jakimś cudem...

[zak stanisława]

na wzniesieniu cudów
albo w dolinie niezapomnień
w zmierzchu pachnących wiciokrzewów
może o świcie gdy sen rosą spłynie po czole
spotkamy się żeby wymienić baterie

słoneczni będziemy sentymentalni nienagannie
kochany
poruszasz głębie dotykiem wspomnień
pamiętasz
moja mokra sukienka
lgnęła do ciała
wysuszonego dziś na wzór gorzkich migdałów
naszego całowania
świat otwierał podwoje
ligustry zasłaniały uda
mi się na nowo zawinąć w liść rzepy
uda
jutro przypomnij mi nasze wczoraj

[adam sosna]

muszę przeczytać
kilka razy - do jutra

[Tomasz roman]

Bardzo "Kolorowy"
Pozdrawiam!

[Piotr_Jasiński]

To nienagannie tak Stachurowo :)))
A końcówka świetnie zgrana.
Bardzo ładny.
Pozdrawiam

[egzegeta]

Stasiu
czytam i czytam, bo w tym upale
pracować nie mogę, ale czytać tak:)
korcą mnie te baterie słoneczne

aha i w pierwszym wersie te cudaczne
wprowadzają dziwaczność, śmieszność
a przecież dalej nic z tej śmieszności nie ma

od szóstego wersu wszystko stonowane
poważne i ładne
no i te uda ciągle kojarzę, bo aż 2 x :))

Pozdrawiam

[Dżygita]

oj, oj tu ja Cię nie poznała - tak zwiewnie i "młodo" i te
uda dwa, a każdy wyraz o czym innym prawi:))) Widzę,że mimo
mania zła cała reszta ok? Fajnie! Pozdrawiam serdecznie:)))

[Judyt]

:) ach udało się
wspomnienia wciąż żywe,
pozdr.ciepło

[Witold K.]

bardzo obrazowy:) Podoba mi się.Eh i te "uda" hi hi:)

[Pancolek]

No uda to ja też zawsze chętnie (takie udane) ;) sentymentalnie i nienagannie wrócę tu jeszcze, bo warto +++ zostawiam. Lepsiejszy od 'pod ciężarem' ;)

[zak stanisława]

mili moi, serdeczne dzięki wam za dobre rady, ktore zostały uwzględnione, na jutro miłego wekendu.oby się uda,ł!

[Eugen De]

na wzniesieniu cudów albo w dolinie
niezapomnień w zmierzchu pachnących
wiciokrzewów może o świcie gdy sen rosą spłynie
spotkamy się by wymienić ba(K)terie

będziemy słoneczni nienagannie sentymentalni
kochany poruszasz głębie dotykiem wspomnień
pamiętasz - moja mokra sukienka
lgnęła do ciała dziś wysuszonego

na wzór gorzkich migdałów
świat naszego całowania otwierał podwoje
ligustry zasłaniały - uda mi się na nowo
zawinąć w liść rzepy uda
jutro przypomnij mi nasze wczoraj

Pozdrówka

[zak stanisława]

och, Eugenie jak pięknie skomponowałeś, aż mi się spodobało,
zapisuję do druku!!!!Cmokes głośny! :))))

[Reni Her]

Stasiu jak zwykle historia romantycznie zkręcona z odrobiną smaku niekoniecznie gorzkich migdałów, bardzo mi się podoba i te uda i mokra sukienka, he,he, mocne i gorące pozdrowionka R.