Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Deszcz, woda - co to jest.
Niby prosta substancja chemiczna - jak wiesz.
Tylko dwa pierwiastki wchodzą w jej skład:
tlen służący nam do oddychania
oraz wodór kuszący do bombardowania.
Lecz czy to wszystko? – otóż nie.
Nie jest to zwyczajna zbieranina cząstek,
tylko substancja rodząca wątek.
Cudem można nazwać jej powstanie.
Tak samo liczne zastosowanie.
Bez niej nie ma życia na Ziemi.
Piją ją rośliny, pawie, mewy.
Niedźwiedzie, borsuki, żyrafy i kuny;
nawet homo sapiens choć trudno stwierdzić szczerze.
Homo na pewno, lecz czy sapiens – nie w tej erze.
Lecz prawda jest okrutna jak każdy to wie.
Człowiek największy truciciel – chcesz czy nie.
Pije tą wodę jak każdy zwierz,
lecz zanieczyszcza gorzej niż chlew.
Stosuje ją nie tylko do najpotrzebniejszych spraw,
ale także do najprostszych swych wad.
I mimo, że sporo tej substancji jest,
picia ubywa na tej naszej planecie,
mimo że nie żyjemy w pełnym lecie.
5.7.1999

Opublikowano

Jest to ostatnia już rymowanka z cyklu stare rymowanki(jedna z najstarszych).Jeżeli ktoś traktuje czytanie jej jako męczarnie to niech ją pominie .Teraz wiersze będą dodawane na bieżąco-ale nie oczekujcie specjalnych cudów. Wiersze te będą pokroju „Samotności” czy „Nocy” – oczywiście postaram się wdrożyć wasze cenne uwagi w życie – ale nie wszystko udaje się zrobić od razu. Inną sprawą jest to, że minąłem się trochę z epokami i jeszcze długo planuję zostać przy rymowaniu i prostym słownictwie z małą ilością dwuznaczności(najbardziej pokrewna mi jest mieszanina romantyzmu(z tąd głównie forma i wrażliwość ) z dekadentyzmem(moje podejście do życia)).Pozdrawiam wszystkich i postaram się poprawiać(najnowszym wierszem była „Samotność”.Trzymajcie się!

Opublikowano

Hi Sokol! czemu upierasz sie na te rymy? przeciez nie o to chodzi w wierszu ! czy nie moglbys sprobowac twoje mysli zawrzec w malej ilosci przemyslanych i niezbednych slow w ktorych byloby wiecej tresci, sprobuj (((;
pozdr. M+A

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • w kontekście dwoistości dobra i zła, musi być też takim światło, niebeskie zabija też bakterie w sterylizacji i przyciąga komary... białe ożywia. a może to fioletowe?? fala elektromagnetyczna, chyba polscy naukowcy odkryli materiał na niebieski laser? ciekawe czy to podświadomość bo miałem napisać o rozbrajaniu bomby nuklearnej i jonizacji... wiersz lepki jak zawsze...  
    • nie mogę dać nic ponad sny wśród mchu krzaków kamieni na pogorzelisku pokręconych sosen wiesz dziś srebrno opadały chmury mgła z szarości przyoblekła szatę nie uciekaj już jestem spokojna w posmaku truskawkowo świeża na chwilę jeszcze zmruż oczy makowe mleko jak twoje nasienie rozcieram w kącikach ust spójrz  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Przyciąga mnie ta sama woda Na wskazówkach zegara Minuta za minutą   Płynę zygzakiem   Przypływ   Zatapia mnie ta sama woda Między 6 a 6:30   Odpływ   Budzik dzwonił Nie słyszałam   Ciężkie powieki Cięższe dłonie   Jak dzika rzeka   Samotna Niesterowalna   Biorę oddech   Znajomy Obcy   Zachłystuję się
    • Idę przed siebie. Idę na wprost. W światło. W to jaskrawe jarzenie. W puls. Idę i nasłuchuję. Nic. Słucham wciąż… W nikłych oddechach pustki. W tym chłodzie. W toni olśnionej miliardem gwiazd. Idę. I słyszę jak mówią. I słyszę, że ono mówi. Że wszystko mówi… Że TO mówi...   Wszystko mi się kotłuje . W zamęcie. W rozgorączkowanej głowie. W snach wariackich pełnych splątanych ze sobą zjaw o nieustalonych rysach twarzy. O nieznanej proweniencji.   Przeciskają się przez ciasne korytarze, przedpokoje, długie podziemne tunele w półmroku katakumb. W rozwichrzonych płomieniach świec, łuczyw, lampionów.   I oto drzwi do pokoju. I kolejnego pokoju, w którym obskurne światło wiszącego żyrandola rozsyła wokół mdławą poświatę żółtawego blasku.   Idą. Idą. Obijają sobą ściany stłoczeni ciasno, trącają gliniane figurki, które spadają, rozbijając się z trzaskiem, z chrzęstem szklanych, porcelanowych skowytów. Obijają się o kanty przedmiotów ustawionych w nieładzie. O krzesła, pufy, taborety i inne czworonożne stwory przebierające w miejscu wygiętymi w łuk wątłymi, kościstymi odnóżami w takt pajęczych zalotów. Nerwowo stukają, pukają, łomoczą... (skąd ich tu się tyle wzięło?)   I wszystko milczy, i szepcze zarazem.   I znowu chrzęst. I pierzchanie kroków wśród szurań i pokasływań, i chrząknięć. W nagłym ataku delirycznej ekstazy. W obfitości piany. Wymiocin i ślinotoku…   Pełznę… Taplam się w wątrobowej żółci. Dużo tu tego. I będzie jeszcze więcej. Mnóstwo.   Lecz znowu pusto… O, Boże! Jak pusto…   Gdzie ty jesteś? Spójrz! Wokół mnie trwa deliryczna ekstaza zwidów. Królujących wokół fantomów. Tańczą. Kołyszą się. Stąpają po moich śladach te widma...   Przechodzę. Przenikam. Przepływam z pokoju do pokoju. Przez niezliczone komnaty z drewna i muru. Z cegieł i kamieni. Wśród rur żeliwnych. Splątanych. Skorodowanych. Spleśniałych płócien czarnych, naddartych tapet, które liżą mnie z przymilnym łkaniem po twarzy, po włosach. Po skroni...   Przede mną jeszcze tak wiele. Jakieś załomy. Mansardy… A więc płynę, czołgam się. Wspinam (Ja? Czy oni, one… ?)   I szepcze wiatr w liściach zawieszonych wysoko. W gałęziach, łodygach. Na strychu, w deskach. W połaci dachu.   W dębach, kasztanach. W klombach. W topolach trzeszczących. W przechyłach konarów. W tę i we w tę.   W noc prawie pustą. W noc pustą, lecz drżącą od nadmiaru powietrza. Pełną słów czyichś i szeptów ugrzęzłych w nieruchomych, kamiennych, martwych ustach.   A więc idę tam, tam, gdzie TO zabiło nas. W promieniowanie. W światło nocy. W ten puls. W to drżenie. W ten blask niebieskawy…   (Włodzimierz Zastawniak, 2026-05-10)        
    • @obywatel Logiczny-osobliwy!! Dobry na noc !
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...