie zdążył na czas.     Moja gniada klacz pokonała  jeden z ostatnich zakrętów  na drodze do dworku. Kamienistym poboczem  szła w jego stronę postać, ubrana od stóp do głów w czerń a na jej głowie spoczywał elegancki kapelusz o szerokim zadartym rondzie.     Był to pastor, którego dobrze znałem  i pamiętałem jeszcze z młodzieńczych lat. Z pewnością szedł do dworu, by rozgrzeszyć i namaścić umierającego. Dziwne bo nie przypominam sobie by ojciec uznawał jakieś inne sakramenty  niż chlanie taniej whisky  i uleganie przemocy wobec bliskich.     Dokąd to ścieżki Pana prowadzą pastorze? Czyżby do  przeklętej posiadłości Lindemannów? Toż to droga dla rogatych diabłów o umorusanych w smole racicach  a nie świątobliwych stóp mężów  kalwińskiego kościoła. Zrównałem się z nim  i wtedy poznał z kim ma przyjemność.     Paniczu! I wy tutaj!?  Więc nie wezwano mnie na próżno, skoro matka Wasza sięga i po takie środki  jak powrót syna. Więc naprawdę umiera. I może nie powinienem tego mówić ale boża ręka sprawiedliwości  sięga zawsze daleko, może nie rychło lecz zawsze skutecznie. Już dawno powinno się to stać. Niektórzy zajmują nam i Bogu  zbyt wiele dni i czasu. Lecz widać chce  pojednania z Wami i Bogiem, skorośmy się spotkali na tej drodze. Nie widziałem Was przeszło dwadzieścia lat, byłeś pacholęciem a teraz widać  wielkim, miejskim panem. Zaglądacie tam choć czasem  do domu bożego?     Gdyby pastorze zamienić rolę kościołów  na domy publiczne i hazardowe mordownię, to by mnie wyniesiono  nie na kardynała występku a ogarnięty grzechem najcięższym, tron papieski  a miasto obwołano by stolicą nie apostolską  a nową biblijną Sodomą. Nie ma tam miejsca na świętość, chyba że świętość zemsty.     Bluźnisz Paniczu zupełnie jak ojczym. A byłeś małym, pięknym aniołkiem  i nadzieją na odrodzenie rodu. A zostałem aniołem brudu, żądzy i śmierci. Zgodnie z klątwą rodziny. Czasem łatwo zbadać wyroki boskie. Bywaj Pastorze, widzimy się we dworze.     Uderzyłem klacz ostrogą  i poszła ochoczo galopem  ku widniejącej bryle domu na horyzoncie. Konia wstrzymałem jednak  kilkaset metrów dalej. Nie miałem powodu do pośpiechu. A może już jest po wszystkim. Moim marzeniem było widzieć go jako trupa, niż jako dogorywające szczątki człowieka, którym nigdy nie potrafił być. Postrzelono go. Dano mu szansę na przeżycie. A powinni zastrzelić go jak psa. Wyegzekwować wyrok. Mogą dać mi rewolwer do ręki  nad jego łożem śmierci  a ja skrócę jego męki. Dokończę to co zepsuł ktoś inny. Ogarnęła mnie radość rozpierająca  całe wnętrze i duszę. Śmiałem się pod nosem, tak szczerze jak jeszcze nigdy w życiu.   Gdy tylko zjawiłem się  opodal zrujnowanego ganku. Drzwi frontowe rozwarły się  i ujrzałem postać ubranej w żałobę matki. Nie płakała, nie radowała się. Nie zbliżyła się do mnie ani nie odpowiedziała na krótkie przywitanie. Była jakby w szoku  i z nieukrywaną złością rzuciła. Spóźniłeś się. Umarł ledwie przed godziną. Chciałam dać mu szansę  by mógł Cię zobaczyć i może przebaczył byś mu w godzinie odejścia. A więc piekło go wreszcie pochłonęło. Nie wiem matko,  czy to nie wyście strzelali do niego, myślę że tak było. I chwała Ci za to matko, bo tyranię obala się zawsze krwią i siłą. Niech będzie przeklęty na wieki. Jak jego syn. Bywaj matko. Obróciłem klacz na zadzie  i wróciłem skąd przyszedłem.   Na drodze znów minąłem pastora. Szedł niestrudzenie, pogrążony w myślach. Zobaczył mnie z daleka. A więc Paniczu, trudzę się na darmo. Zmarł zanim dotarliśmy. Diabły odebrały jego spowiedź pastorze i zawlekły go do najniższego kręgu. Chciałem by podczepili mi  do konia jego ciało,  troczyłbym je po duktach  aż odeszłoby od kości  a potem zerwałbym je gdzieś w lesie  ku uciesze wilków i niedźwiedzi. Lepsze to niż pogrzeb. Po co skalać czystą ziemię kimś takim. Nie zasłużył na spokój grobu. Bywaj Pastorze! Pastor obejrzał się za jeźdzcem. Zsunął kapelusz na piersi  i powoli wykonał znak krzyża. Chroniąc swą duszę przed takimi demonami.        
    • violetta
      zimna woda

      Przez violetta · Opublikowano

      @bazyl_prost zimna woda urody doda:) pijesz wodę ze strumienia?:)
    • Łukasz Jurczyk
      Fantazja trasnsportowa

      Przez Łukasz Jurczyk · Opublikowano

      @Proszalny Piękny utwór o wolności absolutnej :)    Horyzont znika. Słońce rozmywa swój kształt. Jesteś u siebie.   Pozdrawiam    
    • Jacek_Suchowicz
      Ślady słońca na kamieniach

      Przez Jacek_Suchowicz · Opublikowano

      Twoje milczenie jak obojętność z której winniśmy się spowiadać a więc działajmy głośmy piękno z sercem gdy przyjdzie nam pomagać   buntować się jest rzeczą ludzką wciąż nowych sensów prawdy szukać kamień powraca do korzeni gdy się upewnisz - spokój ducha :))

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...