król Anomalia I (i ostani)

[Boskie Kalosze]

Zdarzyło się pewnego rześkiego poranka,
że Krulowi zmarł na serce jeden z tysiąca uwielbianych Sucoyebków.

I zasmucił się Krul wielce, prawie tak wielce, jak sam był Wielki
(no, może były raptem dwa cale różnicy) i zarządził tydzień żałoby
w swoim Nienajmniejszym Krulestwie.
A kiedy zafrasowany przechadzał się trzeciego dnia Smutku
po nieodżałowanym Sucoyebku MLIX-tym brzegiem pałacowego jeziora,
posłyszał nagle dolatujący z szuwarów wesoły śpiew:


W północnej wieży skłębionych chmur
somnambuliczny księżyca pień;
po pniu co noc zmęczony Krul
ucieka w sen

Na chwilę przed snem, srebrzysta straż
krzyżuje ostre halabardy:
ach, wybacz Krulu... twoja twarz
- gdzież to się podział wyraz jej hardy?

Czy to na pewno ów grymas ust,
z którego czyta kat wyroki?
Łzę w oku słychać, jak wiosła plusk,
a przecież Krul nasz - suchooki!

W północnej wieży skłębionych chmur
somnambuliczny księżyca pień;
Po pniu co noc zmęczony Krul
powraca w dzień.

O, Krulu Wielki - szepce błazen -
ciepły kandelabr w pustej twarzy
Twoje Krulestwo sięga marzeń
ale... nie marzy.


Odsłonił rękami sług kotary sitowia Krul Rozgniewany i ujrzawszy młodego rybaka
plotącego trzy po trzy nową guffę zdziwił się wielce.

- Czyż to nie ty, nie dalej jak wczoraj zakopałeś za chatą własną mateczkę?
- Ja, Krulu - przestraszony rybak padł na zardzewiałe kolanka,
których pełno leżało w tym miejscu.
- Więc czemu śpiewasz dziś radosne sitorole, jakby nic się nie stało?
- Bo byłem Krulu do tego przygotowany! Czyżby matka moja miała trwać wiecznie,
skoro nawet odwieczne Krulestwa wrogów w niecały miesiąc gasną w Twoich mieczach?

Krul zamyślił się i odszedł, puszczając płazem (Amphibia,
gromada zmiennocieplnych kręgowców ziemnowodnych)
wesoły śpiew rybaka w trzecim Dniu Narodowej Żałoby.
Wieczorem rozkazał zabić pozostałe 999 ukochanych Sucoyebków.

- Co czynisz, mój Krulu?! - zawołała Żona wychodząc z sypialni w czarnej i długiej
na tydzień żałoby koszuli nocnej.
- Skoro i tak cierpię po stracie jednego Sucoyebka, przy okazji niechaj ominie mnie ból,
który będzie mnie trapił po śmierci każdego z nich – odrzekł Krul
i spojrzał ponuro na swoją piękną żonę. Nagle zauważył,
że jakby ostatnio troszkę się postarzała (no co ona taka jakaś bez życia,
a jeszcze ubrała się jak głupia dziwka...), czy może raczej śmierć pieska
tak niekorzystnie wpłynęła na kolor jej włosów?

- Hmm... - chrząknął - Skoro i tak będziemy mieć w Krulestwie jeszcze kilka dni Żałoby...



przypisek)
Autor tego manuskryptu chciał jeszcze opisać, jak to Krul wpadłszy
w samodestrukcję wyciął po kolei w pień całe swoje krulestwo,
jak pod koniec tej okropnej rzezi wpadł do płonącej komnaty Wynalazca
krzycząc (Krulu, właśnie wynalazłem kałasznikowa przeszywającego
śmiertelnie krowimi klockami najtwardsze zbroje wrogów!) a wtedy Krul
wypróbowawszy na nim nową broń tak ją pokochał, że natychmiast
roztrzaskał karabin o ścianę i potem sam się z niego zastrzelił a swoje
ukochane ciało spalił i rozrzucił w pałacowych ruinach gdzie do dzisiaj
gania własnego ducha z siekierą w ręku, wołając: Skoro i tak mam Cię wyzionąć?
- zatem autor chciał jeszcze to wszystko opisać, jednak stwierdziwszy,
że mądry Czytelnik sam w międzyczasie domyślił się tego - wsiadł do nowiutkiego
modelu guffy i popłynął na drugi koniec świata wyśpiewując po drodze sitorole:


Zaiste, nie błądź! Nie poszukuj treści
skąd i tak nie wyjmiesz nic nad światło dzienne.
Cóż z tego, że ponoć skarby tkwią w Czuleści,
gdy moce ich strzegą piekielne, tajemne?

Nie inaczej wnikaj, jak tylko cieleśnie
w kobiecą naturę! Krulu Mondry, młody -
nie poszukuj sensu w jej mętnym jestestwie,
tak jak nie myl nigdy jej, ze swoją brody.

W swą, gdy palec wkładasz - wkładasz przecie po to,
by w włosach z zamyśleń snuć mądrą tkaninę.
Jeśli zaś w jej wetkniesz, to tylko niecnoto,
by kiedyś się cieszyć swoim Mondrym Synem.

[adolf]

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
szacun dla Miszcza ;)
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Boski a napisz coś podniosłego i na poważnie.... jeżeli takie genialne wiersze teraz piszesz, to gdybyś napisał jakiś podiosły, jakąś ode to bys był poea wszech czasów (walić czasy i nurty, dobra poezja nie tonie!)

pozdr.

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Przecież właśnie napisałem. Cytat:


W północnej wieży skłębionych chmur
somnambuliczny księżyca pień;
po pniu co noc zmęczony Krul
ucieka w sen.

Na chwilę przed snem, srebrzysta straż
krzyżuje ostre halabardy:
ach, wybacz Krulu... twoja twarz
- gdzież to się podział wyraz jej hardy?

Czy to na pewno ów grymas ust,
z którego czyta kat wyroki?
Łzę w oku słychać, jak wiosła plusk,
a przecież Krul nasz - suchooki!

W północnej wieży skłębionych chmur
somnambuliczny księżyca pień;
Po pniu co noc zmęczony Krul
powraca w dzień.

O, Krulu Wielki - szepce błazen -
ciepły kandelabr w pustej twarzy.
Twoje Krulestwo sięga marzeń
ale... nie marzy.

[adolf]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Przecież właśnie napisałem. Cytat:


W północnej wieży skłębionych chmur
somnambuliczny księżyca pień;
po pniu co noc zmęczony Krul
ucieka w sen.

Na chwilę przed snem, srebrzysta straż
krzyżuje ostre halabardy:
ach, wybacz Krulu... twoja twarz
- gdzież to się podział wyraz jej hardy?

Czy to na pewno ów grymas ust,
z którego czyta kat wyroki?
Łzę w oku słychać, jak wiosła plusk,
a przecież Krul nasz - suchooki!

W północnej wieży skłębionych chmur
somnambuliczny księżyca pień;
Po pniu co noc zmęczony Krul
powraca w dzień.

O, Krulu Wielki - szepce błazen -
ciepły kandelabr w pustej twarzy.
Twoje Krulestwo sięga marzeń
ale... nie marzy.



no przecie wiem, właśnie to mnie urzekło.. to jest genialne... a gdybyąś tak napisał poemat, czy odę???

[adolf]

I to jest poezja! I to współczesna... to nie jest poezja
to jest nad-poezja.. onajest wyzwolona z pierdół i łaczy całość
w wielką genialnąwieczna rzekę poezji!

[adolf]

Twoje Królestwo sięga marzeń
ale... nie marzy.

!

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Staram się unikać takich rzeczy (pompa kojarzy mi się z Pompejami :))
Ale specjalnie dla Ciebie wkleiłem właśnie coś takiego:

www.poezja.org/debiuty/viewtopic.php?pid=578466#578466

Także dlatego, że napisałem to dla żartu a teraz zdumiony obserwuję,
jak z każdym dniem wszystkie moje ideały - Ci w których wierzyłem mieszają się z błotem.

Pozdrawiam.

[myślątko]

piękna bajka
przeczytam ją sobie dziś na dobranoc :))

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Cieszę się, że wpadła Ci w oko :) Miłego wieczoru życzę
i... oby nikt i nic nie zabroniło Ci śnić w nocy.

Pozdrawiam.

[kasiaballou]

banał - nic nie zapamiętałam - przykro mi - podbiorę babci geriavit
pozdrawiam
kasia.

[adolf]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

nie jest to banał, ja to tak widże, przez pryzmt moich przemyśleń:

proste zobrazowanie faktu, że chcączbawić ludzkość trzebaby jąwymordować... rzecz jasan hiperboplizuje, ale takajest prawda ;(

pozdr.

[kasiaballou]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

nie jest to banał, ja to tak widże, przez pryzmt moich przemyśleń:

proste zobrazowanie faktu, że chcączbawić ludzkość trzebaby jąwymordować... rzecz jasan hiperboplizuje, ale takajest prawda ;(

pozdr.

może nie mam racji, ale uważam, że wystarczy:
skatalogować/zaszufladkować/opieczętować/ i sami się poduszą - niestety
pozdrawiam
kasia

[Andrzej Ludwiczak]

- jak zwykle kunsztownie i z przesłaniem.
- a współcześni? a wspłócześni: mają czas na, zaledwie, dwuwyrazowe metafory. A tu, proszę, metafora w metaforach. :) Tak najkrócej. Chociaż nie, można jeszcze krócej, jednym słowem:

-gorzko-

-a jak zapisać to samo słowo dodając kobietę?


Gorzko! Gorzko!

-ostatnie zwrotki... mistrzostwo! mistrzu!

-pozdrawiam

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo się cieszę, że znalazłeś coś dla siebie. Dziękuję pięknie i pozdrawiam.

[lubię latawce]

;o)

ciekawe, w kogo bardziej wymierzony ten pamflet: kobietę czy
mężczyznę? nevermind, oprócz nierozwikłanej puenty pozostaje
cudowna pierwsza kursywa (to najbardziej, i tu widać boskość;o)

świetnie, Maestro :> jeśli życie jest teatrem, to jest z Ciebie dobry sufler ;-)
angie

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ależ ja nic nie podpowiadam. Jestem raczej plotkarzem: przekazuję swoje obserwacje ;)
Dziękuję i pozdrawiam.