* Istnieć

[Anastazja Drezwo]

tańczyć na krawędzi wytrzymałości
rozkosznie bawiąc się życiem,
muskać palcami promyki słońca,
pozwolić wiatrowi igrać z włosami,
cieszyć się z ziarenka piasku,
które jest takim samym
jak człowiek mikrokosmosem,
czuć smak wody słonej,
wiatru z deszczem,
czuć zapach życia,
potem
spokojnie zasypiać wtulona w ciepło,
dać upust fantazji
i
pomyśleć o elfach,
być czasem jak mangowe postaci,
widzieć więcej niż inni,
dostrzegać piękno,
tam, gdzie go pozornie brak,
grać muzykę na przypadkowych liściach,
malować myśli w każdej sekundzie życia,
umieć kochać na prawdę, za prawdę, mimo prawdy
wszystkimi zmysłami
czuć, że się jest.

[Rafał Różewicz]

a jak ktoś nie czuje to napisze tak:

***

nic


i jakiś poeta już to zrobił.

[Anastazja Drezwo]

czyżby ironicznie powiedziane, że za dużo wszystkiego w tym pisadle? a po co taka ironia? nie lepiej ostro powytykac publicznie wszystkie błędy?

[Rafał Różewicz]

w porządku. Według mnie Pani posługuje się w tym wierszu zbyt oklepanymi zwrotami;
"muskać palcami promyki słońca, " itp

jest trochę zbyt przegadany. Za dużo wyliczeń w pierwszej strofie. Czytelnik czeka jeszcze na zaskakująca puentę, która jest tylko stwierdzeniem faktu. I także temat nie jest nowy( chociaż o starych prawdach można pisać ciekawie). Polecam eksperymentować, próbować wymyślać ciekawsze i zaskakujące(!) metafory, skracać opisy. I pisać świetne puenty. Wiersz musi mieć charakter niekiedy "wstrząsu",tak aby wersy chodziły za czytelnikiem, który będzie się nad tym długo zastanawiał. Wtedy jest to dobra poezja. Pozdrawiam.

[Tali Maciej]

to raczej taki tekst na ognisko w akompaniamencie gitary
jest długi to przynajmniej się ludzie przy kiełbasie nie zanudzą

dla czytelnika wybacz nie jest to smakołyk
niestety na nie

pozdrawiam

[Anastazja Drezwo]

mam problem z tą długością, przegadaniem i zbytnią banalnością. zapraszam do warszatu, wstawiłam poprawiony ten utwór. czekam na komentarze i rady.