Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Tu Wałęsa leży Nie chce ale musi
Chciałby do Belwederu Albo do Danusi
Nad nim kopczyk genialnych pomysłów i fuch
Chciał za stery złapać Został łapaczem much

Mógł zostać mistrzem świata Dobrze skakał wzwyż
Doskoczył prezydenta Nobla doskoczył tyż
Wzmacniając skoczne nogi pomylił lewą z prawą
I z główką się pogrążył w polityczny nawóz

Panie któryś wziął do historii Wałęsy nazwisko
Weź go do nieba z własnych przemówień walizką
Niech tam zlustruje siebie z gramatyką w dłoni
- Czy jest za a nawet czy przeciw historii

Przyznajmy mu honoris causa za taktykę
Układania zagadek W czym naśladował Pytię
Pozostaje pytanie – czy ten co je składał
Wiedział co gadał – czy też, że wiedział – udawał.

Opublikowano

Ciekawe, czy doczekam Epitafium dla Kaczyńskiego ;] Jeśli tak, przyznam, że jest Pan bezstronnym poetą, który wygarnia wszystkim, a nie wybranym. Niestety, na razie dobór polityków jest ewidentnie pod prawicę PiS-owską. Chyba że się mylę?

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Pancolku
A co Ty taki upolityczniony?:)
Ja patrzę na wiersz i nawet nie kojarzę osób z przynależnością
Pozdrowionka apolityczne;))

Rozumiem, ale pośmiałbym się ze wszystkich, a nie z wybranych, bo taka selekcja właśnie upolitycznia całą serię, moim zdaniem oczywiście.
Pozdrawiam równie apolitycznie ;)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Mel666 ufff , w takim razie mi ulżyło. Nie chciałam Cię urazić. Wywołał u mnie takie właśnie myśli.  Cieszę się, że tak to odbierasz. Czekam na więcej !
    • @wiedźma właśnie chciałam żeby ten wiersz był niejednoznaczy i oniryczny i mam nadzieję, że mi się to udało. Dziękuję bardzo za komentarze...

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @Berenika97 bardzo sie cieszę, źè Ci się podoba:)  
    • Straciłam czucie w swojej lewej dłoni, w lewej półkuli, gdzie neuroprzekaźniki się stykają, iskrzą, iskrzą się - na słomianym stosie się spalają, w lewej skroni, gdzie stare, wyblakłe fotografie pod dotknięciem ręki się rozpadają, w metalowej klatce zakopanej pod ziemią, gdzie nie dociera latarniane światło.   Co się właściwie stało? To nie moje ciało - kukiełka poruszana dwoma nitkami.   Drugoplanowa aktorka w sztuce nienapisanej własnymi rękoma.   Nie czuję bólu, nie czuję radości, ani ciepła, ani ognia, ani złości. Nie czuję nawet obojętności - rola statysty przypadła mi.   W prawej dłoni również czucie zanika, w prawej półkuli, gdzie magiczne sztuczki na cyrkowej arenie się wydarzają, w prawej skroni, gdzie z zardzewiałych doniczek płatki śniegu spadają, w prawej przestrzeni, gdzie w rodzinnym domu, nie ma już śnieżnobiałych poduszek.   Co się właściwie stało? Ktoś zamyka powieki. Kurtyna opada.   Za rogiem, zza tekturowej zasłony, wyszeptane moje imię. Pusta, delikatna skorupa na zewnątrz, wewnątrz wulkaniczna lawa - gęsta, zastygająca.   Kim jestem więc? Czy jestem iskrą, która rozpali ogień bez użycia zapałek? Czy jestem cieniem stojącym z boku, czekającym, aż zajdzie słońce, by w ogóle zniknąć? Czy jestem kimś, kto czeka na odkrycie?
    • @Gosława To dobre życzenie. Moja intuicja podpowiada mi ciekawy okres życia, twórczy, intensywny, a nawet... zasobny, tylko po co...  @Berenika97 Bardzo się wahałem. Jedna z Was mnie namówiła, ma podobnie smutne doświadczenie. Chciałbym, żebyście widzieli w tym wspomnieniu piękno bycia razem, do końca i dłużej.
    • @Starzec genialny błysk!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...