Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Dajecie się robić na prowokacje Hani K. jak dzieci. Już w Zetce pisałem, że to musi być stary użytkownik tego forum. Padł już zarzut, że to oyey. Tego gościa nie znałem, nie pamiętam, ale widzę, że styl wypowiedzi Hani K. jest taki sam jak styl wpowiedzi bufona_smerfa (co do którego też padł zarzut, że jest to oyey, a demaskatorem bufona_smerfa był Jordan).

Na koncie bufon_smerf nie dało się podziałać długo, bo odkryli mistyfikację, to teraz założył nowe konto: Hania K.

A dwa byki w komentarzach: "wieszczuw" oraz (miSZczoFskie) "klęcie" były napisane świadomie i celowo. Gość ma niezły ubaw. Szkoda tylko, że zamiast wykorzystać niewątpliwy potencjał na poprawę tego forum (np. poprzez merytoryczne komentarze), gość stara się za wszelką cenę coś zburzyć. A może taka prowokacja, jako że dość cwana, ma głębszy sens?

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Jak powiesz, że "Kill Bill" nie był kiczowaty, to umrę ze śmiechu.

Inna sprawa, że kicz ten był świadomy i był w pewnym stopniu celem reżysera (zabawa konwencją, co pokazało się na dobre w "Death Proof").

Tak czy siak "Kill Bill" jest kiczowaty. I jest niezłym filmem (zwłaszcza jatka z "Obłędem 88" i animacja: wymiot).
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Jestem na tylu wątkach związanych z Panią Hanią, że nietrudno skonkludować - Pani Hania ma poważne problemy sama ze sobą;
zatem - Pani Hania nic nie czai z ironii, aluzji i żartów - to raczej osobliwy przypadek ograniczenia percepcji, bliski stanowi patologicznemu, czyli chorobowemu;
a zatem - dość używania sobie, Pani Hania i tak nie zrozumie;
zejdźcie wszyscy z tematu Hania i zajmijcie się proszę czymś bardziej obiecującym - tu jest constans, sytuacja patowa; trzeba miłosierdzia;
PROSZĘ;
J.S

AUTORCE WĄTKU;
w poezji nie ma (nie powinno być) słów przypadkowych, i czasami słowa uznane za przykre a nawet wulgarne spełniają określoną funkcję: artystyczną, emotywną, komunikacyjną;
JEŚLI poeta uzna że powinno się użyć takich słów to powinien;
w komentarzach sprawa jest bardziej złożona, ale wiem z życia, że czasami trzeba rzucić mięsem aby być usłyszanym, dla przebicia muru ignorancji warto sięgnąć po mocniejszą amunicję - na własne ryzyko;
puryzm językowy często prowadzi do obłudy;
J.S
Oczywiście...
ale jeśli autorka nie chce używać słów wulgarnych,
to i w komentarzach można zachować umiar, zwłaszcza że istnieje rozpiętość wieku
i inne okoliczności indywidualne dla każdego, o których tu się nie dyskutuje- np. miejsce w rodzinie... itp.- to mięsko tylko na obiad się rzuca na patelnię ;)))
tutaj nie studiujemy życiorysów, wieku, statusu społecznego ani innych uwarunkowań indywidualnych, bo nikt na to nie ma czasu, a ponadto jest to bez znaczenia dla ocen utworów

jeżeli uważasz, że ktoś przebiera miarę w wulgarności, masz opcję zgłoszenia naruszenia regulaminu i koniec

nie dorabiaj ideologii i innych pierdół
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


tutaj nie studiujemy życiorysów, wieku, statusu społecznego ani innych uwarunkowań indywidualnych, bo nikt na to nie ma czasu, a ponadto jest to bez znaczenia dla ocen utworów

jeżeli uważasz, że ktoś przebiera miarę w wulgarności, masz opcję zgłoszenia naruszenia regulaminu i koniec

nie dorabiaj ideologii i innych pierdół
może chciałeś powiedzieć ... Pier Dół... ?
nie

to miała być gra słów? żart taki? hahahah

Mam na imię Wojtek.
Też mam 13 lat.
Opublikowano

Ten topic to chyba jeden wielki żart. Nie wierzę, że ktoś, kto uważa się za osobę wykształconą (po maturze choćby, a co tam) nie zna zasadności używania wulgaryzmów w poezji i nie potrafi wskazać ich funkcji.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Słowa "przykre" z natury swojej raczej nie są, przykrymi czyni je ich odbiór, więc jest to sprawa czytającego, adresata. Wulgaryzmy, bo o nie pewnie Ci chodzi, chociaż nie umiesz sprecyzować swojej myśli, wulgaryzmy wcale nie są niepoprawne czy przykre, są niekulturalne.

Ludzie są różni, nie rozumiem zupełnie czemu oczekujesz, że będą tacy jak Ty oraz że Twój język będzie jednocześnie ich językiem. Ty rozwadniasz się nad kwiatkami i innymi "duperelkami", mężczyźni są bardziej dosadni i to jest naturalne. Poezja.org nie jest zresztą portalem urzędowym ani oficjalnym, występujemy tu p r y w a t n i e i anonimowo. Można pozwolić sobie na nieco swobody i otwartość.

Dalej, posługiwanie się językiem na Twój sposób uniemożliwia np. napisanie poprawnego haiku, a to dlatego, że okraszasz je środkami stylistycznymi z epoki romantyzmu i zdrobnieniami, które są niepożądane. /Uczciwie przyznam, że spotkałam kilka Twoich zupełnie udanych haiku, jednak większość z nich wywołuje u mnie irytację, ponieważ uparcie popełniasz te same błędy./

Drugi przykład, to wiersze oddające klimat specyficznych grup, dla jakich wulgaryzmy są zwyczajnym językiem codziennym. I tu świetnie wyjaśniła to jaoxii. Takie grupy mogą stanowić większość w tym kraju... Wystarczy, że odkleisz się od komputera i wyjdziesz wieczorem na ulicę, sama się o tym przekonasz.

Obawiam się, że to co odbierasz u ludzi jako ograniczenie, mianowicie używanie "przykrych" słów, jest w gruncie rzeczy Twoim ograniczeniem - nie dopuszczasz do siebie bowiem faktu, że różnisz się od pozostałych i że jest to Twój problem.

I wierz mi, nieraz mam na myśli brzydkie słowo, czytając jakiś głupio roztkliwiony wiersz, gubiący wątek przyczynowo-skutkowy, z nielogicznymi wyrażeniami i rozciągniety, ku uciesze autora, jak guma od majtek daleko poza granice jego skromności. Czy to, że go nie opublikuję oznacza, że nie jestem przykra? :o)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


nie jesteśmy w urzędzie

i zrozum wreszcie, że jeżeli ty wklejasz swoje bezwartościowe literacko teksty do działu Z, to ty pierwsza naruszasz zasady i nie jojcz (nie wulgaryzm), że ktoś ci brzydko napisze, bo to ty pierwsza naruszasz tutejszy porządek (to, że nie jedyna nie jest żadnym usprawiedliwieniem), w związku z czym nie masz prawa się skarżyć

jak chcesz robić z siebie damę, to idź na bazar i pokręć nosem na niewychowane przekupki, a potem ochrzań dzieciaka w autobusie, że żuje gumę w obecności "osoby starszej"
Opublikowano

Choćby Marianna nie wiem jak się siliła, jej wiersze pozostaną czym są w rzeczywistości - kupami.
Jeżeli Marianna chce dbać o poprawny język, niech się po prostu nauczy pisać po polsku, szczególnie pod względem interpunkcji.

Opublikowano

przypomniał mi się kolega z podstawówki
co drugie słowo wstawiał "o kurwa!"
po głębszym zastanowieniu doszliśmy do wniosku że zastępowało mu to "eeeeee"
chrząknięcia i inne
jedno złe i drugie i nie ma znaczenia

a wulgaryzmów(osobiście wolę: brutalizmów) można używać z wdziękiem i bez

ale można
byle to uzasadnione było kontekstem

kupa - czy jest brutalizmem?

kupa fiołków - nie
kupa zwiędłych fiołków - tak

psia kupa pod moim oknem - tak
psia kupa pod oknem sąsiada - nie (to radość)

ja bym się zastanowił dlaczego pod moim kolejnym wierszem pojawia się takie wieloznaczne słowo!

Gość
Ten temat został zamknięty. Brak możliwości dodania odpowiedzi.



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @beta_b Beatko bardzo Ci dziękuję za miłe słowa

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Staram się w tych moich wiersz ach przemycić odrobinę swojskości ale też niepokoju  Chyba się czasami udaje Przytulam Cię mocno
    • @Konrad Koper Mi się to wydaje mądrą przestrogą, w końcu nie wiemy co spotkamy na drugiej planecie, czy księżycu. Lepiej zawsze podchodzić do takich rzeczy z dystansem. Tak też jest w życiu, jeśli ktoś jest nieznajomy, musimy go najpierw poznać, nim mu zaufamy.  
    • "In uno corpore duo reges perpetuo bellant."   "Errare Humanum Est"   Dawno temu, to miejsce  było skrawkiem ziemskiego Edenu. Malowniczy krajobraz, skaziły cienie flag, proporców i włóczni. Końskie kopyta zryły świeżą trawę  a blaszane stopy rycerzy zgniotły opór powojów, ostów i maków. Lecz ta bitwa była  niezwykle ważna i potrzebna. Decydowała o  strategicznej pozycji hegemona. O nowym kierunku rozwoju. O życiu w dostatku  lub niewoli w kajdanach.     Umysł był tym który się bronił. Zimny, analityczny, szczegółowy  i do bólu drobiazgowy. Każda strategia. Każdy plan. Był przemyślany i doprowadzony do perfekcji. Musztra wojsk, trwała nieustannie. Bez względu na pogodę czy porę dnia. Jego wojska były znane  z okrucieństwa,  braku litości  i walki do ostatniej kropli krwi. Cyborgi a nie ludzie  o wyłączonych uczuciach. Na godłach chorągwi jazdy ich sentecja. Quidquid agis,  prudenter agas et respice finem. Każda lekkość bytu czy obyczaju, karana jest tu śmiercią. Kat jest ich ramieniem sprawiedliwości  a kostucha najbliższym przybocznym. Jest to kraj filozofów, myślicieli, mistrzów duchowych, rojalistów  i twardych, pozbawionych złudzeń osób.     Serce było agresorem. Jak zawsze. Dzikie to wojska a raczej zgraja. Zagony tubylców, wychowanych na  złotej wolności, czystym powietrzu  i życiu chwilą. Żyli w namiotach. Małych otoczonych ostrokołem wioskach gdzie jedynym panteonem  była indywidualna fantazja. Czcili bezbożne praktyki. Co dzień inna kobieta,  inna potrzeba, zachcianka. Amor vincit omnia. Tak zwykli powtarzać między sobą. Byli nieobliczalni, nieodgadnieni w czynach. Zabijali w imię miłości  i za nią gotowi byli ponieść ofiarę. Kochali ich bogowie, aniołowie, artyści i poeci. Lecieli zawsze  jak na niewidzialnych skrzydłach. Robili rzeczy wielkie acz głupie. Rozsądek był u nich karany wygnaniem. Wstrzemięźliwość pomijana milczeniem. Kochali po równo. Wino, śmiech i kobiety.     Starli się w tym miejscu. Komórki umysłu i serca. Bitwa była krwawa  i pozbawiona nawet krzty  honoru czy miłosierdzia. Dobijano rannych,  tratowano pozbawionych broni. Rozsieczono wielu dumnych bohaterów. Trwało to wiele dni i nocy. Gdy krzyki, pieśni i rozkazy ucichły. Ciała rozognione rozkładem, utworzyły doczesny kobierzec.     Nie wygrał nikt. Choć to obrońcy ponieśli dotkliwsze straty. W ramach rozejmu,  najeźdźcy wymusili na władcy umysłu, niesamowitą zniewagę. Przyjęcie do swego pałacu  najpiękniejszej córki króla serc. Umysł bronił się zaciekle. Ale musiał pojąć ją za żonę. Uległ temu koniowi trojańskiemu, wprowadzonemu zdradliwie do pałacu. I wreszcie pokochał ją tak  jak kochał swą dumę.     A to miejsce bitwy. Jak widzisz teraz jest tutaj las. Cichy i mroczny. Wyrosły tu przedziwne gatunki drzew. Niektórzy twierdzą, że wykiełkowały wprost  z ciał martwych wojowników. Ich liście ronią perłowe, słone łzy. Szmer wichru zdaje się krzykiem poległych. Kory ich pomarszczone nie czasem  a słowami miłosnych wierszy. W świetlistych koronach, połyskują złote freski. Aniołowie tańczą z mędrcami. Śmierć gra w kości z Bogiem. Nocami płoną tu błędne ogniki dusz. To pozostawieni na wieczną wartę trubadurzy. Okaleczeni, kalecy, ślepi. Snują się po dukcie jak dziki gon. Śpiewają głośno  to o miłości to znów o śmierci. Raz straszą to znów pocieszają, poetów i kochanków  którzy stracili rozum przez serce. I snują się wraz z trupą po lesie. Szukając sensu  w wiecznej, ludzkiej sprzeczności.            
    • @Poet Ka

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • na saksofon, bas i tęsknotę   Z tęsknoty budzę się. Z tęsknoty kradnę czas. Z tęsknoty widzę cię, jak korytarzem gnasz.   Z tęsknoty do ciebie łbem o parapet walę. Jest jakiś kres miłosnych scen… jest jakiś kres.   Z tęsknoty buduję zamek, poskramiam czas. Z tęsknoty widzę cię, jak korytarzem gnasz.   Z tęsknoty cię zamknę, uwiężę cię w nim. Z tęsknoty do ciebie już nawet nie będę pił.   Ile razy w samotności sam byłem… Ile razy w samotności sam byłem.   Z tęsknoty do ciebie łbem o parapet walę. Jest jakiś kres miłosnych scen… jest jakiś kres.        
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...