Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Ostatnia zwrotka rzeczywiście na nie :(

Reszta dobra w swojej stylistyce.

Adolfie, spróbuj może coś w klimatach Rymkiewicza albo innych współczesnych polemizujących z przeszłością. Albo pisz dla siebie romantycznie, ale pracuj nieco nad współczesną poezją. Masz wyobraźnię i zasób słów. Ja trzymam kciuki.

P.S. Ew. może napiszesz dramat jakiś ;p Tam zamierzchłe stylistyki nie są niemile widziane aż tak.

Pozdr.

Opublikowano

Ostatnia zwrotka rzeczywiście na nie :(

- możliwe. Zasadniczo chciałem jakoś urozmaicić, więc ją skonstuwałem, żeby przypomniała wiatr. Miałobyć takie urozmaicenie po 4 częściach uparetgo 11-zgłsokowaca. Ale zgadzam, że trochę skonstruowana niechlujnie i razi. Moze w przyszłości ją zastapię? - kto wie, zboaczymy :)

Reszta dobra w swojej stylistyce.
Adolfie, spróbuj może coś w klimatach Rymkiewicza albo innych współczesnych polemizujących z przeszłością.

- postartam się. Może po prostu trzeba obrać tematy bliższe lub bardzier zwykłe to wtedy nie dojdzie do tego, że mój styl bedzię się napędzął treścią,a treść stylem i powstaje superpatos ;))

Albo pisz dla siebie romantycznie, ale pracuj nieco nad współczesną poezją.

- też o tym myslałem ;)


P.S. Ew. może napiszesz dramat jakiś ;p

- ;/ Na razie ;))) Mam złe wspomnienia z moimi "dramatami" ;)) ale być może masz racje że tam tkai styl łatwie obronic


dzięki za wgląd i komnet pozdr.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @KOBIETA Pomysłów mam wiele, więcej niż kości w ciele.   "Mówimy szeptem krwi łagodnej słuchając w sobie: niech w nas płynie, niech niesie - światło jak w roślinie prześwietli serc planety małe i obudzimy się słuchając szelestu chmur i grania wody."  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Simon Tracy    No tak, powoli się przyzwyczajam. :) Pozdrawiam. :) 
    • @Łukasz Jurczyk   Ten fragment poematu to niezwykle gęsty, surowy opis bitwy nad rzeką Granik (334 r. p.n.e.), pierwszej wielkiej wygranej Aleksandra Wielkiego. Nie budujesz pomnika „wielkiemu wodzowi”, lecz rozliczasz się z brutalnością wojny i tragizmem greckich losów. Świetny jest ten kontrast dwóch narratorów. Pierwszy czuje się zdradzony przez uciekających Persów i ścigany przez rodaków. Dla niego Aleksander nie jest bogiem, tylko „rzeźnikiem z Macedonii”. Drugi - macedoński gwardzista, profesjonalny ale został okaleczony psychicznie. Aleksander nie tyle prowadzi bitwę, co składa swoich (i cudzych) ludzi w ofierze własnej ambicji. Motyw bratobójstwa - To najmroczniejsza część. Historycznie Aleksander po bitwie nad Granikiem kazał wybić greckich najemników służących u Persów, uznając ich za zdrajców sprawy ogólnogreckiej. „Brat zabija brata - oto nasza Hellada” - to gorzki komentarz do jedności greckiej, która została zbudowana na krwi i nienawiści, a nie na braterstwie. Zakończenie jest przejmujące. Sugeruje, że trauma wojenna jest wieczna. Dla weterana to, co wydarzyło się „dawno”, wciąż dzieje się „dzisiaj rano”. Wspominasz Memnona z Rodos - dowódcy Greków u boku Persów, który miał plan pokonania Aleksandra. Nie pozwolono mu go zrealizować , czy „krzyk do wiatru” to symbol bezsilności rozumu? Super!  
    • @[email protected] To prawda, czas zwolnić, krew mi, dziś z nosa poleciała...
    • @hollow man   chyba, że tam pracuje:) chociaż może wtedy nawet trudniej, udowodnić;) pozdrawiam:)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...