Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

dla ciebie jestem tylko epizodem
nawet nie burzą czy deszczem rzęsistym
gradem lub manną na środku pustyni
rzekomo kiedyś widzianą

dla ciebie jestem mniej niż końcem lata
mniej niż jaskółką tnącą krajobrazy
na pół lub bardzo znikome fragmenty
niewiele znaczące bez reszty

dla ciebie jestem liściem zasuszonym
oddechem urwanym, zatartym obrazem
pauzą w niepamięci, płytą zrysowaną
łzawieniem źrenicy w noc ciemną

kim jestem dla ciebie
kim ty jesteś dla mnie
jak echo pytanie powraca
bo ściana pusta, telefon milczy

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



powtórzenia mają ściśle określone znaczenie, w tym słowotoku tylko przeszkadzają, uciąć w wersach to odniesienie do niej,
i gdyby tak dać na początku odnośnik, a za nim 'dla ciebie', będzie nawiązanie do całości,
w ostatniej przemeblowałam;
kim jestem
kim ty jesteś
echem pytanie powraca
pusta ściana,telefon milczy

przepraszam, wiem, że nie jesteśmy na w - cie, ale nie mogłam się powstrzymać,
tak sobie czytam i jest lżej, czytelniej, tekst mi się podoba, więc tak tu nieco dłużej...
pozdrawiam :)
Opublikowano

a mnie się nie podoba. zupełnie nie moja bajka takie pisanie.

dla ciebie - powtórzenie na poczatku powoduje ze wiersz widziałabym we wpisie do pamiętnika albo na kartce walentynkowej, a nie w wierszu

pauzą w niepamięci - wg mnie dziwne, zamotane stwierdzenie; poetycznie rzecz ujmując, niby co? cała przeszłość to czarna dziura a ten 'epizod' to kawałek, który się pamięta? przebłysk w niepamięci? moim zdaniem, wszystko co przezyliśmy gdzieś, mniej lub bardziej świadomie w nas zostaje. Jeśli pamiętamy tylko te pauzy w niepamięci, to mnie jest smutno. Chyba że się peel powaznie uderzył w głowę, żeby tak nic a nic nie pamiętać, albo Alzheimera ma biedaczek:(

i w poincie znowu dla ciebie, potem echem pytanie powraca - wiadomo że jak echem to powraca, a że miałeś wcześniej dwa pytania ( kim jestem, kim ty jesteś ) to powtarzanie tego słowem 'pytanie' to troche przegadanie, wiec ja nie kupuję

bardzo znikome - coś znikomego to juz dla mnie jest bardzo, a bardzo-znikomość mnie przeraża;p

ok, starczy, umotywowałam pogląd.
pzdr serdecznie:)
agusik

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @violetta Tak, słońce gra tutaj pierwsze skrzypce:) @vioara stelelor przyroda rzeczywiście pełni kojącą funkcję w życiu człowieka. Zabiegani  niestety nie wszyscy to dostrzegamy...
    • @KOBIETA nie wszystko muszę :)
    • @vioara stelelor Sroka jest prawdziwa! Dzięki za wpis, fajnie, że wiersz skłania do zadawania takich fajnych pytań. Sam się napisał, więc niech się sam tłumaczy...
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Ciekawe. Chciałam opisać przeżywanie każdego dziś w perspektywie przyszłości, kiedy na minione dni można już popatrzeć jako na osobiste osiągnięcie. Wyobraź sobie na przykład alkoholika wychodzącego z nałogu, który odhacza kolejne dni bez picia, a potem ogląda się za siebie i konstatuje, że wytrwał w postanowieniu na przykład już przez cały miesiąc. Ale masz rację, zwracając uwagę na to, że ten naszyjnik dni składa się ze zbieranych w całość teraźniejszości, posiadających bardzo dużą wagę :)
    • @APM Tytuł jest rzeczywiście rewelacyjny, łączący poprzez zabawę słowną dwie rzeczywistości: - metapoetycką; - świat natury.   Obie te rzeczywistości stają się w przestrzeni wiersza wzajemnymi lustrami, połączonymi jednym wspólnym mianownikiem - energią i mocą tworzenia.   Ciekawe w tym wszystkim pozostaje pytanie - czy sroka istnieje naprawdę, czy została, jak u Szymborskiej - napisana. Czy mamy tu do czynienia z równoległością światów i ich niezależnością? Czy też jeden zawiera się w drugim? Czy to obserwacja przyrody prowadzi do poszukiwania paralel i analogii, czy też to one są punktem wyjścia do stworzenia konkretnego obrazu.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...