Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



ty umiesz czytać czy tylko słuchać? gosi andrzejewicz

edit:

a jeśli słuchasz grindcoru to gratulacje. z kumplem od liceum, będzie już pare lat, śmiejemy się iż napalm deathu słuchają kolesie którzy zakładają rynny na blokach.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



ty umiesz czytać czy tylko słuchać? gosi andrzejewicz

edit:

a jeśli słuchasz grindcoru to gratulacje. z kumplem od liceum, będzie już pare lat, śmiejemy się iż napalm deathu słuchają kolesie którzy zakładają rynny na blokach.

Widzę, że chwilowo zabrakło poczucia humoru ;)

A Gosia Andrzejewicz to może jakiś vegetarian progressive grindcore?
Opublikowano

słyszałem, całkiem niezła, choć wokal irytuje miejscami. ale jest klimatycznie i chyba o to chodzi. mogwai? godspeed you black emperor? Steven Willson? genialna muzyka, co nie zmienia faktu, że kawałki Sigur Rós też mają spora wartość. dużo dzieje się w tle, jest coś więcej niż dur i moll, panowie łamią schematy a ostatnie wydawnictwo IMO to potwierdza.

a Gosia Andrzejewicz to raczej piur fakin krajstrejpin vomitin czerczbernin poetik melancholik techniczny black metal=). tylko blasta za mało:D

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Wierzyć jeszcze, że grają ludzie.  Pzdr.
    • Te dni, które jak serca nieruchome w pierś gniotą, są tylko nocą i tęsknotą, i ziemią, która uśmierca.   Te sny, które na skroni ciążą jak zakrzepy krwi, to cierń wkłuty w powieki, ból zdjętych z krzyża dłoni.   A my z prochów urodzeni na kilka oddechów, na sen, na kilka nocy, na dzień, na profil cmentarnych kamieni.
    • @Radosław dziękuję!  @Rafael Marius dziękuję! @Myszolak dziękuję!  @iwonaroma dziękuję! @APM dziękuję! @Łukasz Jurczyk dziękuję! 
    • Anioł stróż, z którym trwa się ramię w ramię. We wspólnym pokoju, w prawie jazdy, w pierogach ruskich. W wymyślonych słowach, w fantazyjnym świecie i w rozmówkach wieczorowych. Raz przedszkole, raz gimnazjum, raz matura. A potem ramię w ramię - w obce miasto.   Jest w tym jakaś oczywistość, odwieczne status quo - nigdy przecież nie było inaczej i trudno wyobrazić sobie "inaczej", bo czym ono właściwie miałoby być? Tak już jest - i kropka. A stałość ta jest tak zuchwale pewna, jak pewny jest śnieg zimą, obiad u mamy i amen w "Ojcze nasz".   Aż przychodzą dwudzieste czwarte urodziny. Zwyczajne na oko, jak to urodziny - zasypane życzeniami, pachnące świętem, winem i czekoladą. Ale połowiczne. Ale już niewspólne.   Nie ma już śniegu, nie ma już obiadów, nie ma już amen. Wracasz pod wieczór - jak zawsze. Jak zawsze przekręcasz klucz i zdejmujesz buty. Jest sufit - jak zawsze - i są drzwi, a w nich szklana szyba, a za nimi bałagan. Jak zawsze. I jak nigdy - nie ma już brata.   7 IV 2025
    • @JuzDawnoUmarlem teraz peel musi znaleźć w sobie siłę, aby dopłynąć do brzegu...Fajna miniatura!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...