Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Moja interpretacja:
Tytuł jest ironiczny :). Mamy mocne postanowienie poprawy (jeden z warunków dobrej spowiedzi) a już w pierwszym wersie czytamy, że peelka zamiast swego zachowania poprawia makijaż, by o zgrozo stać się łatwiejsza!

moim zdaniem peelka była w przeszłości pobożną, chodzącą do spowiedzi, grzeczną dziewczynką a teraz chce to zmienić (poprawić się ;)). Pragnie się wyszaleć z wieloma facetami pijąc białe wino.

Mnie się podoba. Najfajniejszy jest tytuł i "nawróć" w połączeniu z intencjami peelki.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Fajne spostrzeżenie.
Choć moim zdaniem peelka nie prosi o spowiedź. Ten symbol czystości ma sprawić by wierszyk był bardziej bluźnierczy :), zaczepny, jeszcze bardziej łamał konwenanse.
W naszym kraju mało która kobieta przyznałaby się do tego, że chciałaby pójść w tango z wieloma nieznanymi facetami. U nas kobieta ma być raczej przykładną żoną i matką.

W wierszu nie dość, że peelka mówi o takich pragnieniach to jeszcze używa do tego słów powiązanych z wiarą promującą raczej wstrzemięźliwość seksualną. To wzmacnia efekt.
Opublikowano

protestuję przeciw przedmiotowemu traktowaniu mężczyzn;) poprawić się trzeba (makeup) i coś chlapnąć, bo konkurencja duża. nawiasem, facetom nie zależy by trzepaki (teraz lachony) pamiętały ich imiona.
zazwyczaj żal mi kobiet typu plki, ale z drugiej strony przyciągają;) dobra miniatura

Opublikowano

Panie Sylwestrze, proszę mi wybaczyć, ale się z panem nie zgadzam. Panie Johny, niech będzie i tak :). Panie Magnetowit R., proszę przeczytać poprzednie wiersze z "cyklu", żeby się przekonać, kto kogo przedmiotowo traktuje/traktował ;). Mr.Suicide, jeszcze raz bardzo dziękuję. Panie Fagot, pani Izo, pani Beato - kłaniam się. Pani Leno, chyba bardziej zależy mi na mocnym i klarownym przesłaniu wiersza - niż na jego uroku. Co do tytułu - obawiam się, że nie mam wpływu na pani skojarzenia ani (tym bardziej!) na treść warunków dobrej spowiedzi. Pozdrawiam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


no tak, a ja??? BUUUUUU ;)))))
ale i tak jeszcze raz pozdrawiam ciepło ES
Przepraszam panią najmocniej - czas, czas, czas. Słuszny trop pani obrała, nieszablonowy przyznam. Bardzo dziękuję za odsłonięcie innego punktu widzenia. Pozdrawiam serdecznie.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Księżyc zawsze  ma nieswoją twarz. Czasem stara się odzyskać rysy, zgubić ten profil.   Spogląda na mnie z uśmiechem, mruży któreś oko, ale brak mu życzliwości.   Targany zazdrością żałuje,  że nie skrył się za wzgórzami i patrzył, gdy oddychaliśmy głośniej.          
    • W  Weronie...   stoi dom który  nie jest twoim domem  balkon który nie jest  twoim balkonem nie czeka na  letnie śpiewy w poświacie miesiąca   byłaś Julią teraz nie jesteś  byłaś na balkonie oko błękitu nie było łagodne  a w kawie nie było Norwida  stał dom - dom pobielany bo dwór to nie był    ani gościniec  ani droga do Werony jesteś Julią  w negatywie  bo kochasz na stałe i wciąż jeszcze żyjesz  serce - piosnka Norwida  
    • Przeczytałem, na filmie się pośmiałem, przy wierszyku zamyśliłem. Serdeczności. 
    • Żyjemy by kochać  I być kochanym    A potem umieramy Odchodząc z niczym    Nadzy jak nas  Pan Bóg stworzył    I nie odradzamy się    Może tylko w myślach  Najbliższych nam osób    A zabawa dalej  Gdzieś tam trwa...
    • Słoik z miodem stoi tam, gdzie go postawiłaś. Zaschnięta żółta kropla na gwincie – twój ostatni odcisk palca, którego nie mam śmiałości zetrzeć. To teraz mój relikwiarz. W sypialni zapach jest najgorszy: mieszanka twoich perfum i tej dusznej, słodkawej woni, którą przyniosłem na swetrze z oddziału. Nie wietrzę. Boję się, że jak otworzę okno, to wywieje stąd resztki twojego imienia. Próbuję czytać, ale litery są jak martwe owady. W łazience dwie szczoteczki do zębów – jedna wciąż mokra, druga sucha od tygodnia, sztywna, jakby skamieniała z przerażenia. Patrzę na nią i czuję, jak drętwieje mi szczęka. Nie ma żadnego „ja” ani „to”. Jest tylko numer autobusu, który zawsze spóźnia się o 18:12, i fakt, że kupiłem dwa chleby, choć nie mam kogo karmić. Stoję nad zlewem i kruszę ten nadmiar do kosza, bo nawet ptaki na parapecie wydają się zbyt głośne, zbyt żywe, zbyt pewne jutrzejszego ziarna. Kiedy kładę się spać, przesuwam się na samą krawędź. Zostawiam ci miejsce. Zimna połowa materaca jest teraz jedynym dowodem na to, że kiedykolwiek istniał jakiś porządek świata. Słucham, jak stygną kaloryfery – to jedyny dialog, na jaki mnie jeszcze stać.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...