Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Będzie lepiej jak zgasisz światło
moja nagość nie jest już młoda.
Powieki nie zakryją zakłopotania,
że jednak, że pomimo, że wbrew.
Wszystko byłoby prostsze
gdybyś był już mężczyzną.
Głęboko wciągam powietrze.
Zanurzaj się powoli, nieśpiesznie
może to ostatni rejs przez ocean.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Ale nie w jego wydaniu, chcesz, żeby Ci ten skądinąd dobry utwór na swój bełkot przerobił?

najbardziej świadomy komentarz jasia złego
dzięki jasiu
wiem że nie ma za co
ale jednak
do znudzenia to samo
że też się nie znudziło
Opublikowano

Tereso, podoba mi się Twój debiut... nie chciałabym się wymądrzać, ale... zdanie
"Wszystko byłoby prostsze
gdybyś był już mężczyzną."
urwałabym, dając tylko.. wszystko byłoby prostsze gdybym...
Pozdrawiam po nocnych burzach, znów letnio... :)

Opublikowano

oklaski wespół z przedmówcami, krótko i dosłownie, acz niedosłownie
podoba się, mimo odmiennej od mojej ulubionej formy
do gratulacji doklejam pozdrowienia
am.

Opublikowano

Nie mogę przejść obojętnie i z przedmówcami się zgadzam.
Jest tylko jedna rzecz (subiektywne spojrzenie:) - interpunkcja. Wiersz obyłby się bez niej. Czytelnik sam znajdzie przerwy i zakończenie toku myślowego. Czasem może to nawet spowodować swobodniejszą interpretację. Nowe, własne spojrzenie odbiorcy.
Ale każdy lubi co lubi :)

Pozdrawiam
Piotr

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @APM Moim zdaniem ten utwór niepotrzebnie uderza w emocjonalny dzwonek. Czysta obserwacja natury sama w sobie dostarcza wysokogatunkowego paliwa, nie trzeba już podsycać wrażeń odbiorcy. Wiatr, cisza to słowa - pułapki; lepiej omijać z daleka, a zwłaszcza nie zestawiać ich razem, aby do wiersza nie zakradła się banalność. Nadużywane generalnie, przestają być poetycko nośne.  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      To jest mocna kanwa. Resztą poddaj surowemu audytowi.   AH
    • Ktoś przede mną liczy drobne.   Za mną ktoś patrzy na zegarek.  I jeszcze ktoś  poprawia koszyk,  jakby ustawienie rzeczy, miało ostateczne znaczenie.   Wszyscy jesteśmy w kolejce, po coś więcej niż chleb i mleko.   Ale nie mówimy tego głośno.   Bo może właśnie to milczenie, trzyma nas jeszcze w całości.
    • Już prawie widać   Zieleń w niebieskości, wiatru drganiem, ciszą. Wysoko, w kołysce z patyczków, rodzi się życie. Schowane przed okiem, ale nie przed sercem. Tańczę na klawiaturze, w puchu i w dziobie radośnie się chowam.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Rafael Marius Masz rację.  Przyjemnego dnia, pozdrawiam.
    • Link do piosenki:     Przestań! – nie rób tego To takie dziwne, poplątane Ja nie rozumiem już niczego Chyba z łóżka dziś nie wstanę   Powiem tak: już nie będę Więcej na uśmiech się nie zdobędę   Na te śmieszki i uśmieszki Dość mam wszystkiego Te Twoje wybryki i grzeszki Dość mam tego   Bawisz się mój miły Nie rozumiem sensu – mój drogi Masz umysł tak zawiły Chyba nikt nie zrozumie – nawet bogi   Albo inne duchy, mary Nic nie zrozumieją – drogi mój To na pewno czary-mary Ten uśmiech Twój   Ja płaczę i znów się śmieje Sama z siebie – wiesz kochany I w ramionach, w myślach mdleje Zakochałam się – o rany   I tak myślę, i w tych myślach roję Że to może Ty, że my dwoje Co z tego, że nie tak, że inaczej To nieważne chyba – raczej?   Ja Cię kocham mój kochany Zakochałam się – o rany!  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...