Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

vincent jak gogh

Piotr Rybczyński
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Piotr Rybczyński

Piotr Rybczyński

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Dziś rano skacząc po blejtramie
”Pejzaż z szramą w tle”
odciąłem ucho
może swoje

i tylko udaje
że nie słyszy pytań
Brueghel, Chardin, Daumier?
Dali? skąd u niego te narządy
Bellotto, Delacroix, Durer, Piccasso?
10 lat – ucho zewnętrzne jak u Rafaela
Latour, Pissarro, Kandinsky, Piazetta, Monet?
wciąż wybucha niekontrolowanym krzykiem

słucham
jednym uchem
jak donoszą zausznicy
dziś obchodom Dnia Bez Ucha
towarzyszy recytacja „Niech krew bucha w miejscu ucha”

w studiu
etyk medycyny
głaszcze małe małżowiny
Ears No More migają z plejbeku
„Elvis wciąż nie może żyć bez ucha”
kowadełka publiki pulsują w rytm mimiki
na bębenkach murzyn z przekreślonym białym uchem

One side scar head - szaleństwo na Wall Street
Ruscy sposobem przerobili pilotkę
teraz to bliznowiec

van Gogh podpisałem szramę
jak ten malarz co się rano okaleczył
nie usłyszy że mam jego
ani ja co z moim uchem

innym poodrastały wieczorem
za sprawą de Sade’a
ponoć pisze
z członkiem w ręku

Tramp

Tramp

Opublikowano
Opublikowano

nie wiem po co wyliczanie tych nazwisk, wystarczyłoby impresjoniści, czy jak im tam;
trochę za bardzo erudycyjny; ciężko się czyta, przeskakuje się zamiast płynąć

amerrozzo

amerrozzo

Opublikowano
Opublikowano

Z ucha bucha jucha.

Tyle sobie pomyślałem po przeczytaniu powyższego tekstu. Zgadzam się z Trampem - się przeskakuje, miast płynąć. Wyliczanie nazwisk też niepotrzebne. Przedosotania strofa to już zupełne kalectwo, choć pewnie zamierzone.

Trudny tekst. I ja na nie.

Pozdrawiam.

HAYQ

HAYQ

Opublikowano
Opublikowano

ze szramą - tak mi się wydaje.
Reszta... nie wiem. Nie czuję.
Puenta jedynie spowodowała uśmiech,
bo (abstra chując od treści) wywołała mimowolne skojarzenie:
- mając wielu członków w garści nie tylko pisać łatwiej,
ale i działa się pewniej ;))
Pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • hehehehe
      Linieje i Nil?

      Przez hehehehe · Opublikowano

      Melu, i to jajo tiulem?
    • aniat.
      Niedopasowanie

      Przez aniat. · Opublikowano

      @Gosława Dziękuję. Dobrze, że to tylko przejściowy moment.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Myszolak Czasem trudno nadążyć, a czasami zatrzymuje Cię przeszłość, albo Twoja niepewność… Dziękuję za zainteresowanie. Pozdrawiam ciepło.
    • andrew
      Z deszczem…

      Przez andrew · Opublikowano

      @KOBIETA Z uśmiechem słońce się obudzi.   Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia 
    • finch
      łyżwy i sanki

      Przez finch · Opublikowano

      tylko popatrz ulepiłem ci bałwanka z marchewkowym nosem stoi na polu obok plecaka pełnego jacków i placków   kocham babcine śledziowe zupy świąteczne braci marx a charlie chaplin i ja jesteśmy z tej samej gliny takie z nas bratki   to nic że sporo udajemy mamy przecież łyżwy sanki gdzie twoje rękawiczki nie wiem owiniemy więc dłonie szalikiem a może spróbujemy żyć cieplej
    • ViennaP
      Pożegnania

      Przez ViennaP · Opublikowano

      Wszystko kiedyś się kończy. Odchodzimy, by... Jak noc po dniu i dzień po nocy. W nieskończoności czasu, przestrzeni i możliwości my, kreatorzy. Niedoskonali, a zarazem jakże doskonali bogowie własnych światów. Czy rozumiesz...? Kiedy przestaniesz się bać i otworzysz swoje szeroko zamknięte oczy, zrozumiesz. A wtedy uśmiechniesz się. Wolny. Czy może być coś piękniejszego, niż zrozumienie tego...? :) Uciekałam tak długo przed mrokiem, że zapomniałam kim jestem. Ale kiedy się zatrzymałam i uśmiechnęłam do niego, on uśmiechnął się do mnie. Dwie strony tego samego.  Wszystko kiedyś się kończy, a zarazem nic się nie kończy. Na chwilę zamknę oczy, by znów je otworzyć. A może wtedy zalśnisz w nich Ty? Kto wie...? :)    Wojowniczka   i zdjęła maskę  i odłożyła tarczę i odrzuciła miecz   po raz pierwszy taka bezbronna i tak bezgranicznie wolna   po ostatniej najważniejszej z walk samej z sobą   A.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...