Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Nie powiedziałem, że to wstyd lubić jego poezję.
Chodziło mi o to, by sprawdzić, czy zdanie ludzi z tego forum (wg mnie bardziej 'wtajemniczonych' w arkana poezji) różni się od zdania ogółu.
Opublikowano

trochę mierzi mnie ta cała otoczka wokół ks. Twardowskiego, tak samo jak kręcenie kolejnego filmu o JP II, ale muszę przyznać, że ostatnimi czasy jeden wiersz mnie zachwycił, kiedyś też czytywałam, więc chyba coś w tej poezji jest :)

Opublikowano

Ja też bardzo lubię wiersze ks. Twardowskiego. Ale nie powiem, żeby był moim ulubionym poetą. I nie sądzę też, żeby był akurat ulubionym poetą większości Polaków (pominąwszy już, że bardzo wielu Polaków na słowo "wiersz" reaguje wymiotami i drgawkami. Chyba, że rozmawiamy o tej części naszego narodu, która czyta...?), bo niby daczego akurat on, skoro jest tylu innych świetnych poetów?
Ale może się mylę...

Pozdrawiam, R.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



rzeczywiście, aż dostałam gęsiej skórki... ale to już jest kwestia poczucia estetyki. a może gustu?

skłaniam się ku teorii, iż wśród wierszy Twardowskiego znajdują się te warte zapamiętania. maleńkie perełki.

pozdrawiam. ulka.
Opublikowano
Anna Kamieńska

[O poezji księdza Twardowskiego]

"Zbigniew Bieńkowski napisał o poezji Jana Twardowskiego, że jest to poezja całkowicie irracjonalna. Ogólne mniemanie odsądza wiarę i religię od rozumu. Religia jest przekonaniem, że jest rozum większy od rozumu ludzkiego, raczej jakiś nadracjonalizm.
Ataki poetyckie Jana Twardowskiego na teologię wywodzą się chyba właśnie z zadufania w ten mniejszy rozum, z zadufania rozumu."

(z Notatnika I 1965-1972, Warszawa 1982)

Widocznie Polakom to nie przeszkadza...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • a potem zgasło światło w ciszy świecy siedzieliśmy w jedynym jasnym oknie   w końcu nastała ciemność westchnęła i zasnęła   żółty pies ujada z powagą po drugiej stronie księżyca jest kilka ciekawskich osób   wiosna drukuje się w 3D replay zielony pies szczeka ale z honorem  
    • @Berenika97 Bardzo dziękuję!!!   Narracje bohaterek były dla mnie w sposób zrozumiały trudniejsze do napisania. Ale będą sie pojawiać w dalszej części poematu.     Słuchaj mych szeptów. To echo zmarłych woła. Nie budź mnie teraz.   Pozdrawiam
    • Kaktus jak każda roślina też może umrzeć od zaniedbania Zapomniany odłożony odrzucony   Listek po listku odpada ziemia wysycha powoli traci swą barwę i urok   Myślisz, że da sobie radę w końcu taki jest silny może wszystko wytrzymać   Aż w końcu umiera całkiem przez ciągłe odkładanie najprostszych potrzeb nawet
    • "Zacisze ciszy"   Uwielbiam ciszę i każdą z nich słyszę. „Ciszy się nie słyszy” – ktoś powie – „oprzytomnij!” A śpiew ptaków, który ciszę kołysze? Jak się niesie w cichej, pełnej symfonii.   Z wszystkich cisz najczulsza jest wieczorna, gdy zmierzch nadchodzi i dzień do snu się układa. Cichość dnia staje się wtedy pokorna i wolniutko w ciszę nocną zapada.   Ciszę gwiazd błyskotliwych słyszę, jak w czerni snuje się, cicho szumiąc. Tę tak daleką słyszę – czarną ciszę, w otchłani kosmosu jej nasłuchując.   Najbrzydszą ciszę wojen i głodu słyszę, i myśli tych, którzy głusi są z wyboru. Strach dzieci i myśli zbrodniarzy w pysze – wszystkich słyszę, tych ludzi bez honoru.   Własnej zadumy ciszę również słyszę, wpatrzony w sufit krajobrazu wyobraźni. Napływ przeszłości mózgiem mi kołysze, ciszą wspomnień podstarzałej już jaźni.   Lecz najgłębszą ciszę słyszę wtedy, gdy w sobie samym odnajduję tę ciszę. W niej milknie – ból, troska i ludzkie biedy, i pozostaje tylko – dobroci zacisze.   Leszek Piotr Laskowski. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Zgadza się, ale klimat podobny:). 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...