*** (czasami czuję...:)

[Anna_M.]

czasami czuję się jak nie jedna
ania przeplata się z anną
a na około pozostałe

kręci się im w głowach od biegania
bo zegar tak nerwowo tyka

czas a mi tak często do niego daleko
czasami zbyt często i zbyt daleko

poza
tym żyć nie można

kiedy przekonasz się że płomień świecy i zapałki
to dwie możliwości
zrozumiesz

[Jerzy Rybak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

niejedna - razem.
no, chyba że to miała być jakaś dziwna przerzutnia.
tak, czy siak - wnoszę że PLka ma schizofrenię i powinna o tym opowiedzieć
psychiatrze, a nie ludziom z forum poetyckiego
/j

[Rafał_Leniar]

A tam od razu schizofrenia.

Herbert miał Pana Cogito,
A pani Anna nie może mieć swojej Ani?

Ja "Anię" odebrałem jako ślad dziecka w psychice PLki.
To zdrobnienie...

Wiersz wieloznaczny...

Wg mnie coś w nim jest. Może tylko zbyt osobisty dla potencjalnych odbiorców?

Pozdrawiam.

[Anna_M.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

niejedna - razem.
no, chyba że to miała być jakaś dziwna przerzutnia.
tak, czy siak - wnoszę że PLka ma schizofrenię i powinna o tym opowiedzieć
psychiatrze, a nie ludziom z forum poetyckiego
/j
nie jedna - oddzielnie, w tym znaczeniu
przerzutnia także

żadna schizofrenia

i spokojnie proszę :)

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

cały czas nad tym myślę i przeszkadza mi moja głupota, w tym ze nie moge zrozumieć :)
Plus, ale czytałam Pani lepsze.
Pozdrawiam.

[Agnes]

zastanawia mnie tytuł, a raczej ten uśmiech w tytule :) nie sądzę, żebyś cokolwiek zrobiła bez zamierzenia, więc czyż mamy podejść do lektury pobłażliwym okiem, hmm?
pytanie: czy jeszcze ania czy już anna i ten zegar nieodpoczywający nawet na chwilę. żyć poza czasem : nie można, ale peelce do niego 'daleko', nie ugania się, nie wyprzedza samej siebie (tak to rozumiem). dorastanie, określanie własnego ja, upływ czasu.
puenta zastanawia. mam podobny problem jak Iza. Ty zawsze tak ładnie piszesz o swoich skojarzeniach, mi pomyślało się, że świeca jest bardziej statyczna, a zapałki, to taki chwilowy ogień, chwilowe światło i już, nie ma, zgasło. można zabłysnąć na chwię, a można po prostu być, trwać.

ten wiersz jest bardzo mój, bardzo bliski moim przemyśleniom.
Ty Anno ubrałaś to w słowa, swoje własne.

pozdr. serdecznie/agnes

[Anna_M.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję za przeczytanie, miło mi, że coś w nim odnajdujesz. Tak, możliwe że zbyt osobisty, chociaż zawsze się staram nie zatracić poczucia tej granicy czytelności, ale to nadal pozostaje subiektywne poczucie.

Pozdrawiam:)

[Anna_M.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

cały czas nad tym myślę i przeszkadza mi moja głupota, w tym ze nie moge zrozumieć :)
Plus, ale czytałam Pani lepsze.
Pozdrawiam.

Dziękuję za plusa i milo, że czytałaś inne:)
A jeśli chodzi o zakończenie - to trochę napisała o tym Agnes, trochę ja napiszę, a reszta na Twoje skojarzenia:) Pozdrawiam:)

[Anna_M.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję za wizytę:)
Wiesz, Twoja propozycja brzmieniowo jest lepsza, ale chodziło mi też o zawarcie tu samego motywu "kręcenia się", a im oddala go, więc na razie tak to zostawię.

A pointę rozumie zapewne każdy po swojemu.
Pozdrawiam i jeszcze raz dziękuję, że przeczytałaś i napisałaś, co myślisz.

[Anna_M.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj Agnes:)
Ten uśmiech - pobłażliwym okiem też, ale też, wiesz, ten uśmiech jest spokojny, trochę ciężko to pewnie wyczytać z dwukropka i nawiasu:), spokój i dystans, ale na pewno nie obojętność.
Myślę też że jest się i anią i anną jednocześnsie, jest jeszcze aneczka itp. Taka wielowarstwowość czy aspektowość człowieka, niekoniecznie, chociaż także związana z wiekiem.
Określanie własnego ja - jak najbardziej, tyle, że nie poprzez walkę, rywalizację, presję chwili (płomień zapałki), ale bardziej poprzez rozbudzanie świadomości (płomień świecy).

Dziękuję Ci, Agnes, za czas:) i dobre słowo i pozdrawiam na moment przed burzą, już błyska:)

[Katarzyna Leoniewska]

Wielu z nas przeżywa takie 'rozdwojenie' - różnie można to określać...
Ale nie doszukiwałabym się od razu schizofrenii. To raczej dwie uzupełniające się części nas.
Temat dość osobisty i trudny do ogólnego ujęcia, ale zawsze można ująć subiektywnie - a odbiorcy już sobie wyszperają co trzeba :)

[Anna_M.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Myślę, że nawet nie rozdwojenie a niejednolitość, ale cała "różność", możliwości tworzą właśnie pełnię, a może taka pełnia nie ma granic i w każdym momencie można ją dopełniać.

Dziękuję za zajrzenie:)
Pozdrawiam:)

[Mr.Suicide]

hmmm każdy ma w sobie trochę dziecka. w jakim wieku by nie był.
ładnie o przemijaniu w trzeciej strofce (jak mniemam). ładna przerzutnia :
'poza
tym żyć nie można'
o to chodzi, żeby nadawała dwuznaczności. jeśli człowiek naśladuje,
to co z niego będzie. jak będzie się czuł z samym sobą. no chyba,
że jest tak głupi, że nie dostrzega tego, co marnuje naśladując innych.
bardzo ładna pointa. trzeba zadecydować dokonywać wyborów,
uczyć się, że nie zawsze to, co może coś przypominać musi tym być.
tak jest czasami niestety z 'miłością' :( oczywiście wiersz mi się podoba.
serdecznie pozdrawiam.

[Anna_M.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję za komentarz. Wiesz, myślę, że naśladowanie to nie tylko to, co tak łatwo dostrzegalne w drugim człowieku, czy także w sobie, ale często ta "poza" jest nieświadoma. Żyje się nie myśląc kim się jest i odgrywa się role nieświadomie przejmowane, podchwytywane z otoczenia.

Jeszcze raz dziękuję i pozdrawiam.