Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

wydaje mi się, że to bursztyn (często żółty), promieniujący (energią) napewno... i napewno z charakterem. Niebieskie są najrzadsze, a z Filipin najładniejsze, bo najstarsze. Mam spory zbiór, w tym nawet czarne. Może trafiłem?
Pozdrawiam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




fajny trop obrałeś sympatyczny HAYQ
ale ja nadal zatroskany jestem
i choć wiersz ma byc niedopowiedziany
to jednak powinien być w miarę czytelny
dlatego wstawiłem wers, który wcześniej został przeze mnie usunięty

"z czystym sumieniem"

przepraszam za niechcianą łamigłówkę:)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



NARESZCIE !!!!
Dziekuję Ci Piotrze
i Marii też dziekuję
i HAYQ też dziekuję za miłą wizytę:))
i Stasi dziękuję i ...wszystkim zerkającym tu w moje skromne progi
Pozdrawiam Was serdecznie
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



jeśli było nawet "błyskotliwe" ;)
to w wersji pierwotnej.
Teraz to prawie ble ble i zastanawiam się co z tym zrobić;)
Na pewno trzeba będzie czekać, aż wena odejdzie
i zabiorę się za solidną pracę - nad nim,
bo jak już gdzieś wspomniałem
dla mnie najgorsze te, z weny wzięte;)))

Dziękuję

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • a potem zgasło światło w ciszy świecy siedzieliśmy w jedynym jasnym oknie   w końcu nastała ciemność westchnęła i zasnęła   żółty pies ujada z powagą po drugiej stronie księżyca jest kilka ciekawskich osób   wiosna drukuje się w 3D replay zielony pies szczeka ale z honorem  
    • @Berenika97 Bardzo dziękuję!!!   Narracje bohaterek były dla mnie w sposób zrozumiały trudniejsze do napisania. Ale będą sie pojawiać w dalszej części poematu.     Słuchaj mych szeptów. To echo zmarłych woła. Nie budź mnie teraz.   Pozdrawiam
    • Kaktus jak każda roślina też może umrzeć od zaniedbania Zapomniany odłożony odrzucony   Listek po listku odpada ziemia wysycha powoli traci swą barwę i urok   Myślisz, że da sobie radę w końcu taki jest silny może wszystko wytrzymać   Aż w końcu umiera całkiem przez ciągłe odkładanie najprostszych potrzeb nawet
    • "Zacisze ciszy"   Uwielbiam ciszę i każdą z nich słyszę. „Ciszy się nie słyszy” – ktoś powie – „oprzytomnij!” A śpiew ptaków, który ciszę kołysze? Jak się niesie w cichej, pełnej symfonii.   Z wszystkich cisz najczulsza jest wieczorna, gdy zmierzch nadchodzi i dzień do snu się układa. Cichość dnia staje się wtedy pokorna i wolniutko w ciszę nocną zapada.   Ciszę gwiazd błyskotliwych słyszę, jak w czerni snuje się, cicho szumiąc. Tę tak daleką słyszę – czarną ciszę, w otchłani kosmosu jej nasłuchując.   Najbrzydszą ciszę wojen i głodu słyszę, i myśli tych, którzy głusi są z wyboru. Strach dzieci i myśli zbrodniarzy w pysze – wszystkich słyszę, tych ludzi bez honoru.   Własnej zadumy ciszę również słyszę, wpatrzony w sufit krajobrazu wyobraźni. Napływ przeszłości mózgiem mi kołysze, ciszą wspomnień podstarzałej już jaźni.   Lecz najgłębszą ciszę słyszę wtedy, gdy w sobie samym odnajduję tę ciszę. W niej milknie – ból, troska i ludzkie biedy, i pozostaje tylko – dobroci zacisze.   Leszek Piotr Laskowski. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Zgadza się, ale klimat podobny:). 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...