Kampurajalka

[zebra]

Coś się stało z geometrią, więc Hipolit Tautain
był niesymetryczny. Czyste wieczory snuły się mrówkami
aż do drewnianej skrzynki.

To jest literatura piękna, matko. Liryczna częstotliwość
ratowania życia.
*
A matka nie rozumie. Nawet nie dotknie tych słów,
nie zbliży się do wyrazu twarzy,
jakim mogłaby być.

Stroi miny i gasi latarkę. Brudne noce
spędza się pod pierzynami.

[Messalin_Nagietka]

a co z geometrią?
znieniło się coś?
MN

[zebra]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

a pan nadal lubi dygresje?
zmieniło się coś?

[Messalin_Nagietka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

a pan nadal lubi dygresje?
zmieniło się coś?

nic z tych rzeczy tylko jakoś ta
noc z geometrią mi
nie pasi
może coś na koniec dodać?
MN

[BARBARA_JANAS]

Niestety, matka nie rozumie i ja też.Pozdrawiam

[zebra]

może przy okazji pewnej książki pani zrozumie;)
pozdrawiam
/z.

[zebra]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

a pan nadal lubi dygresje?
zmieniło się coś?

nic z tych rzeczy tylko jakoś ta
noc z geometrią mi
nie pasi
może coś na koniec dodać?
MN
a czy to coś na końcu sprawi, że noc do geometrii będzie "pasić"?

[Messalin_Nagietka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

nic z tych rzeczy tylko jakoś ta
noc z geometrią mi
nie pasi
może coś na koniec dodać?
MN
a czy to coś na końcu sprawi, że noc do geometrii będzie "pasić"?

sprawi to, że wiersz będzie sensowny, a tak to zaczyna się jak opowieść
może i mniej sensowniejsza
i bez krzyków i nerwów, oki?
MN

[BARBARA_JANAS]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jakiej książki ? Poz.

[zebra]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

a czy to coś na końcu sprawi, że noc do geometrii będzie "pasić"?

sprawi to, że wiersz będzie sensowny, a tak to zaczyna się jak opowieść
może i mniej sensowniejsza
i bez krzyków i nerwów, oki?
MN
gdzie krzyki?
gdzie nerwy?

[H.Lecter]

Sks, Pani Bovary, wątek matki - wszystko mi się układa do puenty. Wiersz gubi tam rytm i " zaczyna stroić miny ". Brudne noce spędza się pod pierzynami - brzmi/ znaczy płytko. Pewnie jeszcze wrócę do tekstu. Pozdrawiam.

[Spiro]

dobry wiersz. daje do myślenia. choć to myślenie mocno wspiera się Flaubertem, nie jest to wadą. puentujące pierzyny odstają, ale da się je tolerować. może z czasem przyjdzie jakaś zmiana.

a te miny przypomniały mi "Ferdydurke". może znajdę gdzieś na półce. pozdrawiam

[zebra]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

cieszę się, że mimo wszystko chce pan wrócić;)
zapraszam
/z.

[zebra]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

pierzyny powstały na końcu, bo czegoś tam brakowało, ale fakt - nie jestem z nich dumna.
na początku w warsztacie było tylko tak:

Coś się stało z geometrią, więc Hipolit Tautain
był niesymetryczny. To jest literatura piękna,
matko. Liryczna częstotliwość ratowania życia.
*
A matka nie rozumie, nie dotknie tych słów,
nie zbliży się do wyrazu twarzy,
jakim mogłaby być.

- jednak żadna duszyczka nie pojawiła się tam i nie chciała mi pomóc, więc trzeba było kombinować.
dziękuję za pozytywny odbiór tekstu.
pozdrawiam
/z.

[Magnetowit_R.]

no chyba nie muszę przeczytać caaałej książki by zrozumieć ten wiersz. czy autor mógłby streścić?

[zebra]

autor nie lubi chodzić na łatwiznę;)
i dlatego liczy się z tym, że nie każdy zrozumie, o co mu chodzi.
książki są fajne, warto czytać z innych (głównie) powodów, niż przez jeden mały wiersz.
/z.

[zebra]

ale w wierszu, czy w powyższym wymądrzeniu?;p

edit: właśnie zauważyłam plusa;)
dziękuję/z.

[Ilionowski]

dotykanie słów razi mnie - staję się rannym, buchającym parą torro.
ale tekst ma jakiś bajkowy klimat, co jest jego wielką zaletą, a to naiwne "coś się stało z geometrią....", przesądza o kontekście lektury.

bardzo dobry tekst. gratuluję.

[zebra]

bardzo mi miło, dziękuję
/z.