Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Bez Ciebie - rzeczywistość waży 200 ton
nieociosany obelisk
uciskający na skronie

Bez Ciebie - wszystko da się zmieścić w cm³
tyle ma znaczenia
suma sensów
więcej bez-sensu

Bez Ciebie spacer w deszczu
po wyschniętym menisku kałuż
w samotności rodzi pragnienie drugiej kropli

Bez Ciebie trudniej zrobić krok
parę prostych spraw
zakręcić kran
jajecznice z pomidorami

Opublikowano

Dzięki za komentarz chociaż nie sadziłem, że krytyka będzie się opierać na logicznej argumentacji tekstu

"Uciskający na skronie" - nie mogło być zbyteczne starałem się opisać to co czuje. Chodziło o wyrażenie siebie nie o pusto słowie

"Jak menisk może być wyschnięty" - cenie krytykę i o to tu właściwie chodzi, ale poezja to nie fizyka :)

Ale dziękuje i mam nadzieje, że następnym razem bardziej sie spodoba

Pozdrawiam serdecznie! :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Aż tak panu dopiekli wcześniej?

Co do tego wyschniętego menisku kałuż, to ok, już się nie czepiam - w gruncie rzeczy
mogę to sobie wyobrazić/skojarzyć:)

Ma pan literóweczkę w "jajecznicę" - jeśli już musi zostać, to niech chociaż będzie z "ę";)

Ja również mam nadzieję, że następnym razem będzie lepiej, choć - jak napisałem
- ten tekst nie jest przecież pozbawiony wartości.
Pozdrawiam.
Opublikowano

Szczerze dziękuje za krytykę i naprawdę nie chodziło mi o obronę przed nią. Ale mam nadzieję Bartoszu, że rozumiesz o co mi chodziło :)

To moje początki w dziedzinie poezji i jak na razie staram się wyrazić to co myślę/czuje za pomocą jeszcze młodej formy

Tak więc dziękuje za wskazówki :)

Pozdrawiam!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @huzarc

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        historii na nowo spisano tak wiele i w wielu z krwi słowo lecz sens błądzi z celem
    • Każdy poeta napisał w swoim życiu jeden wiersz, którego szczerze nienawidzi, najmocniej ze wszystkich. Też mam taki.   Kunsztowny, piękny, z krwi i kości. Czytelnicy byli zachwyceni, lecz ja co wieczór próbuję go unicestwić, zasypać krater w sercu otwarty słowami. Daremnie strącam litery jak meteory w limbus - sens trwa, niezniszczalny. Nie cofnę już ruchów pióra.   Ten wiersz rozciął pełnię na dwie połowy - - jasną i ciemną. Jasna: noce, gdy płakałem ze szczęścia. Ciemna: to wszystko, co przyszło a posteriori. Oczy, dwa Jeziora Aralskie, pieką rdzą i solą.   Później stworzyłem jeszcze dziesiątki innych wierszy. Jestem w nich zaledwie barwnym hologramem, przemierzającym sterylne przestrzenie twojej obecności.   Wiem, że tamte wersy już się nie odstaną. Rzeczywistość została poruszona.   Karmię łąki czerwienią, fioletem; mogę być motylem, kwiatostanem, morską falą, a ludzką skórę zakopałem pod jabłonką w ogrodzie.   Tylko w drżeniu kropel rosy na liściach macierzanek pod twoimi stopami nadal żyje mój oddech.
    • Głosem w kadzidle rozlanym  złotym wiatrem złoty mróz  szumem serca które trwale  wyczekuje drżących ptasich słów.   Kiedyś zwiędnie poszybuje  pięknych liści szary blask  pójdę z tobą  pójdę szeptem  a w oddali trzepot gwiazd.
    • miłość to brama piękne okno na świat   ona strażnikiem tego co się śni to uśmiech i łzy   miłość to kochanie to prawda która wciąż się tli   miłość to nie pogrzeb ani czas trudnych chwil   to niebo pełne  gwiazd oraz  czułych słów   miłość to kwitnący sad  to las pełen wzruszeń   tak moi drodzy  taka jest miłość radości czas
    • Czy możesz napisać historię  na nowo bez dżumy zwiędłych kwiatów i ołowiu wrysowanego w ukosy deszczu   Na moście dnia i nocy dotyku i bólu   Ostatni po nas czas zamknie myśl w kamieniu   Kto przyłoży do nich ucho   skoro dźwięk nawet echem niewybrzmianym w powietrzu   w łuku słońca zastygnie jak truchło cienia  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...