Tam i z powrotem

[Joanna_Soroka]

marzenia złapane na wędkę
gorzki grymas to wszystko
twoje ręce twarz
obce oczy

absurdalnie kolorowe chmury
spływają w strugach deszczu
na pożądanie i samotność
na dobre i złe na pamięć

wiatr porwał bezradny uśmiech
słowa przypomną o obojętności
jesteś częścią tłumu
tu nikt nie słucha

może zaświeci zapomniany ognik
pokaże co chcesz zobaczyć
pamiętasz jak płonie ukradkiem
w osłonie naiwności

codzienność przypomina o czasie
wciąż jeszcze kusi i kłamie
powoli zmienia barwy
jak drzewa jesienią

[Sylwester_Lasota]

w te i nazad ;). czy prawda dwojga zawsze musi być taka smutna? a może po prostu tak już musi być... tylko... czemu to złe zawsze musi nas zwyciężać? czy dlatego, że się na to godzimy? czy może dlatego, że po prostu ciągle jesteśmy dużymi dziećmi? pozdrawiam serdecznie.

[Messalin_Nagietka]

troszkę Soroczko przegadałaś,
jakoś linii nie mogę złapać
MN

[Bogdan Zdanowicz]

Wierszyk o wędrowwaniu, dojrzewaniu - raczej prośba czy życzenie, aby ktoś dojrzał coś ;)
Pierwsze dwie zwrotki, wg mnie, trzymają się dobrze. Od trzeciej za bardzo robi się powierzchownie (w języku), pojawiają się poetyckie frazesy (zwane kalkami albo motywami wielekroć używanymi, to prawie frazeolgia): "wiatr porwał bezradny uśmiech", "jesteś częścią tłumu".
Dodatkowo pojawia się nuta, której nie lubię: wymuszanie na czytelniku wzruszenia i współczucia (uśmiech - bezradny, obojętność tłumu).
To moje subiektywne odczucia (maksymalisty ;), bo obiektywnie (wg kryterium tego Forum) - wiersz mówi i to całkiem nieźle.
Tak sobie pomarudziłem ;)
pzdr. b

[Joanna_Soroka]

Sylwestrze, Nagietku, Bogdanie,
Dzięki za komentarz.
Ano, może i racja, że moja peelka trochę się pogubiła . To przez tę jesień.
Ale żadnego wymuszania na czytelniku wzruszenia, czy współczucia nie miało być. Jeśli tak to wygląda to mój błąd.
To takie utracone złudzenia, wchodzenie w dorosłość, tęsknota za niewinnością (ale proszę nie mylić peelki z autorką).

Panie Bogdanie odczucia maksymalisty, bardzo pożądane. To jedyne kryterium, które warto stosować, nawet jeśli surowe. I dziękuję za nie.

[Piast]

Mój komentarz nie będzie oryginalny w ogóle, bo powtórzę za sobą, com onegdaj gadał - wolę Joasię tradycyjną.
Ale nie krytykuję powyższego wiersza, bo nie zasługuje, by o nim coś niedobrego powiedzieć. Ograniczę się jedynie do zwrotki, która mi się źle czyta, więc ją sobie uproszczę -

może zaświeci zapomniany ognik
pokaże co chcesz zobaczyć /wyrzucam "to"/
pamiętasz jak płonie ukradkiem /wyrzucam "jeszcze"/
w osłonie naiwności

Zdaje się, że rytmu trochę łapie ta zwrotka, jeśli w ogóle o rytmie mówić można tutaj, przy tej formie. To znaczy - nie potykam się... Ale to tylko takie moje gadu gadu... :)))
Pozdrawiam, Joasiu, jak zawsze miło Piast

[Joanna_Soroka]

Dzięki Piaście. To bardzo słuszna uwaga, zastanawiałam się nad "jeszcze", ale chyba też niepotrzebne. Już poprawiłam.
Pozdrawiam serdecznie, następny będzie z rymami :)

[amehob]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

zgłaszam sprzeciw, w rymach Pani ładniej. imho.
pzdr.:)

[Joanna_Soroka]

No popatrz amehobie, a ja właśnie wykasowałam tę uwagę, nie widząc Twojego wpisu :))))
To takie moje marudzenie tylko. Jasne, że coś napiszę.
Bardzo Ci dziękuję. Takie wpisy jak Twój sprawiają, że chce się pisać :)))

[zak stanisława]

i ja uważam, że twoje rymy są bardziej wyraziste, dlatego twarzowe
ale próbować przecież zawsze warto na innych rytmach,
serdecznie pozdrawiam Stanka

[Joanna_Soroka]

Dzięki Stanko :)
Przy poprzednim wierszu pisałam, że czasem piszę takie szkice do wierszy, a potem dopiero wiersz rymowany. Do tego wiersza miała też powstać wersja rymowana, może ją jeszcze napiszę.
Chociaż teraz to już pewnie by powstał inny wiersz, bo od napisania tego trochę czasu minęło :)
Pozdrawiam

[zak stanisława]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

właśnie i tak już jest, gdy nie zrobimy od razu,( nawet w życiu)zostawione na potem zmienia sens niby o tym samym, a inny wiersz; tak chyba wszyscy mają,
WYBÓR trudny
serdecznosci

[Stefan_Rewiński]

Poskracaj, jednak, Joanno, myśli ciekawe, pozdrawiam z bialutkitgo Lasu Księżnej, Stefan.

[Joanna_Soroka]

A co skrócić? Tę frazeologię o której mówił Bogdan Zdanowicz? Jakoś nie wiem czym można by ją zastąpić, ale pomyślę.
To co proponował Piast już wycięłam
Ps.
U mnie piątkowy śnieg się stopił, dziś rano szron pomalował trawę na biało. ale słonecznie, tylko zimno, brr. :)

[hewka]

znow jesiennie u Ciebie,napisalas co czujesz, chyba to najwazniejsze,
bliski mi Twoj wiersz... u mnie babie lato jeszcze, korzystam ze slonka,
ksiezyc wylupiaste gwiazdy liczy, idzie mroz z polnocy:)
pozdrawiam Cie serdecznie

[Joanna_Soroka]

Cudny ten Twój komentarz. Jak wiersz. Wyłupiaste gwiazdy, które księżyc liczy:) Bardzo fajne.
Dziękuję.