dwadzieścia pare

[Lena Achmatowicz]

przez lupę paliliśmy fizykę
pomiary światła robiliśmy w kapslach
brakuje mi momentów

kiedy mogą nas z zasadzki ostrzelać okrzykami
dziwi że nie umiem
nie pamiętam że mam wszystko
w słońcu zapuszczam twarz
mała plamka żaru zwija liście

z ulicy biorę powietrze biegiem do domu
rozbijam kolana do wesela się goję

[Rafał Różewicz]

kurde, musimy odnosić się do kontekstu,ale ta gra w kapsle była i to dość często w podobnych kontekstach:)

trochę gorszy np od tego z Przybyszewskim chyba.
Pozdrawiam.

[Lena Achmatowicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

być może, nie znam się. dzięki za uwagi.

[H.Lecter]

Czytałem z przyjemnością.Bez zastrzeżeń.Pozdrawiam.

[Tomasz_Piekło]

Mam wszystko w słońcu;) "rozbijam kolana goję się"? bez wesela może, to gojenie będzie bardziej pojemne. Jakąs dziwną składnie ma ten wiersz, ciężko mi się czyta.

[Rena S]

zapuszczam twarz ..., podoba mi się to, pozdrawiam

[Baba_Izba]

Peelka się nie boi "rozbić kolana", wie, że "do wesela się zgoi" - wszystko!
To powiedzenie bez "wesela" - nie miałoby sensu!
Jest dobrze, z izby
baba - heej!

[JacekSojan]

przeczytałem - dwadzieścia pare mogą pogubić momenty bo dużo sie wtedy dzieje, a dzieje się bezrefleksyjnie - prawo młodości;
zwięźle, jakby na skróty do pointy; czegoś brakuje...momentów?
:) J.S

[Stefan_Rewiński]

Szkoda, że brakło momentów, reszta jest o.k.

[teresa943]

powracanie pamięcią do młodości, zacierają się niektóre kształty, obrazy jak to bywa po latach...myślę, że brak szczegółów jest celowy, aby wierniej oddać proces przypominania...
ok.

serdecznie pozdrawiam
-teresa

[Jemall]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wspomnienia sprzed dwudziestu kliku lat, dlaczego nie są ostre i 'podręczne' ? Dlaczego znika w powidoku słońca tamta świeżość, bliskość, bezpośredniość?
Na koniec, jak w soczewce, wszystko skupi się w krótkim błysku...
Oby kolana zawsze się goiły, tak szybko, jak kiedyś :)
J

[Lena Achmatowicz]

serdecznie dziękuję wszystkim za uwagi. przemyślę je i postaram się popracowac nad tekstem. pozdrawiam
ewa